Şiir 5
Ut minor Atrides temerati foedera lecti
Clamat et externo laesus amore dolet,
Tu quoque clamabis. nulla reparabilis arte
Laesa pudicitia est; deperit illa semel.
Ardet amore tui? sic et Menelaon amavit.
105
Nunc iacet in viduo credulus ille toro.
Felix Andromache, certo bene nupta marito!
Uxor ad exemplum fratris habenda fui;
Tu levior foliis, tum cum sine pondere suci
Mobilibus ventis arida facta volant;
110
Et minus est in te quam summa pondus arista,
Quae levis adsiduis solibus usta riget.
Hoc tua — nam recolo — quondam germana canebat,
Sic mihi diffusis vaticinata comis:
'Quid facis, Oenone? quid harenae semina mandas?
115
Non profecturis litora bubus aras.
Graia iuvenca venit, quae te patriamque domumque
Perdat! io prohibe! Graia iuvenca venit!
Dum licet, obscenam ponto demergite puppim!
Heu! quantum Phrygii sanguinis illa vehit!'
120
