Şiir 10
Nunc huc, nunc illuc, et utroque sine ordine, curro;
Alta puellares tardat harena pedes.
20
Interea toto clamavi in litore 'Theseu!':
Reddebant nomen concava saxa tuum,
Et quotiens ego te, totiens locus ipse vocabat.
Ipse locus miserae ferre volebat opem.
Mons fuit — apparent frutices in vertice rari;
25
Hinc scopulus raucis pendet adesus aquis.
Adscendo — vires animus dabat — atque ita late
Aequora prospectu metior alta meo.
Inde ego — nam ventis quoque sum crudelibus usa —
Vidi praecipiti carbasa tenta Noto.
30
Ut vidi haut dignam quae me vidisse putarem,
Frigidior glacie semianimisque fui.
Nec languere diu patitur dolor; excitor illo,
Excitor et summa Thesea voce voco.
'Quo fugis?' exclamo; 'scelerate revertere Theseu!
35
Flecte ratem! numerum non habet illa suum!'
Haec ego; quod voci deerat, plangore replebam;
Verbera cum verbis mixta fuere meis.