Perde 5
[Textpart 4]
Me repperisse, quo modo adolescentulus
930
PARMENO
Meretricum ingenia et mores posset noscere;
Mature ut quum cognorit perpetuo oderit.
Quae dum foris sunt, nihil videtur mundius;
Nec magis compositum quicquam, nec magis elegans:
Quae, cum amatore suo quum coenant, liguriunt.
935
Harum videre illuviem, sordes, inopiam;
Quam inhonestae solae sint domi, atque avidae cibi;
Quo pacto ex iure hesterno panem atrum vorent;
Nosse omnia haec salus est adolescentulis.
PYTHIAS
Ego pol te pro istis dictis et factis, scelus,
940
Ulciscar, ut ne impune in nos illuseris.
Proh Deum fidem, facinus foedum! O infelicem adolescentulum!
O scelestum Parmenonem qui istum huc adduxit!
PYTHIAS
Miseret me: itaque ut ne viderem misera huc effigi foras
Quae futura exempla dicunt in eum indigna.
945
Quae illaec turba est? numnam ego perii? Adibo. Quid istuc Pythias?
Quid ais? in quem exempla fient?
