Perde 2
[Textpart 3]
Sed istunc exora ut suam esse assimulet.
Facturum me esse: in eum iam res rediit locum
CLITIPHO
Amo te merito, Clinia.
360
CLINIA
Verum illa ne quid titubet.
SYRUS
Perdocta est probe.
CLITIPHO
At hoc demiror, qui tam facile potueris
Persuadere illi quae solet quos spernere!
SYRUS
In tempore ad eam veni, quod rerum omnium est
Primum: nam quendam misere offendi militem
365
Eius noctem orantem: haec arte tractabat virum,
Ut illius animum cupidum inopia incenderet;
Eademque ut esset apud te hoc quam gratissimum.
Sed heus tu, vide sis ne quid imprudens ruas:
Patrem novisti ad has res quam sit perspicax:
370
Ego te autem novi quam esse soleas impotens:
Inversa verba, eversas cervices tuas,
Gemitus, screatus, tussis, risus abstine.
