Parodos
[Exodus]
χωρῶμεν εἰς ἐκκλησίαν ὦνδρες· ἠπείλησε γὰρ
Χορός
ὁ θεσμοθέτης, ὃς ἂν
290
μὴ πρῲ πάνυ τοῦ κνέφους
290
ὅρα δʼ ὅπως ὠθήσομεν τούσδε τοὺς ἐξ ἄστεως
300
ἥκοντας, ὅσοι πρὸ τοῦ
300
τὰ τῆς πόλεως διοικεῖν
305
Βλέπυρος
τί τὸ πρᾶγμα; ποῖ ποθʼ ἡ γυνὴ φρούδη ʼστί μοι;
ἐπεὶ πρὸς ἕω νῦν γʼ ἔστιν, ἡ δʼ οὐ φαίνεται.
ἐγὼ δὲ κατάκειμαι πάλαι χεζητιῶν,
τὰς ἐμβάδας ζητῶν λαβεῖν ἐν τῷ σκότῳ
καὶ θοἰμάτιον· ὅτε δὴ δʼ ἐκεῖνο ψηλαφῶν
315
οὐκ ἐδυνάμην εὑρεῖν, ὁ δʼ ἤδη τὴν θύραν
ἐπεῖχε κρούων ὁ κοπρεαῖος, λαμβάνω
τουτὶ τὸ τῆς γυναικὸς ἡμιδιπλοίδιον,
καὶ τὰς ἐκείνης Περσικὰς ὑφέλκομαι.
ἀλλʼ ἐν καθαρῷ ποῦ, ποῦ τις ἂν χέσας τύχοι;
320
ἢ πανταχοῦ τοι νυκτός ἐστιν ἐν καλῷ;
οὐ γάρ με νῦν χέζοντά γʼ οὐδεὶς ὄψεται.
οἴμοι κακοδαίμων, ὅτι γέρων ὢν ἠγόμην
γυναῖχʼ· ὅσας εἴμʼ ἄξιος πληγὰς λαβεῖν.
οὐ γάρ ποθʼ ὑγιὲς οὐδὲν ἐξελήλυθεν
325
δράσουσʼ. ὅμως δʼ οὖν ἐστιν ἀποπατητέον.
Ἀνήρ
τίς ἔστιν; οὐ δήπου Βλέπυρος ὁ γειτνιῶν;
Βλέπυρος
νὴ τὸν Δίʼ αὐτὸς δῆτʼ ἐκεῖνος.
τί τοῦτό σοι τὸ πυρρόν ἐστιν; οὔτι που
Κινησίας σου κατατετίληκέν ποθεν;
330
Βλέπυρος
οὔκ, ἀλλὰ τῆς γυναικὸς ἐξελήλυθα
τὸ κροκωτίδιον ἀμπισχόμενος οὑνδύεται.
Ἀνήρ
τὸ δʼ ἱμάτιόν σου ποῦ ʼστιν;
ζητῶν γὰρ αὔτʼ οὐχ ηὗρον ἐν τοῖς στρώμασιν.
Ἀνήρ
εἶτʼ οὐδὲ τὴν γυναῖκʼ ἐκέλευσάς σοι φράσαι;
335
Βλέπυρος
μὰ τὸν Δίʼ οὐ γὰρ ἔνδον οὖσα τυγχάνει,
ἀλλʼ ἐκτετρύπηκεν λαθοῦσά μʼ ἔνδοθεν·
ὃ καὶ δέδοικα μή τι δρᾷ νεώτερον.
Ἀνήρ
νὴ τὸν Ποσειδῶ ταὐτὰ τοίνυν ἄντικρυς
ἐμοὶ πέπονθας. καὶ γὰρ ᾗ ξύνειμʼ ἐγὼ
340
φρούδη ʼστʼ ἔχουσα θοἰμάτιον οὑγὼ ʼφόρουν.
κοὐ τοῦτο λυπεῖ μʼ, ἀλλὰ καὶ τὰς ἐμβάδας.
οὔκουν λαβεῖν γʼ αὐτὰς ἐδυνάμην οὐδαμοῦ.
Βλέπυρος
μὰ τὸν Διόνυσον οὐδʼ ἐγὼ γὰρ τὰς ἐμὰς
Λακωνικάς, ἀλλʼ ὡς ἔτυχον χεζητιῶν,
345
ἐς τὼ κοθόρνω τὼ πόδʼ ἐνθεὶς ἵεμαι,
ἵνα μὴ ʼγχέσαιμʼ ἐς τὴν σισύραν· φανὴ γὰρ ἦν.
Ἀνήρ
τί δῆτʼ ἂν εἴη; μῶν ἐπʼ ἄριστον γυνὴ
κέκληκεν αὐτὴν τῶν φίλων;
Ἀνήρ
οὔκουν πονηρά γʼ ἐστὶν ὅ τι κἄμʼ εἰδέναι.
350
ἀλλὰ σὺ μὲν ἱμονιάν τινʼ ἀποπατεῖς, ἐμοὶ δʼ
ὥρα βαδίζειν ἐστὶν εἰς ἐκκλησίαν,
ἤνπερ λάβω θοἰμάτιον, ὅπερ ἦν μοι μόνον.
Βλέπυρος
κἄγωγʼ, ἐπειδὰν ἀποπατήσω· νῦν δέ μου
ἀχράς τις ἐγκλῄσασʼ ἔχει τὰ σιτία.
355
Ἀνήρ
μῶν ἣν Θρασύβουλος εἶπε τοῖς Λακωνικοῖς;
Βλέπυρος
νὴ τὸν Διόνυσον ἐνέχεται γοῦν μοι σφόδρα.
ἀτὰρ τί δράσω; καὶ γὰρ οὐδὲ τοῦτό με
μόνον τὸ λυποῦν ἐστιν, ἀλλʼ ὅταν φάγω,
ὅποι βαδιεῖταί μοι τὸ λοιπὸν ἡ κόπρος.
360
νῦν μὲν γὰρ οὗτος βεβαλάνωκε τὴν θύραν,
ὅστις ποτʼ ἔσθʼ ἅνθρωπος ἁχραδούσιος.
τίς ἂν οὖν ἰατρόν μοι μετέλθοι καὶ τίνα;
τίς τῶν κατὰ πρωκτὸν δεινός ἐστι τὴν τέχνην;
ἀλλʼ οἶδʼ, Ἀμύνων. ἀλλʼ ἴσως ἀρνήσεται.
365
Ἀντισθένη τις καλεσάτω πάσῃ τέχνῃ.
οὗτος γὰρ ἁνὴρ ἕνεκά γε στεναγμάτων
οἶδεν τί πρωκτὸς βούλεται χεζητιῶν.
ὦ πότνιʼ Εἰλείθυια μή με περιίδῃς
διαρραγέντα μηδὲ βεβαλανωμένον,
370
ἵνα μὴ γένωμαι σκωραμὶς κωμῳδική.
Χρέμης
οὗτος τί ποιεῖς; οὔτι που χέζεις;
οὐ δῆτʼ ἔτι γε μὰ τὸν Δίʼ, ἀλλʼ ἀνίσταμαι.
Χρέμης
τὸ τῆς γυναικὸς δʼ ἀμπέχει χιτώνιον;
Βλέπυρος
ἐν τῷ σκότῳ γὰρ τοῦτʼ ἔτυχον ἔνδον λαβών.
375
Βλέπυρος
ἤδη λέλυται γάρ;
Χρέμης
νὴ Δίʼ ὄρθριον μὲν οὖν.
καὶ δῆτα πολὺν ἡ μίλτος ὦ Ζεῦ φίλτατε
γέλων παρέσχεν, ἣν προσέρραινον κύκλῳ.
Βλέπυρος
τὸ τριώβολον δῆτʼ ἔλαβες;
380
Χρέμης
εἰ γὰρ ὤφελον.
380
ἀλλʼ ὕστερος νῦν ἦλθον, ὥστʼ αἰσχύνομαι
μὰ τὸν Δίʼ οὐδένʼ ἄλλον ἢ τὸν θύλακον.
Βλέπυρος
τὸ δʼ αἴτιον τί;
Χρέμης
πλεῖστος ἀνθρώπων ὄχλος,
ὅσος οὐδεπώποτʼ ἦλθʼ ἁθρόος ἐς τὴν πύκνα.
καὶ δῆτα πάντες σκυτοτόμοις ᾐκάζομεν
385
ὁρῶντες αὐτούς. οὐ γὰρ ἀλλʼ ὑπερφυῶς
ὡς λευκοπληθὴς ἦν ἰδεῖν ἡκκλησία·
ὥστʼ οὐκ ἔλαβον οὔτʼ αὐτὸς οὔτʼ ἄλλοι συχνοί.
