Kitap 5
rursus aquam tangit Temesaeaque concrepat aera
et rogat, ut tectis exeat umbra suis.
cum dixit novies Manes exite paterni,
respicit et pure sacra peracta putat.
dicta sit unde dies, quae nominis extet origo,
445
me fugit: ex aliquo est invenienda deo.
Pleiade nate, mone, virga venerande potenti:
saepe tibi est Stygii regia visa Iovis,
venit adoratus Caducifer, accipe causam
nominis: ex ipso est cognita causa deo.
450
Romulus ut tumulo fraternas condidit umbras,
et male veloci iusta soluta Remo,
Faustulus infelix et passis Acca capillis
spargebant lacrimis ossa perusta suis.
inde domum redeunt sub prima crepuscula maesti,
455
utque erat, in duro procubuere toro.
umbra cruenta Remi visa est assistere lecto
atque haec exiguo murmure verba loqui:
‘en ego dimidium vestri parsque altera voti,
cernite, sim qualis, qui modo qualis eram!
460
