Thesauros Edebiyat elegy Elegiae

Elegiae

Elegiae Tibullus

Şiir 4

 
Nec iurare time: Veneris periuria venti
 
Inrita per terras et freta summa ferunt.
 
Gratia magna Iovi: vetuit pater ipse valere,
 
Iurasset cupide quicquid ineptus amor,
 
Perque suas inpune sinit Dictynna sagittas 25
 
Adfirmes crines perque Minerva suos.
 
At si tardus eris, errabis: transiet aetas.
 
Quam cito non segnis stat remeatque dies,
 
Quam cito purpureos deperdit terra colores,
 
Quam cito formosas populus alta comas! 30
 
Quam iacet, infirmae venere ubi fata senectae,
 
Qui prior Eleo est carcere missus equos!
 
Vidi iam iuvenem, premeret cum serior aetas,
 
Maerentem stultos praeteriisse dies.
 
Crudeles divi! serpens novus exuit annos, 35
 
Formae non ullam fata dedere moram.
 
Solis aeterna est Baccho Phoeboque iuventas,
 
Nam decet intonsus crinis utrumque deum.
 
Tu, puero quodcumque tuo temptare libebit,
 
Cedas: obsequio plurima vincet amor. 40
← Önceki Şiir 4 · 2 / 5 Sonraki →

Agora Sokakları

Üyelik

Dil ve Tema

Dil Seçimi
TR EN
Tema Seçimi