Şiir 5
Retia saepe comes maculis distincta tetendi;
Saepe citos egi per iuga longa canes.
20
Incisae servant a te mea nomina fagi,
Et legor Oenone falce notata tua,
Populus est, memini, fluviali consita rivo,
Est in qua nostri littera scripta memor:
Et quantum trunci, tantum mea nomina crescunt.
25
Crescite et in titulos surgite recta meos!
Popule, vive, precor, quae consita margine ripae
Hoc in rugoso cortice carmen habes:
Cum Paris Oenone poterit spirare relicta,
Ad fontem Xanthi versa recurret aqua.
30
Xanthe, retro propera, versaeque recurrite lymphae!
Sustinet Oenonen deseruisse Paris.
Illa dies fatum miserae mihi dixit, ab illa
Pessima mutati coepit amoris hiemps,
Qua Venus et Iuno sumptisque decentior armis
35
Venit in arbitrium nuda Minerva tuum.
Attoniti micuere sinus, gelidusque cucurrit,
Ut mihi narrasti, dura per ossa tremor.
