Perde 1
[Textpart 2]
monstrum mulieris, tantilla tanta verba funditat,
Milphio
quoius egó nebulai cyatho septem noctes non emam.
Agorastocles
Di immortales omnipotentes, quid est apud vos pulchrius?
275
quid habetis qui mage immortales vos credam esse quam ego siem,
qui haec tanta oculis bona concipio? nam Venus non est Venus:
hanc equidem Venerem venerabor, me ut amet posthac propitia.
Milphio
Assum ápud te, eccum.
Agorastocles
At ego elixus sis volo.
Milphio
Enim vero, ere, facis delicias.
280
Agorastocles
De tequidem haéc didici omnia.
280
Milphio
Etiamne ut ames eam quam numquam tetigeris?
Agorastocles
Nihil id quidemst:
deos quoque edepol et amo et metuo, quíbus tamen ábstineo manus.
Anterastilis
Eu ecastor, quom ornatum aspicio nostrum ambarum, paenitet
Adelphasivm
Immo vero sane commode;
nam pro erili et nostro quaestu satis bene ornatae sumus.
285
non enim pótis est quaestus fieri, ni sumptus sequitur, scio,
et tamen quaéstus non consistet, si eum sumptus superat, soror.
