Kitap 4
‘obscurae sortis patres ambagibus errant,
quaeve parens absit, quove petenda loco.
consulitur Paean,’ divum que arcessite Matrem,
inquit in Idaeo est invenienda iugo.
mittuntur proceres. Phrygiae tunc sceptra tenebat
265
Attalus: Ausoniis rem negat ille viris,
mira canam, longo tremuit cum murmure tellus,
et sic est adytis diva locuta suis:
ipsa peti volui, nec sit mora, mitte volentem.
dignus Roma locus, quo deus omnis eat.’
270
ille soni terrore pavens proficiscere, dixit
nostra eris: in Phrygios Roma refertur avos.
protinus innumerae caedunt pineta secures
illa, quibus fugiens Phryx pius usus erat:
mille manus coeunt, et picta coloribus ustis
275
caelestum Matrem concava puppis habet,
illa sui per aquas fertur tutissima nati
longaque Phrixeae stagna sororis adit
Rhoeteumque rapax Sigeaque litora transit
et Tenedum et veteres Eetionis opes.
280
