Kitap 3
plenaque odorati disponit pocula Bacchi,
cumque suis antro conditus ipse latet,
ad solitos veniunt silvestria numina fontes
et relevant multo pectora sicca mero.
vina quies sequitur; gelido Numa prodit ab antro
305
vinclaque sopitas addit in arta manus,
somnus ut abscessit, pugnando vincula temptant
rumpere: pugnantes fortius illa tenent.
tunc Numa: ‘di nemorum, factis ignoscite nostris,
si scelus ingenio scitis abesse meo;
310
quoque modo possit fulmen, monstrate, piari.’
sic Numa; sic quatiens cornua Faunus ait:
‘magna petis nec quae monitu tibi discere nostro
fas sit: habent finis numina nostra suos.
di sumus agrestes et qui dominemur in altis
315
montibus: arbitrium est in sua tela Iovi.
hunc tu non poteris per te deducere caelo,
at poteris nostra forsitan usus ope.’
dixerat haec Faunus; par est sententia Pici:
deme tamen nobis vincula, Picus ait:
320
