Perde 4
[Textpart 1]
quí magistér mihi es, ántidibo, út scias.
Psevdolvs
Iúppiter té mihi sérvet.
séd vide, ornátus hic me satin cóndecet?
935
Psevdolvs
Optúme habet.
935
Psevdolvs
Tantúm tibi boni di immórtales duint quántum tu tibi óptes;
nam si éxoptem, quantúm dignu’s es tantúm dent, minus nihiló sit.
néque ego hoc homine quémquam vidi mágis malum et máleficum.
sed egó quae tibi bona dábo et faciam, si hanc sóbrie rem accurássis.
Simo
Potin út taceas? memorem ímmemorem facit quí monet quod memor méminit.
940
teneo, ómnia in pectore cóndita sunt, meditáti sunt mihi dóli docte.
Psevdolvs
Probus ést hic homo.
Simo
Neque hic ést neque ego.
Psevdolvs
At vide né titubes.
Psevdolvs
Ita mé di ament—
Simo
Ita nón facient: mera iám mendacia fúndes.
