Perde 2
[Textpart 2]
nunc si filiam locassim meam tibi, in mentem venit
Evclio
te bovem esse et me esse asellum: ubi tecum coniunctus siem,
ubi onus nequeam ferre pariter, iaceam ego asinus in luto,
230
tu me bos magis haud respicias, gnatus quasi numquam siem.
et te utar iniquiore ét meus me ordo inrideat,
neutrubi habeam stabile stabulum, si quid divorti fuat:
asini me mordicibus scindant, boves incursent cornibus.
hoc magnum est periclum, ab asinis ad boves transcendere.
235
Megadorvs
Quam ad probos propinquitate proxime te adiunxeris,
tam optumum est. tu condicionem hanc accipe, ausculta mihi,
Evclio
At nihil est dotis quod dem.
dum modó morata recte veniat, dotata est satis.
Evclio
Eo dico, ne me thensauros repperisse censeas.
240
Megadorvs
Novi, ne doceas. desponde.
Evclio
Fiat. sed pro Iuppiter,
Evclio
Quid crepuit quasi ferrum modo?—
