Şiir 6
Barbara narratur venisse venefica tecum,
In mihi promissi parte recepta tori.
20
Credula res amor est; utinam temeraria dicar
Criminibus falsis insimulasse virum!
Nuper ab Haemoniis hospes mihi Thessalus oris
Venit et, ut tactum vix bene limen erat,
'Aesonides,' dixi, 'quid agit meus?' ille pudore
25
Haesit in opposita lumina fixus humo.
Protinus exilui tunicisque a pectore ruptis
'Vivit? an,' exclamo, 'me quoque fata vocant?'
'Vivit,' ait. timidum quod amat; iurare coegi.
Vix mihi teste deo credita vita tua est.
30
Utque animus rediit, tua facta requirere coepi.
Narrat aenipedes Martis arasse boves,
Vipereos dentes in humum pro semine iactos,
Et subito natos arma tulisse viros —
Terrigenas populos civili Marte peremptos
35
Inplesse aetatis fata diurna suae.
Devictus serpens. iterum, si vivat Iason,
Quaerimus; alternant spesque timorque vicem.