Thesauros Edebiyat elegy Epistulae

Epistulae

Epistulae Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Şiir 19

 
Me miseram! quanto planguntur litora fluctu,
 
Et latet obscura condita nube dies!
 
Forsitan ad pontum mater pia venerit Helles,
 
Mersaque roratis nata fleatur aquis —
 
An mare ab inviso privignae nomine dictum 125
 
Vexat in aequoream versa noverca deam?
 
Non favet, ut nunc est, teneris locus iste puellis;
 
Hac Helle periit, hac ego laedor aqua.
 
At tibi flammarum memori, Neptune, tuarum
 
Nullus erat ventis inpediendus amor — 130
 
Si neque Amymone nec, laudatissima forma,
 
Criminis est Tyro fabula vana tui,
 
Lucidaque Alcyone Calyceque Hecataeone nata,
 
Et nondum nexis angue Medusa comis,
 
Flavaque Laudice caeloque recepta Celaeno, 135
 
Et quarum memini nomina lecta mihi.
 
Has certe pluresque canunt, Neptune, poetae
 
Molle latus lateri conposuisse tuo.
 
Cur igitur, totiens vires expertus amoris,
 
Adsuetum nobis turbine claudis iter? 140
← Önceki Şiir 19 · 7 / 11 Sonraki →

Agora Sokakları

Üyelik

Dil ve Tema

Dil Seçimi
TR EN
Tema Seçimi