Şiir 1
Di, precor, hoc iubeant, ut euntibus ordine fatis
Ille meos oculos conprimat, ille tuos!
Hac faciunt custosque boum longaevaque nutrix,
Tertius inmundae cura fidelis harae;
Sed neque Laertes, ut qui sit inutilis armis,
105
Hostibus in mediis regna tenere potest —
Telemacho veniet, vivat modo, fortior aetas;
Nunc erat auxiliis illa tuenda patris —
Nec mihi sunt vires inimicos pellere tectis.
Tu citius venias, portus et ara tuis!
110
Est tibi sitque, precor, natus, qui mollibus annis
In patrias artes erudiendus erat.
Respice Laerten; ut tu sua lumina condas,
Extremum fati sustinet ille diem.
Certe ego, quae fueram te discedente puella,
115
Protinus ut venias, facta videbor anus.