Βλέπυρος
οὐδʼ ἄρʼ ἂν ἐγὼ λάβοιμι νῦν ἐλθών;
οὐδʼ εἰ μὰ Δία τότʼ ἦλθες ὅτε τὸ δεύτερον
390
Ἀντίλοχʼ ἀποίμωξόν με τοῦ τριωβόλου
τὸν ζῶντα μᾶλλον. τἀμὰ γὰρ διοίχεται.
ἀτὰρ τί τὸ πρᾶγμʼ ἦν, ὅτι τοσοῦτον χρῆμʼ ὄχλου
οὕτως ἐν ὥρᾳ ξυνελέγη;
395
Χρέμης
τί δʼ ἄλλο γʼ ἢ
395
ἔδοξε τοῖς πρυτάνεσι περὶ σωτηρίας
γνώμας καθεῖναι τῆς πόλεως; κᾆτʼ εὐθέως
πρῶτος Νεοκλείδης ὁ γλάμων παρείρπυσεν.
κἄπειθʼ ὁ δῆμος ἀναβοᾷ πόσον δοκεῖς,
οὐ δεινὰ τολμᾶν τουτονὶ δημηγορεῖν,
400
καὶ ταῦτα περὶ σωτηρίας προκειμένου,
ὃς αὐτὸς αὑτῷ βλεφαρίδʼ οὐκ ἐσώσατο;
ὁ δʼ ἀναβοήσας καὶ περιβλέψας ἔφη,
Βλέπυρος
σκόροδʼ ὁμοῦ τρίψαντʼ ὀπῷ
τιθύμαλλον ἐμβαλόντα τοῦ Λακωνικοῦ
405
σαυτοῦ παραλείφειν τὰ βλέφαρα τῆς ἑσπέρας,
ἔγωγʼ ἂν εἶπον, εἰ παρὼν ἐτύγχανον.
Χρέμης
μετὰ τοῦτον Εὐαίων ὁ δεξιώτατος
παρῆλθε γυμνός, ὡς ἐδόκει τοῖς πλείοσιν·
αὐτός γε μέντοὔφασκεν ἱμάτιον ἔχειν·
410
κἄπειτʼ ἔλεξε δημοτικωτάτους λόγους·
ὁρᾶτε μέν με δεόμενον σωτηρίας
τετραστατήρου καὐτόν· ἀλλʼ ὅμως ἐρῶ
ὡς τὴν πόλιν καὶ τοὺς πολίτας σώσετε.
ἢν γὰρ παρέχωσι τοῖς δεομένοις οἱ κναφῆς
415
χλαίνας, ἐπειδὰν πρῶτον ἥλιος τραπῇ,
πλευρῖτις ἡμῶν οὐδένʼ ἂν λάβοι ποτέ.
ὅσοις δὲ κλίνη μή ʼστι μηδὲ στρώματα,
ἰέναι καθευδήσοντας ἀπονενιμμένους
ἐς τῶν σκυλοδεψῶν· ἢν δʼ ἀποκλῄῃ θύρᾳ
420
χειμῶνος ὄντος, τρεῖς σισύρας ὀφειλέτω.
Βλέπυρος
νὴ τὸν Διόνυσον χρηστά γʼ· εἰ δʼ ἐκεῖνά γε
προσέθηκεν, οὐδεὶς ἀντεχειροτόνησεν ἄν,
τοὺς ἀλφιταμοιβοὺς τοῖς ἀπόροις τρεῖς χοίνικας
δεῖπνον παρέχειν ἅπασιν ἢ κλάειν μακρά,
425
ἵνα τοῦτʼ ἀπέλαυσαν Ναυσικύδους τἀγαθόν.
Χρέμης
μετὰ τοῦτο τοίνυν εὐπρεπὴς νεανίας
λευκός τις ἀνεπήδησʼ ὅμοιος Νικίᾳ
δημηγορήσων, κἀπεχείρησεν λέγειν
ὡς χρὴ παραδοῦναι ταῖς γυναιξὶ τὴν πόλιν.
430
εἶτʼ ἐθορύβησαν κἀνέκραγον ὡς εὖ λέγοι,
τὸ σκυτοτομικὸν πλῆθος, οἱ δʼ ἐκ τῶν ἀγρῶν
Βλέπυρος
νοῦν γὰρ εἶχον νὴ Δία.
Χρέμης
ἀλλʼ ἦσαν ἥττους· ὁ δὲ κατεῖχε τῇ βοῇ,
τὰς μὲν γυναῖκας πόλλʼ ἀγαθὰ λέγων, σὲ δὲ
435
Βλέπυρος
τίς δὲ τοῦτʼ ἄλλως λέγει;
440
Χορὸς
γυναῖκα δʼ εἶναι πρᾶγμʼ ἔφη νουβυστικὸν
καὶ χρηματοποιόν· κοὔτε τἀπόρρητʼ ἔφη
ἐκ Θεσμοφόροιν ἑκάστοτʼ αὐτὰς ἐκφέρειν,
σὲ δὲ κἀμὲ βουλεύοντε τοῦτο δρᾶν ἀεί.
Βλέπυρος
καὶ νὴ τὸν Ἑρμῆν τοῦτό γʼ οὐκ ἐψεύσατο.
445
Χρέμης
ἔπειτα συμβάλλειν πρὸς ἀλλήλας ἔφη
ἱμάτια χρυσίʼ ἀργύριον ἐκπώματα
μόνας μόναις, οὐ μαρτύρων ἐναντίον,
καὶ ταῦτʼ ἀποφέρειν πάντα κοὐκ ἀποστερεῖν,
ἡμῶν δὲ τοὺς πολλοὺς ἔφασκε τοῦτο δρᾶν.
450
Βλέπυρος
νὴ τὸν Ποσειδῶ μαρτύρων γʼ ἐναντίον.
Χρέμης
οὐ συκοφαντεῖν, οὐ διώκειν, οὐδὲ τὸν
δῆμον καταλύειν, ἀλλὰ πολλὰ κἀγαθά,
ἕτερά τε πλεῖστα τὰς γυναῖκας ηὐλόγει.
Βλέπυρος
τί δῆτʼ ἔδοξεν;
455
Χρέμης
ἐπιτρέπειν γε τὴν πόλιν
455
ταύταις. ἐδόκει γὰρ τοῦτο μόνον ἐν τῇ πόλει
Βλέπυρος
ἅπαντά τʼ αὐταῖς ἐστι προστεταγμένα
Βλέπυρος
οὐδʼ ἐς δικαστήριον ἄρʼ εἶμʼ ἀλλʼ ἡ γυνή;
460
Χρέμης
οὐδʼ ἔτι σὺ θρέψεις οὓς ἔχεις ἀλλʼ ἡ γυνή.
Βλέπυρος
οὐδὲ στένειν τὸν ὄρθρον ἔτι πρᾶγμʼ ἆρά μοι;
Χρέμης
μὰ Δίʼ ἀλλὰ ταῖς γυναιξὶ ταῦτʼ ἤδη μέλει·
σὺ δʼ ἀστενακτὶ περδόμενος οἴκοι μενεῖς.
Βλέπυρος
ἐκεῖνο δεινὸν τοῖσιν ἡλίκοισι νῷν,
465
μὴ παραλαβοῦσαι τῆς πόλεως τὰς ἡνίας
ἔπειτʼ ἀναγκάζωσι πρὸς βίαν—
Χρέμης
ἢν δὲ μὴ δυνώμεθα;
Βλέπυρος
ἄριστον οὐ δώσουσι.
δρᾶ ταῦθʼ, ἵνʼ ἀριστᾷς τε καὶ κινῇς ἅμα.
470
Βλέπυρος
τὸ πρὸς βίαν δεινότατον.
τοῦτο ξυνοίσει, ταῦτα χρὴ πάντʼ ἄνδρα δρᾶν.
Βλέπυρος
λόγος γέ τοί τις ἔστι τῶν γεραιτέρων,
ἀνόηθʼ ὅσʼ ἂν καὶ μῶρα βουλευσώμεθα,
ἅπαντʼ ἐπὶ τὸ βέλτιον ἡμῖν ξυμφέρειν.
475
Χρέμης
καὶ ξυμφέροι γʼ ὦ πότνια Παλλὰς καὶ θεοί.
ἀλλʼ εἶμι· σὺ δʼ ὑγίαινε.
