Perde 4
[Textpart 1]
Adeon pervicaci esse animo ut puerum praeoptares perire,
PHIDIPPUS
Ex quo firmiorem inter nos fore amicitiam posthac scires,
Potius quam adversum animi tui libidinem esset cum illo nupta?
Ego etiam illorum esse hanc culpam credidi, quae te est penes.
535
PHIDIPPUS
Utinam sciam ita esse istuc sed nunc mihi in mentem venit
De hac re quod locuta es olim, quum illum generum cepimus:
Nam negabas nuptam posse filiam tuam te pati
Cum eo qui meretricem amaret, qui pernoctaret foris.
MYRRHINA
Quamvis causam hunc suspicari quam ipsam veram mavolo.
540
PHIDIPPUS
Multo prius scivi quam tu illum amicam habere, Myrrhina:
Verum id vitium nunquam decrevi esse ego adolescentiae:
Nam id est omnibus innatum: at pol iam aderit se quoque etiam quum oderit.
Sed ut olim te ostendisti eadem esse nihil cessavisti usque adhuc,
Ut filiam ab eo abduceres, neu quod ego egissem asset ratum.
545
Id nunc res indicium haec facit quo pacto factum volueris.
MYRRHINA
Adeon me esse pervicacem censes cui mater siem
Ut eo essem animo, si ex usu esset nostro hoc matrimonium?
PHIDIPPUS
Tun prospicere, aut iudicare nostram in rem quod sit potes?
Audisti ex aliquo fortasse qui vidisse eum diceret
550
