Kitap 2
exitus in dubio est: audebimus ultima! dixit,
‘viderit! audentes forsque deusque iuvat,
cepimus audendo Gabios quoque.’ talia fatus
ense latus cinxit tergaque pressit equi.
accipit aerata iuvenem Collatia porta
785
condere iam voltus sole parante suos.
hostis ut hospes init penetralia Collatini:
comiter excipitur; sanguine iunctus erat.
quantum animis erroris inest! parat inscia rerum
infelix epulas hostibus illa suis.
790
functus erat dapibus: poscunt sua tempora somnum
nox erat et tota lumina nulla domo:
surgit et aurata vagina liberat ensem
et venit in thalamos, nupta pudica, tuos.
utque torum pressit, ‘ferrum, Lucretia, mecum est.
795
natus’ ait regis Tarquiniusque loquor!
illa nihil: neque enim vocem viresque loquendi
aut aliquid toto pectore mentis habet,
sed tremit, ut quondam stabulis deprensa relictis
parva sub infesto cum iacet agna lupo.
800