Βλέπυρος
καὶ σύ γʼ ὦ Χρέμης.
Χορὸς
ἆρʼ ἔστι τῶν ἀνδρῶν τις ἡμῖν ὅστις ἐπακολουθεῖ;
φύλαττε σαυτὴν ἀσφαλῶς, πολλοὶ γὰρ οἱ πανοῦργοι,
μή πού τις ἐκ τοὔπισθεν ὢν τὸ σχῆμα καταφυλάξῃ.
ἀλλʼ ὡς μάλιστα τοῖν ποδοῖν ἐπικτυπῶν βάδιζε·
ἡμῖν δʼ ἂν αἰσχύνην φέροι
πάσαισι παρὰ τοῖς ἀνδράσιν τὸ πρᾶγμα τοῦτʼ ἐλεγχθέν.
485
πρὸς ταῦτα συστέλλου σεαυτὴν
τἀκ δεξιᾶς, μὴ ξυμφορὰ γενήσεται τὸ πρᾶγμα.
ἀλλʼ ἐγκονῶμεν· τοῦ τόπου γὰρ ἐγγύς ἐσμεν ἤδη,
ὅθενπερ εἰς ἐκκλησίαν ὡρμώμεθʼ ἡνίκʼ ᾖμεν·
490
τὴν δʼ οἰκίαν ἔξεσθʼ ὁρᾶν, ὅθενπερ ἡ στρατηγὸς
ἔσθʼ ἡ τὸ πρᾶγμʼ εὑροῦσʼ ὃ νῦν ἔδοξε τοῖς πολίταις.
ὥστʼ εἰκὸς ἡμᾶς μὴ βραδύνειν ἔστʼ ἐπαναμενούσας
μὴ καὶ τις †ὄψεθʼ ἡμᾶσ† χἠμῶν ἴσως κατείπῃ.
495
πάλιν μετασκεύαζε σαυτὴν αὖθις ἥπερ ἦσθα,
καὶ μὴ βράδυνʼ· ὡς τήνδε καὶ δὴ τὴν στρατηγὸν ἡμῶν
500
χωροῦσαν ἐξ ἐκκλησίας ὁρῶμεν. ἀλλʼ ἐπείγου
ἅπασα καὶ μίσει σάκον πρὸς τοῖν γνάθοιν ἔχουσα·
χαὖται γὰρ ἥκουσιν πάλαι τὸ σχῆμα τοῦτʼ ἔχουσαι.
Πραξάγορα
ταυτὶ μὲν ἡμῖν ὦ γυναῖκες εὐτυχῶς
τὰ πράγματʼ ἐκβέβηκεν ἁβουλεύσαμεν.
505
ἀλλʼ ὡς τάχιστα πρίν τινʼ ἀνθρώπων ἰδεῖν,
ῥιπτεῖτε χλαίνας, ἐμβὰς ἐκποδὼν ἴτω,
χάλα συναπτοὺς ἡνίας Λακωνικάς,
βακτηρίας ἄφεσθε. καὶ μέντοι σὺ μὲν
ταύτας κατευτρέπιζʼ, ἐγὼ δὲ βούλομαι
510
εἴσω παρερπύσασα πρὶν τὸν ἄνδρα με
ἰδεῖν, καταθέσθαι θοἰμάτιον αὐτοῦ πάλιν
ὅθενπερ ἔλαβον τἄλλα θʼ ἁξηνεγκάμην.
[Choral]
κεῖται καὶ δὴ πάνθʼ ἅπερ εἶπας, σὸν δʼ ἔργον τἄλλα διδάσκειν,
Χορὸς
ὅ τί σοι δρῶσαι ξύμφορον ἡμεῖς δόξομεν ὀρθῶς ὑπακούειν.
515
οὐδεμιᾷ γὰρ δεινοτέρᾳ σου ξυμμείξασʼ οἶδα γυναικί.
Πραξάγορα
περιμείνατέ νυν, ἵνα τῆς ἀρχῆς ἣν ἄρτι κεχιεροτόνημαι,
ξυμβούλοισιν πάσαις ὑμῖν χρήσωμαι. καὶ γὰρ ἐκεῖ μοι
ἐν τῷ θορύβῳ καὶ τοῖς δεινοῖς ἀνδρειόταται γεγένησθε.
Βλέπυρος
αὕτη πόθεν ἥκεις Πραξαγόρα;
520
Πραξάγορα
τί δʼ ὦ μέλε
520
Βλέπυρος
ὅ τί μοι τοῦτʼ ἔστιν; ὡς εὐηθικῶς.
Πραξάγορα
οὔτοι παρὰ τοῦ μοιχοῦ γε φήσεις.
Πραξάγορα
καὶ μὴν βασανίσαι τουτί γέ σοι
Πραξάγορα
εἰ τῆς κεφαλῆς ὄζω μύρου.
Βλέπυρος
τί δʼ; οὐχὶ βινεῖται γυνὴ κἄνευ μύρου;
525
Πραξάγορα
οὐ δῆτα τάλαν ἔγωγε.
ᾤχου σιωπῇ θοἰμάτιον λαβοῦσά μου;
Πραξάγορα
γυνή μέ τις νύκτωρ ἑταίρα καὶ φίλη
Βλέπυρος
κᾆτʼ οὐκ ἦν ἐμοὶ
Πραξάγορα
τῆς λεχοῦς δʼ οὐ φροντίσαι
530
Βλέπυρος
εἰποῦσάν γέ μοι.
ἀλλʼ ἔστιν ἐνταῦθά τι κακόν.
ἀλλʼ ὥσπερ εἶχον ᾠχόμην· ἐδεῖτο δὲ
ἥπερ μεθῆκέ μʼ ἐξιέναι πάσῃ τέχνῃ.
Βλέπυρος
εἶτʼ οὐ τὸ σαυτῆς ἱμάτιον ἐχρῆν σʼ ἔχειν;
535
ἀλλʼ ἔμʼ ἀποδύσασʼ ἐπιβαλοῦσα τοὔγκυκλον
ᾤχου καταλιποῦσʼ ὡσπερεὶ προκείμενον,
μόνον οὐ στεφανώσασʼ οὐδʼ ἐπιθεῖσα λήκυθον.
Πραξάγορα
ψῦχος γὰρ ἦν, ἐγὼ δὲ λεπτὴ κἀσθενής·
ἔπειθʼ ἵνʼ ἀλεαίνοιμι, τοῦτʼ ἠμπεσχόμην·
540
σὲ δʼ ἐν ἀλέᾳ κατακείμενον καὶ στρώμασιν
Βλέπυρος
αἱ δὲ δὴ Λακωνικαὶ
ᾤχοντο μετὰ σοῦ κατὰ τί χἠ βακτηρία;
Πραξάγορα
ἵνα θοἰμάτιον σώσαιμι, μεθυπεδησάμην
μιμουμένη σε καὶ κτυποῦσα τοῖν ποδοῖν
545
καὶ τοὺς λίθους παίουσα τῇ βακτηρίᾳ.
Βλέπυρος
οἶσθʼ οὖν ἀπολωλεκυῖα πυρῶν ἑκτέα,
ὃν χρῆν ἔμʼ ἐξ ἐκκλησίας εἰληφέναι;
Πραξάγορα
μὴ φροντίσῃς· ἄρρεν γὰρ ἔτεκε παιδίον.
Πραξάγορα
μὰ Δίʼ ἀλλʼ ἐφʼ ἣν ἐγᾠχόμην.
550
Βλέπυρος
ναὶ μὰ Δίʼ. οὐκ ᾔδησθά με
Πραξάγορα
ἄρτι γʼ ἀναμιμνῄσκομαι.
Βλέπυρος
οὐδʼ ἄρα τὰ δόξαντʼ οἶσθα;
Πραξάγορα
μὰ Δί ἐγὼ μὲν οὔ.
Βλέπυρος
κάθησο τοίνυν σηπίας μασωμένη.
ὑμῖν δέ φασι παραδεδόσθαι τὴν πόλιν.
555
Πραξάγορα
τί δρᾶν; ὑφαίνειν;
Βλέπυρος
οὐ μὰ Δίʼ ἀλλʼ ἄρχειν.
Βλέπυρος
ἁπαξαπάντων τῶν κατὰ πόλιν πραγμάτων.
Πραξάγορα
νὴ τὴν Ἀφροδίτην μακαρία γʼ ἄρ ἡ πόλις
οὐ γὰρ ἔτι τοῖς τολμῶσιν αὐτὴν αἰσχρὰ δρᾶν
560
ἔσται τὸ λοιπόν, οὐδαμοῦ δὲ μαρτυρεῖν,
Βλέπυρος
μηδαμῶς πρὸς τῶν θεῶν
τουτὶ ποιήσῃς μηδʼ ἀφέλῃ μου τὸν βίον.
