Prologos
[Agon]
εἰ πλούσιος ὢν ἀνελεύθερός ἐσθʼ οὑτωσὶ καὶ φιλοκερδής.
Χρεμύλος
ἀλλὰ σέ γʼ ὁ Ζεὺς ἐξολέσειεν κοτίνου στεφάνῳ στεφανώσας.
Πενία
τὸ γὰρ ἀντιλέγειν τολμᾶν ὑμᾶς ὡς οὐ πάντʼ ἔστʼ ἀγάθʼ ὑμῖν
Χρεμύλος
παρὰ τῆς Ἑκάτης ἔξεστιν τοῦτο πυθέσθαι,
εἴτε τὸ πλουτεῖν εἴτε τὸ πεινῆν βέλτιον. φησὶ γὰρ αὕτη
595
τοὺς μὲν ἔχοντας καὶ πλουτοῦντας δεῖπνον κατὰ μῆνʼ ἀποπέμπειν,
τοὺς δὲ πένητας τῶν ἀνθρώπων ἁρπάζειν πρὶν καταθεῖναι.
ἀλλὰ φθείρου καὶ μὴ γρύξῃς
οὐ γὰρ πείσεις, οὐδʼ ἢν πείσῃς.
600
Πενία
ὦ πόλις Ἄργους, κλύεθʼ οἷα λέγει.
Χρεμύλος
Παύσωνα κάλει τὸν ξύσσιτον.
Χρεμύλος
ἔρρʼ ἐς κόρακας θᾶττον ἀφʼ ἡμῶν.
Πενία
εἶμι δὲ ποῖ γῆς;
605
Χρεμύλος
ἐς τὸν κύφωνʼ· ἀλλʼ οὐ μέλλειν
Πενία
ἦ μὴν ὑμεῖς γʼ ἔτι μʼ ἐνταυθοῖ
