Şiir 12
Numen ubi est? ubi di? meritas subeamus in alto,
Tu fraudis poenas, credulitatis ego!
120
Compressos utinam Symplegades elisissent,
Nostraque adhaererent ossibus ossa tuis;
Aut nos Scylla rapax canibus mersisset edendos —
Debuit ingratis Scylla nocere viris;
Quaeque vomit totidem fluctus totidemque resorbet,
125
Nos quoque Trinacriae supposuisset aquae!
Sospes ad Haemonias victorque reverteris urbes;
Ponitur ad patrios aurea lana deos.
Quid referam Peliae natas pietate nocentes
Caesaque virginea membra paterna manu?
130
Ut culpent alii, tibi me laudare necesse est,
Pro quo sum totiens esse coacta nocens.
Ausus es — o, iusto desunt sua verba dolori! —
Ausus es 'Aesonia,' dicere, 'cede domo!'
Iussa domo cessi natis comitata duobus
135
Et, qui me sequitur semper, amore tui.
Ut subito nostras Hymen cantatus ad aures
Venit, et accenso lampades igne micant,