Şiir 2
At mea despecti fugiunt conubia Thraces,
Quod ferar externum praeposuisse meis.
Atque aliquis 'iam nunc doctas eat,' inquit, 'Athenas;
Armiferam Thracen qui regat, alter erit.
Exitus acta probat.' careat successibus, opto,
85
Quisquis ab eventu facta notanda putat!
At si nostra tuo spumescant aequora remo,
Iam mihi, iam dicar consuluisse meis —
Sed neque consului, nec te mea regia tanget
Fessaque Bistonia membra lavabis aqua!
90
Illa meis oculis species abeuntis inhaeret,
Cum premeret portus classis itura meos.
Ausus es amplecti colloque infusus amantis
Oscula per longas iungere pressa moras
Cumque tuis lacrimis lacrimas confundere nostras,
95
Quodque foret velis aura secunda, queri
Et mihi discedens suprema dicere voce:
'Phylli, fac expectes Demophoonta tuum!'
Expectem, qui me numquam visurus abisti?
Expectem pelago vela negata meo?
100
