Stasimon 2
[Lyric-Scene 2]
οὗτος τί κόπτεις; μῶν ἐμὲ ζητεῖς;
Γραῦς Α
καὶ τὴν θύραν γʼ ἤραττες.
Γραῦς Α
τοῦ δαὶ δεόμενος δᾷδʼ ἔχων ἐλήλυθας;
Νεανίας
Ἀναφλύστιον ζητῶν τινʼ ἄνθρωπον.
Νεανίας
οὐ τὸν Σεβῖνον, ὃν σὺ προσδοκᾷς ἴσως.
980
Γραῦς Α
νὴ τὴν Ἀφροδίτην, ἤν τε βούλῃ γʼ ἤν τε μή.
Νεανίας
ἀλλʼ οὐχὶ νυνὶ τὰς ὑπερεξηκοντέτεις
εἰσάγομεν, ἀλλʼ εἰσαῦθις ἀναβεβλήμεθα.
τὰς ἐντὸς εἴκοσιν γὰρ ἐκδικάζομεν.
Γραῦς Α
ἐπὶ τῆς προτέρας ἀρχῆς γε ταῦτʼ ἦν ὦ γλύκων·
985
νυνὶ δὲ πρῶτον εἰσάγειν ἡμᾶς δοκεῖ.
Νεανίας
τῷ βουλομένῳ γε κατὰ τὸν ἐν πεττοῖς νόμον.
Γραῦς Α
ἀλλʼ οὐδὲ δειπνεῖς κατὰ τὸν ἐν πεττοῖς νόμον.
Νεανίας
οὐκ οἶδʼ ὅ τι λέγεις· τηνδεδί μοι κρουστέον.
Γραῦς Α
ὅταν γε κρούσῃς τὴν ἐμὴν πρῶτον θύραν.
990
Νεανίας
ἀλλʼ οὐχὶ νυνὶ κρησέραν αἰτούμεθα.
Γραῦς Α
οἶδʼ ὅτι φιλοῦμαι· νῦν δὲ θαυμάζεις ὅτι
