Kitap 5
cur ego desperem fieri sine coniuge mater
et parere intacto, dummodo casta, viro?
omnia temptabo latis medicamina terris
et freta Tartareos excutiamque sinus.’
vox erat in cursu: voltum dubitantis habebam. ‘nescio
245
quid, nymphe, posse videris’ ait.
ter volui promittere opem, ter lingua retenta est:
ira Iovis magni causa timoris erat.
fer, precor, auxilium! dixit ‘celabitur auctor
et Stygiae numen testificabor aquae.’
250
quod petis, Oleniis inquam ‘mihi missus ab arvis
flos dabit: est hortis unicus ille meis.
qui dabat, hoc dixit ‘sterilem quoque tange iuvencam,
mater erit.’ tetigi, nec mora, mater erat.
protinus haerentem decerpsi pollice florem:
255
tangitur et tacto concipit illa sinu.
iamque gravis Thracen et laeva Propontidos intrat
fitque potens voti, Marsque creatus erat.
qui memor accepti per me natalis ‘habeto
tu quoque Romulea’ dixit in urbe locum.
260
