Şiir 11
Et mihi 'vive, soror, soror o carissima,' dixti;
'Vive nec unius corpore perde duos!
60
Spes bona det vires; fratri nam nupta futura es.
Illius, de quo mater, et uxor eris.'
Mortua, crede mihi, tamen ad tua verba revixi:
Et positum est uteri crimen onusque mei.
Quid tibi grataris? media sedet Aeolus aula;
65
Crimina sunt oculis subripienda patris.
Frugibus infantem ramisque albentis olivae
Et levibus vittis sedula celat anus,
Fictaque sacra facit dicitque precantia verba;
Dat populus sacris, dat pater ipse viam.
70
Iam prope limen erat — patrias vagitus ad auris
Venit, et indicio proditur ille suo!
Eripit infantem mentitaque sacra revelat
Aeolus; insana regia voce sonat.
Ut mare fit tremulum, tenui cum stringitur aura,
75
Ut quatitur tepido fraxina virga Noto,
Sic mea vibrari pallentia membra videres;
Quassus ab inposito corpore lectus erat.
