Kitap 5
saepe Iovem vidi, cum iam sua mittere vellet
fulmina, ture dato sustinuisse manum,
at si neglegimur, magnis iniuria poenis
solvitur, et iustum praeterit ira modum.
respice Thestiaden: flammis absentibus arsit;
305
causa est, quod Phoebes ara sine igne fuit.
respice Tantaliden: eadem dea vela tenebat;
virgo est, et spretos bis tamen ulta focos,
Hippolyte infelix, velles coluisse Dionen,
cum consternatus diripereris equis.
310
longa referre mora est correcta oblivia damnis.
me quoque Romani praeteriere patres,
quid facerem, per quod Aerem manifesta doloris?
exigerem nostrae qualia damna notae?
excidit officium tristi mihi. nulla tuebar
315
rura, nec in pretio fertilis hortus erat:
lilia deciderant, violas arere videres,
filaque punicei languida facta croci,
saepe mihi Zephyrus ‘dotes corrumpere noli
ipsa tuas’ dixit: dos mihi vilis erat.
320
