Şiir 5
Quaecumque herba potens ad opem radixque medenti
Utilis in toto nascitur orbe, mea est.
Me miseram, quod amor non est medicabilis herbis!
Deficior prudens artis ab arte mea.
150
Quod nec graminibus tellus fecunda creandis
Nec deus, auxilium tu mihi ferre potes.
Et potes, et merui — dignae miserere puellae!
155
Non ego cum Danais arma cruenta fero —
Sed tua sum tecumque fui puerilibus annis
Et tua, quod superest temporis, esse precor!