Şiir 15
Hic ego cum lassos posuissem flebilis artus,
Constitit ante oculos Naias una meos.
Constitit et dixit: 'quoniam non ignibus aequis
Ureris, Ambracia est terra petenda tibi.
Phoebus ab excelso, quantum patet, adspicit aequor —
165
Actiacum populi Leucadiumque vocant.
Hinc se Deucalion Pyrrhae succensus amore
Misit, et inlaeso corpore pressit aquas.
Nec mora, versus amor fugit lentissima mersi
Pectora, Deucalion igne levatus erat.
170
Hanc legem locus ille tenet. pete protinus altam
Leucada nec saxo desiluisse time!'
Ut monuit, cum voce abiit; ego territa surgo,
Nec lacrimas oculi continuere mei.
Ibimus, o nymphe, monstrataque saxa petemus;
175
Sit procul insano victus amore timor!
Quidquid erit, melius quam nunc erit! aura, subito
Et mea non magnum corpora pondus habe!
Tu quoque, mollis Amor, pennas suppone cadenti,
Ne sim Leucadiae mortua crimen aquae!
180
