Kitap 1
pace fores obdo, ne qua discedere possit;
Caesareoque diu numine elusus ero.’
dixit et attollens oculos diversa videntes
aspexit toto quicquid in orbe fuit.
pax erat et, vestri, Germanice, causa triumphi,
285
tradiderat famulas iam tibi Rhenus aquas.
Iane, fac aeternos pacem pacisque ministros,
neve suum, praesta, deserat auctor opus.
quod tamen ex ipsis licuit mihi discere fastis,
sacravere patres hac duo templa die.
290
accepit Phoebo nymphaque Coronide natum
insula, dividua quam premit amnis aqua.
Iuppiter in parte est; cepit locus unus utrumque
iunctaque sunt magno templa nepotis avo.
Quis vetat et stellas, ut quaeque oriturque caditque,
295
dicere? promissi pars fuit ista mei.
felices animae, quibus haec cognoscere primis
inque domus superas scandere cura fuit!
credibile est illos pariter vitiisque locisque
altius humanis exeruisse caput.
300