Ἀνήρ
ὦ δαιμόνιʼ ἀνδρῶν τὴν γυναῖκʼ ἔα λέγειν.
Πραξάγορα
μὴ λωποδυτῆσαι, μὴ φθονεῖν τοῖς πλησίον,
565
μὴ γυμνὸν εἶναι μὴ πένητα μηδένα,
μὴ λοιδορεῖσθαι, μὴ ʼνεχυραζόμενον φέρειν.
Ἀνήρ
νὴ τὸν Ποσειδῶ μεγάλα γʼ, εἰ μὴ ψεύσεται.
Πραξάγορα
ἀλλʼ ἀποφανῶ τοῦθʼ, ὥστε σέ τέ μοι μαρτυρεῖν
καὶ τοῦτον αὐτὸν μηδὲν ἀντειπεῖν ἐμοι.
570
[Agon]
νῦν δὴ δεῖ σε πυκνὴν φρένα καὶ φιλόσοφον ἐγείρειν
Χορὸς
φροντίδʼ ἐπισταμένην
καινὴ γὰρ ἐπʼ εὐτυχίαισιν
ἔρχεται γλώττης ἐπίνοια πολίτην
μυρίαισιν ὠφελίαισι βίου· δηλοῦν δʼ ὅ τί περ δύνασαι καιρός.
δεῖται γάρ τοι σοφοῦ τινος ἐξευρήματος ἡ πόλις ἡμῶν.
μήτε δεδραμένα μήτʼ εἰρημένα πω πρότερον·
μισοῦσι γὰρ ἢν τὰ παλαιὰ πολλάκις θεῶνται.
580
ἀλλʼ οὐ μέλλειν, ἀλλʼ ἅπτεσθαι καὶ δὴ χρῆν ταῖς διανοίαις,
ὡς τὸ ταχύνειν χαρίτων μετέχει πλεῖστον παρὰ τοῖσι θεαταῖς.
Πραξάγορα
καὶ μὴν ὅτι μὲν χρηστὰ διδάξω πιστεύω· τοὺς δὲ θεατάς,
εἰ καινοτομεῖν ἐθελήσουσιν καὶ μὴ τοῖς ἠθάσι λίαν
τοῖς τʼ ἀρχαίοις ἐνδιατρίβειν, τοῦτʼ ἔσθʼ ὃ μάλιστα δέδοικα.
585
Βλέπυρος
περὶ μὲν τοίνυν τοῦ καινοτομεῖν μὴ δείσῃς· τοῦτο γὰρ ἡμῖν
δρᾶν ἀντʼ ἄλλης ἀρχῆς ἐστιν, τῶν δʼ ἀρχαίων ἀμελῆσαι.
Πραξάγορα
μή νυν πρότερον μηδεὶς ὑμῶν ἀντείπῃ μηδʼ ὑποκρούσῃ,
πρὶν ἐπίστασθαι τὴν ἐπίνοιαν καὶ τοῦ φράζοντος ἀκοῦσαι.
κοινωνεῖν γὰρ πάντας φήσω χρῆναι πάντων μετέχοντας
590
κἀκ ταὐτοῦ ζῆν, καὶ μὴ τὸν μὲν πλουτεῖν, τὸν δʼ ἄθλιον εἶναι,
μηδὲ γεωργεῖν τὸν μὲν πολλήν, τῷ δʼ εἶναι μηδὲ ταφῆναι,
μηδʼ ἀνδραπόδοις τὸν μὲν χρῆσθαι πολλοῖς, τὸν δʼ οὐδʼ ἀκολούθῳ·
ἀλλʼ ἕνα ποιῶ κοινὸν πᾶσιν βίοτον καὶ τοῦτον ὅμοιον.
Βλέπυρος
πῶς οὖν ἔσται κοινὸς ἅπασιν;
595
Πραξάγορα
κατέδει πέλεθον πρότερός μου.
595
Βλέπυρος
καὶ τῶν πελέθων κοινωνοῦμεν;
Πραξάγορα
μὰ Δίʼ ἀλλʼ ἔφθης μʼ ὑποκρούσας.
τοῦτο γὰρ ἤμελλον ἐγὼ λέξειν· τὴν γῆν πρώτιστα ποιήσω
κοινὴν πάντων καὶ τἀργύριον καὶ τἄλλʼ ὁπόσʼ ἐστὶν ἑκάστῳ.
εἶτʼ ἀπὸ τούτων κοινῶν ὄντων ἡμεῖς βοσκήσομεν ὑμᾶς
ταμιευόμεναι καὶ φειδόμεναι καὶ τὴν γνώμην προσέχουσαι.
600
Βλέπυρος
πῶς οὖν ὅστις μὴ κέκτηται γῆν ἡμῶν, ἀργύριον δὲ
καὶ Δαρεικοὺς ἀφανῆ πλοῦτον;
Πραξάγορα
τοῦτʼ ἐς τὸ μέσον καταθήσει.
καὶ μὴ καταθεὶς ψευδορκήσει.
Βλέπυρος
κἀκτήσατο γὰρ διὰ τοῦτο.
Πραξάγορα
ἀλλʼ οὐδέν τοι χρήσιμον ἔσται πάντως αὐτῷ.
Πραξάγορα
οὐδεὶς οὐδὲν πενίᾳ δράσει· πάντα γὰρ ἕξουσιν ἅπαντες,
605
ἄρτους τεμάχη μάζας χλαίνας οἶνον στεφάνους ἐρεβίνθους.
ὥστε τί κέρδος μὴ καταθεῖναι; σὺ γὰρ ἐξευρὼν ἀπόδειξον.
Βλέπυρος
οὔκουν καὶ νῦν οὗτοι μᾶλλον κλέπτουσʼ οἷς ταῦτα πάρεστιν;
Πραξάγορα
πρότερόν γʼ ὦταῖρʼ ὅτε τοῖσι νόμοις διεχρώμεθα τοῖς προτέροισιν·
νῦν δʼ ἔσται γὰρ βίος ἐκ κοινοῦ, τί τὸ κέρδος μὴ καταθεῖναι;
610
Βλέπυρος
ἢν μείρακʼ ἰδὼν ἐπιθυμήσῃ καὶ βούληται σκαλαθῦραι,
ἕξει τούτων ἀφελὼν δοῦναι, τῶν ἐκ κοινοῦ δὲ μεθέξει
Πραξάγορα
ἀλλʼ ἐξέσται προῖκʼ αὐτῷ ξυγκαταδαρθεῖν.
καὶ ταύτας γὰρ κοινὰς ποιῶ τοῖς ἀνδράσι συγκατακεῖσθαι
καὶ παιδοποιεῖν τῷ βουλομένῳ.
615
Βλέπυρος
πῶς οὖν οὐ πάντες ἴασιν
615
ἐπὶ τὴν ὡραιοτάτην αὐτῶν καὶ ζητήσουσιν ἐρείδειν;
Πραξάγορα
αἱ φαυλότεραι καὶ σιμότεραι παρὰ τὰς σεμνὰς καθεδοῦνται·
κᾆτʼ ἢν ταύτης ἐπιθυμήσῃ, τὴν αἰσχρὰν πρῶθʼ ὑποκρούσει.
Βλέπυρος
καὶ πῶς ἡμᾶς τοὺς πρεσβύτας, ἢν ταῖς αἰσχραῖσι συνῶμεν,
οὐκ ἐπιλείψει τὸ πέος πρότερον πρὶν ἐκεῖσʼ οἷ φῂς ἀφικέσθαι;
620
Πραξάγορα
οὐχὶ μαχοῦνται· περὶ σοῦ θάρρει· μὴ δείσῃς· οὐχὶ μαχοῦνται.
Πραξάγορα
τοῦ μὴ ξυγκαταδαρθεῖν. καὶ σοὶ τοιοῦτον ὑπάρχει.
Βλέπυρος
τὸ μὲν ὑμέτερον γνώμην τινʼ ἔχει· προβεβούλευται γάρ, ὅπως ἂν
μηδεμιᾶς ᾖ τρύπημα κενόν· τὸ δὲ τῶν ἀνδρῶν τί ποιήσει;
φεύξονται γὰρ τοὺς αἰσχίους, ἐπὶ τοὺς δὲ καλοὺς βαδιοῦνται.
