Kitap 1
templa patent auresque deum, nec lingua caducas
concipit ulla preces, dictaque pondus habent.’
desierat Ianus, nec longa silentia feci,
sed tetigi verbis ultima verba meis:
quid volt palma sibi rugosaque carica dixi
185
et data sub niveo candida mella cado?
omen ait ‘causa est, ut res sapor ille sequatur,
et peragat coeptum dulcis ut annus iter.’
‘dulcia cur dentur, video, stipis adice causam,
pars mihi de festo ne labet ulla tuo.’
190
risit et o quam te fallunt tua saecula, dixit
‘qui stipe mel sumpta dulcius esse putes!
vix ego Saturno quemquam regnante videbam,
cuius non animo dulcia lucra forent.
tempore crevit amor, qui nunc est summus, habendi:
195
vix ultra, quo iam progrediatur, habet.
pluris opes nunc sunt, quam prisci temporis annis,
dum populus pauper, dum nova Roma fuit,
dum casa Martigenam capiebat parva Quirinum,
et dabat exiguum fluminis ulva torum.
200
