Kitap 2
foedera servasset, si non formosa fuisset:
cavit mortales, de Iove crimen habet,
mille feras Phoebe silvis venata redibat
aut plus aut medium sole tenente diem. note
ut tetigit lucum (densa niger ilice lucus,
165
in medio gelidae fons erat altus aquae),
hic ait in silva, virgo Tegeaea, lavemur!
erubuit falso virginis illa sono.
dixerat et nymphis: nymphae velamina ponunt, note
hanc pudet et tardae dat mala signa morae,
170
exuerat tunicas; uteri manifesta tumore
proditur indicio ponderis ipsa suo.
cui dea ‘virgineos, periura Lycaoni, coetus
desere nec castas pollue’ dixit aquas.
luna novum decies implerat cornibus orbem:
175
quae fuerat virgo credita, mater erat.
laesa furit Iuno, formam mutatque puellae.
quid facis? invito est pectore passa Iovem,
utque ferae vidit turpes in paelice voltus,
huius in amplexus Iuppiter inquit eat!
180