625
Πραξάγορα
ἀλλὰ φυλάξουσʼ οἱ φαυλότεροι τοὺς καλλίους ἀπιόντας
ἀπὸ τοῦ δείπνου καὶ τηρήσουσʼ ἐπὶ τοῖσιν δημοσίοισιν·
κοὐκ ἐξέσται παρὰ τοῖσι καλοῖς καὶ τοῖς μεγάλοις καταδαρθεῖν
ταῖσι γυναιξὶ πρὶν ἂν τοῖς αἰσχροῖς καὶ τοῖς μικροῖς χαρίσωνται.
Βλέπυρος
ἡ Λυσικράτους ἄρα νυνὶ ῥὶς ἴσα τοῖσι καλοῖσι φρονήσει.
630
Πραξάγορα
νὴ τὸν Ἀπόλλω καὶ δημοτική γʼ ἡ γνώμη καὶ καταχήνη
τῶν σεμνοτέρων ἔσται πολλὴ καὶ τῶν σφραγῖδας ἐχόντων,
ὅταν ἐμβάδʼ ἔχων εἴπῃ πρότερος, παραχώρει κᾆτʼ ἐπιτήρει,
ὅταν ἤδη ʼγὼ διαπραξάμενος παραδῶ σοι δευτεριάζειν.
Βλέπυρος
πῶς οὖν οὕτω ζώντων ἡμῶν τοὺς αὑτοῦ παῖδας ἕκαστος
635
ἔσται δυνατὸς διαγιγνώσκειν;
Πραξάγορα
τί δὲ δεῖ; πατέρας γὰρ ἅπαντας
τοὺς πρεσβυτέρους αὑτῶν εἶναι τοῖσι χρόνοισιν νομιοῦσιν.
Βλέπυρος
οὐκοῦν ἄγξουσʼ εὖ καὶ χρηστῶς ἑξῆς τὸν πάντα γέροντα
διὰ τὴν ἄγνοιαν, ἐπεὶ καὶ νῦν γιγνώσκοντες πατέρʼ ὄντα
ἄγχουσι. τί δῆθʼ ὅταν ἀγνὼς ᾖ; πῶς οὐ τότε κἀπιχεσοῦνται;
640
Πραξάγορα
ἀλλʼ ὁ παρεστὼς οὐκ ἐπιτρέψει· τότε δʼ αὐτοῖς οὐκ ἔμελʼ οὐδὲν
τῶν ἀλλοτρίων ὅστις τύπτοι· νῦν δʼ ἢν πληγέντος ἀκούσῃ,
μὴ αὐτὸν ἐκεῖνον τύπτῃ δεδιὼς τοῖς δρῶσιν τοῦτο μαχεῖται.
Βλέπυρος
τὰ μὲν ἄλλα λέγεις οὐδὲν σκαιῶς· εἰ δὲ προσελθὼν Ἐπίκουρος
ἢ Λευκολόφας πάππαν με καλεῖ, τοῦτʼ ἤδη δεινὸν ἀκοῦσαι.
645
Πραξάγορα
πολὺ μέντοι δεινότερον τούτου τοῦ πράγματός ἐστι,
Πραξάγορα
εἴ σε φιλήσειεν Ἀρίστυλλος φάσκων αὑτοῦ πατέρʼ εἶναι.
Βλέπυρος
οἰμώζοι γʼ ἂν καὶ κωκύοι.
Πραξάγορα
σὺ δέ γʼ ὄζοις ἂν καλαμίνθης,
ἀλλʼ οὗτος μὲν πρότερον γέγονεν πρὶν τὸ ψήφισμα γενέσθαι,
ὥστʼ οὐχὶ δέος μή σε φιλήσῃ.
650
Βλέπυρος
δεινὸν μέντἂν ἐπεπόνθη.
650
τὴν γῆν δὲ τίς ἔσθʼ ὁ γεωργήσων;
Πραξάγορα
οἱ δοῦλοι. σοὶ δὲ μελήσει,
ὅταν ᾖ δεκάπουν τὸ στοιχεῖον, λιπαρὸν χωρεῖν ἐπὶ δεῖπνον.
Βλέπυρος
περὶ δʼ ἱματίων τίς πόρος ἔσται; καὶ γὰρ τοῦτʼ ἔστιν ἐρέσθαι.
Πραξάγορα
τὰ μὲν ὄνθʼ ὑμῖν πρῶτον ὑπάρξει, τὰ δὲ λοίφʼ ἡμεῖς ὑφανοῦμεν.
Βλέπυρος
ἓν ἔτι ζητῶ· πῶς ἤν τις ὄφλῃ παρὰ τοῖς ἄρχουσι δίκην τῳ,
655
πόθεν ἐκτείσει ταύτην; οὐ γὰρ τῶν κοινῶν γʼ ἐστὶ δίκαιον.
Πραξάγορα
ἀλλʼ οὐδὲ δίκαι πρῶτον ἔσονται.
Βλέπυρος
τουτὶ τοὔπος σʼ ἐπιτρίψει.
Πραξάγορα
κἀγὼ ταύτην γνώμην ἐθέμην· τοῦ γὰρ τάλαν οὕνεκʼ ἔσονται;
Βλέπυρος
πολλῶν οὕνεκα νὴ τὸν Ἀπόλλω· πρῶτον δʼ ἑνὸς οὕνεκα δήπου,
ἤν τις ὀφείλων ἐξαρνῆται.
660
Πραξάγορα
πόθεν οὖν ἐδάνεισʼ ὁ δανείσας
660
ἐν τῷ κοινῷ πάντων ὄντων; κλέπτων δήπουʼ στʼ ἐπίδηλος.
Βλέπυρος
νὴ τὴν Δήμητρʼ εὖ γε διδάσκεις. τουτὶ τοίνυν φρασάτω μοι,
τῆς αἰκείας οἱ τύπτοντες πόθεν ἐκτείσουσιν, ἐπειδὰν
εὐωχηθέντες ὑβρίζωσιν; τοῦτο γὰρ οἶμαί σʼ ἀπορήσειν.
Πραξάγορα
ἀπὸ τῆς μάζης ἧς σιτεῖται· ταύτης γὰρ ὅταν τις ἀφαιρῇ,
665
οὐχ ὑβριεῖται φαύλως οὕτως αὖθις τῇ γαστρὶ κολασθείς.
Βλέπυρος
οὐδʼ αὖ κλέπτης οὐδεὶς ἔσται;
Πραξάγορα
πῶς γὰρ κλέψει μετὸν αὐτῷ;
Βλέπυρος
οὐδʼ ἀποδύσουσʼ ἄρα τῶν νυκτῶν;
Πραξάγορα
οὐκ ἢν οἴκοι γε καθεύδῃς,
οὐδʼ ἤν γε θύραζʼ ὥσπερ πρότερον· βίοτος γὰρ πᾶσιν ὑπάρξει.
ἢν δʼ ἀποδύῃ γʼ, αὐτὸς δώσει. τί γὰρ αὐτῷ πρᾶγμα μάχεσθαι;
670
ἔτερον γὰρ ἰὼν ἐκ τοῦ κοινοῦ κρεῖττον ἐκείνου κομιεῖται.
Βλέπυρος
οὐδὲ κυβεύσουσʼ ἆρʼ ἄνθρωποι;
Πραξάγορα
περὶ τοῦ γὰρ τοῦτο ποιήσει;
Βλέπυρος
τὴν δὲ δίαιταν τίνα ποιήσεις;
Πραξάγορα
κοινὴν πᾶσιν. τὸ γὰρ ἄστυ
μίαν οἴκησίν φημι ποιήσειν συρρήξασʼ εἰς ἓν ἅπαντα,
ὥστε βαδίζειν ὡς ἀλλήλους.
675
Βλέπυρος
τὸ δὲ δεῖπνον ποῦ παραθήσεις;
675
Πραξάγορα
τὰ δικαστήρια καὶ τὰς στοιὰς ἀνδρῶνας πάντα ποιήσω.
Βλέπυρος
τὸ δὲ βῆμα τί σοι χρήσιμον ἔσται;
Πραξάγορα
τοὺς κρατῆρας καταθήσω
καὶ τὰς ὑδρίας, καὶ ῥαψῳδεῖν ἔσται τοῖς παιδαρίοισιν
τοὺς ἀνδρείους ἐν τῷ πολέμῳ, κεἴ τις δειλὸς γεγένηται,
680
ἵνα μὴ δειπνῶσʼ αἰσχυνόμενοι.
Βλέπυρος
νὴ τὸν Ἀπόλλω χάριέν γε.
