Şiir 20
Serventur vultus ad nostra incendia nati,
Quique subest niveo lenis in ore rubor.
120
Hostibus et siquis, ne fias nostra, repugnat,
Sic sit ut invalida te solet esse mihi!
Torqueor ex aequo vel te nubente vel aegra
Dicere nec possum, quid minus ipse velim;
Maceror interdum, quod sim tibi causa dolendi
125
Teque mea laedi calliditate puto.
In caput ut nostrum dominae periuria quaeso
Eveniant; poena tuta sit illa mea!
Ne tamen ignorem, quid agas, ad limina crebro
Anxius huc illuc dissimulanter eo;
130
Subsequor ancillam furtim famulumque, requirens
Profuerint somni quid tibi quidve cibi.
Me miserum, quod non medicorum iussa ministro,
Effingoque manus, adsideoque toro!
Et rursus miserum, quod me procul inde remoto,
135
Quem minime vellem, forsitan alter adest!
Ille manus istas effingit, et adsidet aegrae
Invisus superis cum superisque mihi,
