Şiir 4
Non tibi per tenebras duri reseranda mariti
Ianua, non custos decipiendus erit;
Ut tenuit domus una duos, domus una tenebit;
Oscula aperta dabas, oscula aperta dabis;
Tutus eris mecum laudemque merebere culpa,
145
Tu licet in lecto conspiciare meo.
Tolle moras tantum properataque foedera iunge —
Qui mihi nunc saevit, sic tibi parcat Amor!
Non ego dedignor supplex humilisque precari.
Heu! ubi nunc fastus altaque verba iacent?
150
Et pugnare diu nec me submittere culpae
Certa fui — certi siquid haberet amor;
Victa precor genibusque tuis regalia tendo
Bracchia! quid deceat, non videt ullus amans.
Depudui, profugusque pudor sua signa reliquit.
155
Da veniam fasse duraque corda doma!
Quod mihi sit genitor, qui possidet aequora, Minos,
Quod veniant proavi fulmina torta manu,
Quod sit avus radiis frontem vallatus acutis,
Purpureo tepidum qui movet axe diem —
160