τὰ δὲ κληρωτήρια ποῖ τρέψεις;
Πραξάγορα
εἰς τὴν ἀγορὰν καταθήσω·
κᾆτα στήσασα παρʼ Ἁρμοδίῳ κληρώσω πάντας, ἕως ἂν
εἰδὼς ὁ λαχὼν ἀπίῃ χαίρων ἐν ὁποίῳ γράμματι δειπνεῖ·
και κηρύξει τοὺς ἐκ τοῦ βῆτʼ ἐπὶ τὴν στοιὰν ἀκολουθεῖν
τὴν βασίλειον δειπνήσοντας· τὸ δὲ θῆτʼ ἐς τὴν παρὰ b ταύτην,
685
τοὺς δʼ ἐκ τοῦ κάππʼ ἐς τὴν στοιὰν χωρεῖν τὴν ἀλφιτόπωλιν.
685
Πραξάγορα
μὰ Δίʼ ἀλλʼ ἵνʼ ἐκεῖ δειπνῶσιν.
Βλέπυρος
ὅτῳ δὲ τὸ γράμμα
μὴ ʼξελκυσθῇ καθʼ ὃ δειπνήσει, τούτους ἀπελῶσιν ἅπαντες.
Πραξάγορα
ἀλλʼ οὐκ ἔσται τοῦτο παρʼ ἡμῖν·
πᾶσι γὰρ ἄφθονα πάντα παρέξομεν,
690
ὥστε μεθυσθεὶς αὐτῷ στεφάνῳ
πᾶς τις ἄπεισιν τὴν δᾷδα λαβών.
αἱ δὲ γυναῖκες κατὰ τὰς διόδους
προσπίπτουσαι τοῖς ἀπὸ δείπνου
τάδε λέξουσιν· δεῦρο παρʼ ἡμᾶς·
695
ἐνθάδε μεῖράξ ἐσθʼ ὡραία.
φήσει τις ἄνωθʼ ἐξ ὑπερῴου,
καὶ καλλίστη καὶ λευκοτάτη·
πρότερον μέντοι δεῖ σε καθεύδειν
700
τοῖς εὐπρεπέσιν δʼ ἀκολουθοῦντες
καὶ μειρακίοις οἱ φαυλότεροι
τοιάδʼ ἐροῦσιν· ποῖ θεῖς οὗτος;
πάντως οὐδὲν δράσεις ἐλθών·
τοῖς γὰρ σιμοῖς καὶ τοῖς αἰσχροῖς
705
ἐψήφισται προτέροις βινεῖν,
ὑμᾶς δὲ τέως θρῖα λαβόντας
ἐν τοῖς προθύροισι δέφεσθαι.
φέρε νυν φράσον μοι, ταῦτʼ ἀρέσκει σφῷν;
710
Πραξάγορα
βαδιστέον τἄρʼ ἐστὶν εἰς ἀγορὰν ἐμοί,
ἵνʼ ἀποδέχωμαι τὰ προσιόντα χρήματα,
λαβοῦσα κηρύκαιναν εὔφωνόν τινα.
ἐμὲ γὰρ ἀνάγκη ταῦτα δρᾶν ᾑρημένην
ἄρχειν, καταστῆσαί τε τὰ ξυσσίτια,
715
ὅπως ἂν εὐωχῆσθε πρῶτον τήμερον.
Βλέπυρος
ἤδη γὰρ εὐωχησόμεσθα;
ἔπειτα τὰς πόρνας καταπαῦσαι βούλομαι
ἵνα τῶν νέων ἔχωσιν αὗται τὰς ἀκμάς.
720
καὶ τάς γε δούλας οὐχὶ δεῖ κοσμουμένας
τὴν τῶν ἐλευθέρων ὑφαρπάζειν Κύπριν,
ἀλλὰ παρὰ τοῖς δούλοισι κοιμᾶσθαι μόνον
κατωνάκην τὸν χοῖρον ἀποτετιλμένας.
Βλέπυρος
φέρε νυν ἐγώ σοι παρακολουθῶ πλησίον,
725
ἵνʼ ἀποβλέπωμαι καὶ λέγωσί μοι ταδί,
τὸν τῆς στρατηγοῦ τοῦτον οὐ θαυμάζετε;
Ἀνὴρ Α
ἐγὼ δʼ ἵνʼ εἰς ἀγοράν γε τὰ σκεύη φέρω,
προχειριοῦμαι κἀξετάσω τὴν οὐσίαν.
χώρει σὺ δεῦρο κιναχύρα καλὴ καλῶς
730
τῶν χρημάτων θύραζε πρώτη τῶν ἐμῶν,
ὅπως ἂν ἐντετριμμένη κανηφορῇς,
πολλοὺς κάτω δὴ θυλάκους στρέψασʼ ἐμούς.
ποῦʼ σθʼ ἡ διφροφόρος; ἡ χύτρα δεῦρʼ ἔξιθι,
νὴ Δία μέλαινά γʼ, οὐδʼ ἂν εἰ τὸ φάρμακον
735
ἕψουσʼ ἔτυχες ᾧ Λυσικράτης μελαίνεται.
ἵστω παρʼ αὐτήν, δεῦρʼ ἴθʼ, ἡ κομμώτρια.
φέρε δεῦρο ταύτην τὴν ὑδρίαν ὑδριαφόρε
ἐνταῦθα. σὺ δὲ δεῦρʼ ἡ κιθαρῳδὸς ἔξιθι,
πολλάκις ἀναστήσασά μʼ εἰς ἐκκλησίαν
740
ἀωρὶ νυκτῶν διὰ τὸν ὄρθριον νόμον.
ὁ τὴν σκάφην λαβὼν προΐτω· τὰ κηρία
κόμιζε, τοὺς θαλλοὺς καθίστη πλησίον,
καὶ τὼ τρίποδʼ ἐξένεγκε καὶ τὴν λήκυθον.
τὰ χυτρίδιʼ ἤδη καὶ τὸν ὄχλον ἀφίετε.
745
Ἀνὴρ Β
ἐγὼ καταθήσω τἀμά; κακοδαίμων ἄρα
ἀνὴρ ἔσομαι καὶ νοῦν ὀλίγον κεκτημένος.
μὰ τὸν Ποσειδῶ γʼ οὐδέποτʼ, ἀλλὰ βασανιῶ
πρώτιστον αὐτὰ πολλάκις καὶ σκέψομαι.
οὐ γὰρ τὸν ἐμὸν ἱδρῶτα καὶ φειδωλίαν
750
οὐδὲν πρὸς ἔπος οὕτως ἀνοήτως ἐκβαλῶ,
πρὶν ἂν ἐκπύθωμαι πᾶν τὸ πρᾶγμʼ ὅπως ἔχει.
οὗτος τί τὰ σκευάρια ταυτὶ βούλεται;
πότερον μετοικιζόμενος ἐξενήνοχας
αὔτʼ ἢ φέρεις ἐνέχυρα θήσων;
755
Ἀνὴρ Β
τί δῆτʼ ἐπὶ στοίχου ʼστὶν οὕτως; οὔτι μὴ
Ἱέρωνι τῷ κήρυκι πομπὴν πέμπετε;
Ἀνὴρ Α
μὰ Δίʼ ἀλλʼ ἀποφέρειν αὐτὰ μέλλω τῇ πόλει
ἐς τὴν ἀγορὰν κατὰ τοὺς δεδογμένους νόμους.
Ἀνὴρ Β
μέλλεις ἀποφέρειν;
760
Ἀνὴρ Β
κακοδαίμων ἄρʼ εἶ
760
Ἀνὴρ Α
τί δʼ; οὐχὶ πειθαρχεῖν με τοῖς νόμοισι δεῖ;
Ἀνὴρ Β
ποίοισιν ὦ δύστηνε;
Ἀνὴρ Β
δεδογμένοισιν; ὡς ἀνόητος ἦσθʼ ἄρα.
Ἀνὴρ Β
οὐ γάρ; ἠλιθιώτατος μὲν οὖν
765
Ἀνὴρ Α
ὅτι τὸ ταττόμενον ποιῶ;
Ἀνὴρ Β
τὸ ταττόμενον γὰρ δεῖ ποιεῖν τὸν σώφρονα;
Ἀνὴρ Β
τὸν μὲν οὖν ἀβέλτερον.
Ἀνὴρ Α
σὺ δʼ οὐ καταθεῖναι διανοεῖ;
πρὶν ἄν γʼ ἴδω τὸ πλῆθος ὅ τι βουλεύεται.
