Şiir 5
Vox erat in cursu: famulae rapuere furentem;
At mihi flaventes diriguere comae.
A, nimium miserae vates mihi vera fuisti —
Possidet, en, saltus illa iuvenca meos!
Sit facie quamvis insignis, adultera certe est;
125
Deseruit socios hospite capta deos.
Illam de patria Theseus — nisi nomine fallor —
Nescio quis Theseus abstulit ante sua.
A iuvene et cupido credatur reddita virgo?
Unde hoc conpererim tam bene, quaeris? amo.
130
Vim licet appelles et culpam nomine veles;
Quae totiens rapta est, praebuit ipsa rapi.
At manet Oenone fallenti casta marito —
Et poteras falli legibus ipse tuis!
Me Satyri celeres — silvis ego tecta latebam —
135
Quaesierunt rapido, turba proterva, pede
Cornigerumque caput pinu praecinctus acuta
Faunus in inmensis, qua tumet Ida, iugis.
Me fide conspicuus Troiae munitor amavit,
Admisitque meas ad sua dona manus.
140
