Kitap 6
ibat, ut inciperet, longi deus Hellesponti,
intempestivo cum rudit ille sono.
territa voce gravi surgit dea; convolat omnis
turba, per infestas effugit ille manus.
Lampsacus hoc animal solita est mactare Priapo fata:
345
asini flammis indicis exta damus.
quem tu, diva, memor de pane monilibus ornas;
cessat opus, vacuae conticuere molae.
Nomine quam pretio celebratior arce Tonantis,
dicam, Pistoris quid velit ara Iovis.
350
cincta premebantur trucibus Capitolia Gallis:
fecerat obsidio iam diuturna famem.
Iuppiter ad solium superis regale vocatis
incipe! ait Marti, protinus ille refert:
‘scilicet ignotum est, quae sit fortuna meorum,
355
et dolor hic animi voce querentis eget.
si tamen, ut referam breviter mala iuncta pudori,
exigis: Alpino Roma sub hoste iacet.
haec est, cui fuerat promissa potentia rerum.
Iuppiter? hanc terris impositurus eras?
360