770
Ἀνὴρ Α
τί γὰρ ἄλλο γʼ ἢ φέρειν παρεσκευασμένοι
Ἀνὴρ Β
ἀλλʼ ἰδὼν ἐπειθόμην.
Ἀνὴρ Α
λέγουσι γοῦν ἐν ταῖς ὁδοῖς.
Ἀνὴρ Α
καί φασιν οἴσειν ἀράμενοι.
Ἀνὴρ Α
ἀπολεῖς ἀπιστῶν πάντʼ.
775
Ἀνὴρ Β
ἀπιστήσουσι γάρ.
775
Ἀνὴρ Α
ὁ Ζεύς σέ γʼ ἐπιτρίψειεν.
οἴσειν δοκεῖς τινʼ ὅστις αὐτῶν νοῦν ἔχει;
οὐ γὰρ πάτριον τοῦτʼ ἐστίν, ἀλλὰ λαμβάνειν
ἡμᾶς μόνον δεῖ νὴ Δία· καὶ γὰρ οἱ θεοί·
γνώσει δʼ ἀπὸ τῶν χειρῶν γε τῶν ἀγαλμάτων·
780
ὅταν γὰρ εὐχώμεσθα διδόναι τἀγαθά,
ἕστηκεν ἐκτείνοντα τὴν χεῖρʼ ὑπτίαν
οὐχ ὥς τι δώσοντʼ ἀλλʼ ὅπως τι λήψεται.
Ἀνὴρ Α
ὦ δαιμόνιʼ ἀνδρῶν ἔα με τῶν προὔργου τι δρᾶν.
ταυτὶ γάρ ἐστι συνδετέα. ποῦ μοὔσθʼ ἱμάς;
785
Ἀνὴρ Α
ναὶ μὰ Δία, καὶ δὴ μὲν οὖν
τὸ μηδὲ περιμείναντα τοὺς ἄλλους ὅ τι
δράσουσιν εἶτα τηνικαῦτʼ ἤδη—
Ἀνὴρ Β
ἐπαναμένειν, ἔπειτα διατρίβειν ἔτι.
790
Ἀνὴρ Β
σεισμὸς εἰ γένοιτο πολλάκις
ἢ πῦρ ἀπότροπον, ἢ διᾴξειεν γαλῆ,
παύσαιντʼ ἂν ἐσφέροντες ὦμβρόντητε σύ.
Ἀνὴρ Α
χαρίεντα γοῦν πάθοιμʼ ἄν, εἰ μὴ ʼχοιμʼ ὅποι
Ἀνὴρ Β
μὴ γὰρ οὐ λάβῃς ὅποι·
795
θάρρει, καταθήσεις, κἂν ἔνης ἔλθῃς.
Ἀνὴρ Β
ἐγᾦδα τούτους χειροτονοῦντας μὲν ταχύ,
ἅττʼ ἂν δὲ δόξῃ ταῦτα πάλιν ἀρνουμένους.
Ἀνὴρ Β
ἢν δὲ μὴ κομίσωσι, τί;
Ἀνὴρ Α
ἀμέλει κομιοῦσιν.
800
Ἀνὴρ Β
ἢν δὲ μὴ κομίσωσι, τί;
800
Ἀνὴρ Β
ἢν δὲ κρείττους ὦσι, τί;
Ἀνὴρ Β
ἢν δὲ πωλῶσʼ αὐτά, τί;
Ἀνὴρ Β
ἢν διαρραγῶ δέ, τί;
Ἀνὴρ Β
σὺ δʼ ἐπιθυμήσεις φέρειν;
Ἀνὴρ Α
ἔγωγε· καὶ γὰρ τοὺς ἐμαυτοῦ γείτονας
805
Ἀνὴρ Β
πάνυ γʼ ἂν οὖν Ἀντισθένης
αὔτʼ εἰσενέγκοι· πολὺ γὰρ ἐμμελέστερον
πρότερον χέσαι πλεῖν ἢ τριάκονθʼ ἡμέρας.
Ἀνὴρ Β
Καλλίμαχος δʼ ὁ χοροδιδάσκαλος
αὐτοῖσιν εἰσοίσει τι;
810
Ἀνὴρ Α
πλείω Καλλίου.
810
Ἀνὴρ Β
ἅνθρωπος οὗτος ἀποβαλεῖ τὴν οὐσίαν.
Ἀνὴρ Β
τί δεινόν; ὥσπερ οὐχ ὁρῶν
ἀεὶ τοιαῦτα γιγνόμενα ψηφίσματα.
οὐκ οἶσθʼ ἐκεῖνʼ οὕδοξε τὸ περὶ τῶν ἁλῶν;
Ἀνὴρ Β
τοὺς χαλκοῦς δʼ ἐκείνους ἡνίκα
815
τὸ κόμμʼ ἐγένετʼ ἐκεῖνο. πωλῶν γὰρ βότρυς
μεστὴν ἀπῆρα τὴν γνάθον χαλκῶν ἔχων
κἄπειτʼ ἐχώρουν εἰς ἀγορὰν ἐπʼ ἄλφιτα.
ἔπειθʼ ὑπέχοντος ἄρτι μου τὸν θύλακον,
820
ἀνέκραγʼ ὁ κῆρυξ μὴ δέχεσθαι μηδένα
χαλκοῦν τὸ λοιπόν· ἀργύρῳ γὰρ χρώμεθα.
Ἀνὴρ Β
τὸ δʼ ἔναγχος οὐχ ἅπαντες ἡμεῖς ὤμνυμεν
τάλαντʼ ἔσεσθαι πεντακόσια τῇ πόλει
τῆς τετταρακοστῆς, ἣν ἐπόρισʼ Εὐριπίδης;
825
κεὐθὺς κατεχρύσου πᾶς ἀνὴρ Εὐριπίδην·
ὅτε δὴ δʼ ἀνασκοπουμένοις ἐφαίνετο
ὁ Διὸς Κόρινθος καὶ τὸ πρᾶγμʼ οὐκ ἤρκεσεν,
πάλιν κατεπίττου πᾶς ἀνὴρ Εὐριπίδην.
Ἀνὴρ Α
οὐ ταὐτὸν ὦ τᾶν. τότε μὲν ἡμεῖς ἤρχομεν,
830
νὴ τὸν Ποσειδῶ μὴ κατουρήσωσί μου.
Ἀνὴρ Α
οὐκ οἶδʼ ὅ τι ληρεῖς. φέρε σὺ τἀνάφορον ὁ παῖς.
Κηρύκαινα
ὦ πάντες ἀστοί, νῦν γὰρ οὕτω ταῦτʼ ἔχει,
χωρεῖτʼ ἐπείγεσθʼ εὐθὺ τῆς στρατηγίδος,
835
ὅπως ἂν ὑμῖν ἡ τύχη κληρουμένοις
φράσῃ καθʼ ἕκαστον ἄνδρʼ ὅποι δειπνήσετε·
ὡς αἱ τράπεζαί γʼ εἰσὶν ἐπινενησμέναι
ἀγαθῶν ἁπάντων καὶ παρεσκευασμέναι,
κλῖναί τε σισυρῶν καὶ δαπίδων †νενασμέναι†,
840
κρατῆρα συγκιρνᾶσιν, αἱ μυροπώλιδες
ἑστᾶσʼ ἐφεξῆς, τὰ τεμάχη ῥιπίζεται,
λαγῷʼ ἀναπηγνύασι, πόπανα πέττεται,
στέφανοι πλέκονται, φρύγεται τραγήματα,
χύτρας ἔτνους ἕψουσιν αἱ νεώταται.
845
Σμοῖος δʼ ἐν αὐταῖς ἱππικὴν στολὴν ἔχων
τὰ τῶν γυναικῶν διακαθαίρει τρύβλια.
Γέρων δὲ χωρεῖ χλανίδα καὶ κονίποδε
ἔχων, καχάζων μεθʼ ἑτέρου νεανίου·
ἐμβὰς δὲ κεῖται καὶ τρίβων ἐρριμμένος.
850
πρὸς ταῦτα χωρεῖθʼ, ὡς ὁ τὴν μᾶζαν φέρων
ἕστηκεν· ἀλλὰ τὰς γνάθους διοίγνυτε.
Ἀνὴρ Β
οὐκοῦν βαδιοῦμαι δῆτα. τί γὰρ ἕστηκʼ ἔχων
ἐνταῦθʼ, ἐπειδὴ ταῦτα τῇ πόλει δοκεῖ;
Ἀνὴρ Α
καὶ ποῖ βαδιεῖ σὺ μὴ καταθεὶς τὴν οὐσίαν;
855
Ἀνὴρ Α
οὐ δῆτʼ, ἤν γʼ ἐκείναις νοῦς ἐνῇ,
Ἀνὴρ Β
οὐ τοὐμὸν ὦ τᾶν ἐμποδὼν ἔσται.
