Şiir 15
Antra vident oculi scabro pendentia tofo,
Quae mihi Mygdonii marmoris instar erant;
Invenio silvam, quae saepe cubilia nobis
Praebuit et multa texit opaca coma —
Sed non invenio dominum silvaeque meumque.
145
Vile solum locus est; dos erat ille loci.
Cognovi pressas noti mihi caespitis herbas;
De nostro curvum pondere gramen erat.
Incubui tetigique locum, qua parte fuisti;
Grata prius lacrimas conbibit herba meas.
150
Quin etiam rami positis lugere videntur
Frondibus, et nullae dulce queruntur aves;
Sola virum non ulta pie maestissima mater
Concinit Ismarium Daulias ales Ityn.
Ales Ityn, Sappho desertos cantat amores —
155
Hactenus; ut media cetera nocte silent.
Est nitidus vitroque magis perlucidus omni
Fons sacer — hunc multi numen habere putant —
Quem supra ramos expandit aquatica lotos,
Una nemus; tenero caespite terra viret.
160
