Thesauros Edebiyat elegy Epistulae

Epistulae

Epistulae Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Şiir 3

 
Me quaedam, memini, dominam captiva vocabat.
 
'Servitio,' dixi, 'nominis addis onus.'
 
Per tamen ossa viri subito male tecta sepulcro,
 
Semper iudiciis ossa verenda meis;
 
Perque trium fortes animas, mea numina, fratrum, 105
 
Qui bene pro patria cum patriaque iacent;
 
Perque tuum nostrumque caput, quae iunximus una,
 
Perque tuos enses, cognita tela meis —
 
Nulla Mycenaeum sociasse cubilia mecum
 
Iuro; fallentem deseruisse velis! 110
 
Si tibi nunc dicam, fortissime: 'tu quoque iura
 
Nulla tibi sine me gaudia capta!' neges.
 
At Danai maerere putant — tibi plectra moventur,
 
Te tenet in tepido mollis amica sinu!
 
Et quisquam quaerit, quare pugnare recuses? 115
 
Pugna nocet, citharae voxque Venusque iuvant.
 
Tutius est iacuisse toro, tenuisse puellam,
 
Threiciam digitis increpuisse lyram,
 
Quam manibus clipeos et acutae cuspidis hastam,
 
Et galeam pressa sustinuisse coma. 120
← Önceki Şiir 3 · 6 / 8 Sonraki →

Agora Sokakları

Üyelik

Dil ve Tema

Dil Seçimi
TR EN
Tema Seçimi