Kitap 1
sic erat in fatis; nec te tua culpa fugavit,
sed deus; offenso pulsus es urbe deo.
non meriti poenam pateris, sed numinis iram:
est aliquid magnis crimen abesse malis.
conscia mens ut cuique sua est, ita concipit intra
485
pectora pro facto spemque metumque suo.
nec tamen ut primus maere mala talia passus:
obruit ingentes ista procella viros,
passus idem est, Tyriis qui quondam pulsus ab oris
Cadmus in Aonia constitit exul humo:
490
passus idem Tydeus et idem Pagasaeus Iason,
et quos praeterea longa referre mora est.
omne solum forti patria est, ut piscibus aequor,
ut volucri, vacuo quicquid in orbe patet.
nec fera tempestas toto tamen horret in anno:
495
et tibi (crede mihi) tempora veris erunt.’
vocibus Evander firmata mente parentis
nave secat fluctus Hesperiarnque tenet,
iamque ratem doctae monitu Carmentis in amnem
egerat et Tuscis obvius ibat aquis:
500