Şiir 3
Utque facis, coges. abiit corpusque colorque;
Sustinet hoc animae spes tamen una tui.
Qua si destituor, repetam fratresque virumque —
Nec tibi magnificum femina iussa mori.
Cur autem iubeas? stricto pete corpora ferro;
145
Est mihi qui fosso pectore sanguis eat.
Me petat ille tuus, qui, si dea passa fuisset,
Ensis in Atridae pectus iturus erat!
A, potius serves nostram, tua munera, vitam!
Quod dederas hosti victor, amica rogo.
150
Perdere quos melius possis, Neptunia praebent
Pergama; materiam caedis ab hoste pete.
Me modo, sive paras inpellere remige classem,
Sive manes, domini iure venire iube!
