Perde 2
[Textpart 1]
Mercúrius, Iovis qui núntius perhibétur, numquam aequé patri
Pinacivm
suo núntium lepidum áttulit quam égo nunc meae erae núntiabo:
275
ítaque onustum péctus porto laétitia lubéntiaque
néque lubet nisi gloriose quicquam proloqui profecto.
amoénitates omnium venerum et venustatum adfero
ripísque superat mi atque abundat pectus laetitia meum.
própera, Pinacium, pedes hortare, honesta dicta factis
280
(nunc tíbi potestas adipiscendist gloriam laudem decus)
eraéque egenti subveni, benefacta maiorum tuom
quae mísera in exspectatione est Epignomi adventum viri.
proinde út decet, amat vírum suom, cupide expetit. nunc, Pinacium,
age út placet, curre ut lubet, cave quémquam flocci feceris,
285
cubitis depulsa de via, tranquillam concinna viam;
si rex obstabit obviam, regem ipsum prius pervortito.
Gelasimvs
Quídnam dicam Pínacium
lascívibundum tam lubentem currere?
harúndinem fert sportulamque et hamulum piscarium.
Pinacivm
Sed tandem, opinor, aequiust eram mihi esse supplicem
290
atque óratores mittere ad me donaque ex auro et quadrigas,
quí vehar, nam pedibus ire non queo. ergo iam revortar.
