Epeisodion 2
Καρίων
ἐπὶ τὴν χύτραν τῆς ἀθάρης ἀνίσταμαι.
Γυνή
ταλάντατʼ ἀνδρῶν οὐκ ἐδεδοίκεις τὸν θεόν;
Καρίων
νὴ τοὺς θεοὺς ἔγωγε μὴ φθάσειέ με
685
ἐπὶ τὴν χύτραν ἐλθὼν ἔχων τὰ στέμματα·
ὁ γὰρ ἱερεὺς αὐτοῦ με προὐδιδάξατο.
τὸ γρᾴδιον δʼ ὡς ᾔσθετο δή μου τὸν ψόφον,
ἄρασʼ ὑφῄρει· κᾆτα συρίξας ἐγὼ
ὀδὰξ ἐλαβόμην ὡς παρείας ὢν ὄφις.
690
ἡ δʼ εὐθέως τὴν χεῖρα πάλιν ἀνέσπασεν,
κατέκειτο δʼ αὑτὴν ἐντυλίξασʼ ἡσυχῇ
ὑπὸ τοῦ δέους βδέουσα δριμύτερον γαλῆς.
κἀγὼ τότʼ ἤδη τῆς ἀθάρης πολλὴν ἔφλων·
ἔπειτʼ ἐπειδὴ μεστὸς ἦν, ἀνεπαλλόμην.
695
Γυνή
ὁ δὲ θεὸς ὑμῖν οὐ προσῄειν;
μετὰ τοῦτο δʼ ἤδη καὶ γέλοιον δῆτά τι
ἐποίησα. προσιόντος γὰρ αὐτοῦ μέγα πάνυ
ἀπέπαρδον· ἡ γαστὴρ γὰρ ἐπεφύσητό μου.
Γυνή
ἦ πού σε διὰ τοῦτʼ εὐθὺς ἐβδελύττετο.
700
Καρίων
οὔκ, ἀλλʼ Ἰασὼ μέν τις ἀκολουθοῦσʼ ἅμα
