Thesauros Edebiyat elegy Elegiae

Elegiae

Elegiae Tibullus

Şiir 6

 
Semper, ut inducar, blandos offers mihi voltus,
 
Post tamen es misero tristis et asper, Amor.
 
Quid tibi saevitiae mecum est? an gloria magna est
 
Insidias homini conposuisse deum?
 
Nam mihi tenduntur casses: iam Delia furtim 5
 
Nescio quem tacita callida nocte fovet.
 
Illa quidem tam multa negat, sed credere durum est:
 
Sic etiam de me pernegat usque viro.
 
Ipse miser docui, quo posset ludere pacto
 
Custodes: heu heu nunc premor arte mea, 10
 
Fingere nunc didicit causas, ut sola cubaret,
 
Cardine nunc tacito vertere posse fores.
 
Tum sucos herbasque dedi, quis livor abiret,
 
Quem facit inpresso mutua dente venus.
 
At tu, fallacis coniunx incaute puellae, 15
 
Me quoque servato, peccet ut illa nihil.
 
Neu iuvenes celebret multo sermone, caveto,
 
Neve cubet laxo pectus aperta sinu,
 
Neu te decipiat nutu, digitoque liquorem
 
Ne trahat et mensae ducat in orbe notas. 20
← Önceki bölüm Şiir 6 · 1 / 5 Sonraki →

Agora Sokakları

Üyelik

Dil ve Tema

Dil Seçimi
TR EN
Tema Seçimi