Kitap 3
armifer armiferae correptus amore Minervae
uror et hoc longo tempore volnus alo.
effice, di studio similes coeamus in unum:
conveniunt partes hae tibi, comis anus.’
dixerat, illa deum promisso ludit inani
685
et stultam dubia spem trahit usque mora.
saepius instanti mandata peregimus, inquit
evicta est, precibus vix dedit illa manus.
credit amans thalamosque parat, deducitur illuc
Anna tegens voltus, ut nova nupta, suos.
690
oscula sumpturus subito Mars aspicit Annam:
nunc pudor elusum, nunc subit ira deum.
ridet amatorem carae nova diva Minervae,
nec res hac Veneri gratior ulla fuit.
inde ioci veteres obscenaque dicta canuntur,
695
et iuvat hanc magno verba dedisse deo.
praeteriturus eram gladios in principe fixos,
cum sic a castis Vesta locuta focis:
‘ne dubita meminisse: meus fuit ille sacerdos,
sacrilegae telis me petiere manus.
700
