Şiir 18
Carmen ad iratum dum tu perducis Achillen
Primaque iuratis induis arma viris,
Nos, Macer, ignava Veneris cessamus in umbra,
Et tener ausuros grandia frangit Amor.
Saepe meae 'tandem' dixi 'discede' puellae —
5
In gremio sedit protinus illa meo.
Saepe 'pudet!' dixi — lacrimis vix illa retentis
'Me miseram! iam te' dixit 'amare pudet?'
Inplicuitque suos circum mea colla lacertos
Et, quae me perdunt, oscula mille dedit.
10
Vincor, et ingenium sumptis revocatur ab armis,
Resque domi gestas et mea bella cano.
Sceptra tamen sumpsi, curaque tragoedia nostra
Crevit, et huic operi quamlibet aptus eram.
Risit Amor pallamque meam pictosque cothurnos
15
Sceptraque privata tam cito sumpta manu.
Hinc quoque me dominae numen deduxit iniquae,
Deque cothurnato vate triumphat Amor.
Quod licet, aut artes teneri profitemur Amoris —
Ei mihi, praeceptis urgeor ipse meis! —
20