Perde 4
[Textpart 1]
Fuit olim, quasi ego sum, senex; ei filiae
Antipho
duae erant, quasi nunc meae sunt; eae erant duobus nuptae fratribus,
540
quasi nunc meae sunt vobis.
Epignomvs
Miror quo evasurust apologus.
Antipho
Erant minori illi adulescenti fidicina et tibicina,
peregre advexerat, quasi nunc tu; sed ille erat caeleps senex,
Epignomvs
Perge porro. praesens hic quidem est apologus.
Antipho
Deinde senex ille illi dixit, cuius erat tibicina,
545
quasi ego nunc tibi dico:
Epignomvs
Ausculto atque animum advorto sedulo.
Antipho
“Ego tibi meam filiam, bene quicum cubitares, dedi:
nunc mihi reddi ego aequom esse abs te quicum cubitem censeo.”
Epignomvs
Quis istuc dicit? an ille quasi tu?
Antipho
Quasi ego nunc dico tibi.
Immo duas dabo, inquit ille adulescens “una si parumst;
550
et si duarum paenitebit,” inquit addentur duae.
Epignomvs
Quis istuc quaeso? an ille quasi ego?
Antipho
Is ipse quasi tu. tum senex
ille quasi ego: si vis, inquit “quattuor sane dato,