Ἀνὴρ Β
ἑτέρους ἀποίσειν φήμʼ ἔθʼ ὑστέρους ἐμοῦ.
Ἀνὴρ Α
βαδιεῖ δὲ δειπνήσων ὅμως;
860
τὰ δυνατὰ γὰρ δεῖ τῇ πόλει ξυλλαμβάνειν
Ἀνὴρ Α
ἢν δὲ κωλύσωσι, τί;
Ἀνὴρ Α
ἢν δὲ μαστιγῶσι, τί;
Ἀνὴρ Α
ἢν δὲ καταγελῶσι, τί;
Ἀνὴρ Β
ἐπὶ ταῖς θύραις ἑστώς—
865
Ἀνὴρ Α
τί δράσεις; εἰπέ μοι.
865
Ἀνὴρ Β
τῶν ἐσφερόντων ἁρπάσομαι τὰ σιτία.
Ἀνὴρ Α
βάδιζε τοίνυν ὕστερος· σὺ δʼ ὦ Σίκων
καὶ Παρμένων αἴρεσθε τὴν παμπησίαν.
Ἀνὴρ Β
φέρε νυν ἐγώ σοι ξυμφέρω.
δέδοικα γὰρ μὴ καὶ παρὰ τῇ στρατηγίδι,
870
ὅταν κατατιθῶ, προσποιῇ τῶν χρημάτων.
Ἀνὴρ Β
νὴ τὸν Δία δεῖ γοῦν μηχανήματός τινος,
ὅπως τὰ μὲν ὄντα χρήμαθʼ ἕξω, τοισδεδὶ
τῶν ματτομένων κοινῇ μεθέξω πως ἐγώ.
ὀρθῶς ἔμοιγε φαίνεται· βαδιστέον
875
ὁμόσʼ ἐστὶ δειπνήσοντα κοὐ μελλητέον.
Γραῦς Α
τί ποθʼ ἅνδρες οὐχ ἥκουσιν; ὥρα δʼ ἦν πάλαι·
ἐγὼ δὲ καταπεπλασμένη ψιμυθίῳ
ἕστηκα καὶ κροκωτὸν ἠμφιεσμένη
ἀργός, μινυρομένη τι πρὸς ἐμαυτὴν μέλος,
880
παίζουσα. πῶς ἂν περιλάβοιμʼ αὐτῶν τινὰ
παριόντα; Μοῦσαι δεῦρʼ ἴτʼ ἐπὶ τοὐμὸν στόμα,
μελύδριον εὑροῦσαί τι τῶν Ἰωνικῶν.
Νεᾶνις
νῦν μέν με παρακύψασα προὔφθης ὦ σαπρά.
ᾤου δʼ ἐρήμας οὐ παρούσης ἐνθάδε
885
ἐμοῦ τρυγήσειν καὶ προσάξεσθαί τινα
ᾄδουσʼ· ἐγὼ δʼ ἢν τοῦτο δρᾷς ἀντᾴσομαι.
κεἰ γὰρ διʼ ὄχλου τοῦτʼ ἐστὶ τοῖς θεωμένοις,
ὅμως ἔχει τερπνόν τι καὶ κωμῳδικόν.
Γραῦς Α
τούτῳ διαλέγου κἀποχώρησον· σὺ δὲ
890
φιλοττάριον αὐλητὰ τοὺς αὐλοὺς λαβὼν
ἄξιον ἐμοῦ καὶ σοῦ προσαύλησον μέλος.
[Lyric-Scene]
εἴ τις ἀγαθὸν βούλεται παθεῖν
Γραῦς Α
τι, παρʼ ἐμοὶ χρὴ καθεύδειν.
οὐ γὰρ ἐν νέαις τὸ σοφὸν ἔνεστιν
895
οὐδέ τις στέργειν ἂν ἐθέλοι μᾶλλον ἢ ʼγὼ
ἀλλʼ ἐφʼ ἕτερον ἂν πέτοιτο.
[Lyric-Scene 1]
μὴ φθόνει ταῖσιν νέαισι.
900
Νεᾶνις
τὸ τρυφερὸν γὰρ ἐμπέφυκε
κἀπὶ τοῖς μήλοις ἐπανθεῖ· σὺ δʼ ὦ γραῦ,
Γραῦς Α
ἐκπέσοι σου τὸ τρῆμα
τό τʼ ἐπίκλιντρον ἀποβάλοιο
κἀπὶ τῆς κλίνης ὄφιν εὕροις
[Lyric-Scene 2]
αἰαῖ τί ποτε πείσομαι;
Νεᾶνις
οὐχ ἥκει μοὐταῖρος·
βέβηκε· †καὶ τἄλλʼ οὐδὲν μετὰ ταῦτα δεῖ λέγειν†.
915
ἀλλʼ ὦ μαῖʼ ἱκετεύομαι, κάλει
915
σαυτῆς κατόναιʼ, ἀντιβολῶ σε.
Γραῦς Α
ἤδη τὸν ἀπʼ Ἰωνίας
δοκεῖς δέ μοι καὶ λάβδα κατὰ τοὺς Λεσβίους.
920
ἀλλʼ οὐκ ἄν ποθʼ ὑφαρπάσαιο
τἀμὰ παίγνια· τὴν δʼ ἐμὴν
ὥραν οὐκ ἀπολεῖς οὐδʼ ἀπολήψει.
Νεᾶνις
ᾆδʼ ὁπόσα βούλει καὶ παράκυφθʼ ὥσπερ γαλῆ·
οὐδεὶς γὰρ ὡς σὲ πρότερον εἴσεισʼ ἀντʼ ἐμοῦ.
925
Γραῦς Α
οὔκουν ἐπʼ ἐκφοράν γε.
Νεᾶνις
καινόν γʼ ὦ σαπρά.
Νεᾶνις
τί γὰρ ἂν γραῒ καινά τις λέγοι;
Γραῦς Α
οὐ τοὐμὸν ὀδυνήσει σε γῆρας.
ἥγχουσα μᾶλλον καὶ τὸ σὸν ψιμύθιον;
Γραῦς Α
τί μοι διαλέγει;
930
Νεᾶνις
σὺ δὲ τί διακύπτεις;
930
ᾄδω πρὸς ἐμαυτὴν Ἐπιγένει τὠμῷ φίλῳ.
Νεᾶνις
σοὶ γὰρ φίλος τίς ἐστιν ἄλλος ἢ Γέρης;
Γραῦς Α
δείξει γε καὶ σοί. τάχα γὰρ εἶσιν ὡς ἐμέ.
Νεᾶνις
ὁδὶ γὰρ αὐτός ἐστιν.
Νεᾶνις
νὴ Δίʼ ὦ φθίνυλλα σὺ
935
δείξει τάχʼ αὐτός, ὡς ἔγωγʼ ἀπέρχομαι.
Γραῦς Α
κἄγωγʼ, ἵνα γνῷς ὡς πολύ σου μεῖζον φρονῶ.
[Lyric-Scene]
εἴθʼ ἐξῆν παρὰ τῇ νέᾳ καθεύδειν,
Νεανίας
καὶ μὴ δʼει πρότερον διασποδῆσαι
ἀνάσιμον ἢ πρεσβυτέραν·
940
οὐ γὰρ ἀνασχετὸν τοῦτό γʼ ἐλευθέρῳ.
Γραῦς Α
οἰμώζων ἄρα νὴ Δία σποδήσεις.
οὐ γὰρ τἀπὶ Χαριξένης τάδʼ ἐστίν.
κατὰ τὸν νόμον ταῦτα ποιεῖν
ἔστι δίκαιον, εἰ δημοκρατούμεθα.
945
ἀλλʼ εἶμι τηρήσουσʼ ὅ τι καὶ δράσει ποτέ.
Νεανίας
εἴθʼ ὦ θεοὶ λάβοιμι τὴν καλὴν μόνην,
ἐφʼ ἣν πεπωκὼς ἔρχομαι πάλαι ποθῶν.
Νεᾶνις
ἐξηπάτησα τὸ κατάρατον γρᾴδιον·
φρούδη γάρ ἐστιν οἰομένη μʼ ἔνδον μένειν.
950
ἀλλʼ οὑτοσὶ γὰρ αὐτὸς οὗ ʼμεμνήμεθα.
[Lyric-Scene 1]
δεῦρο δὴ δεῦρο δή,
Νεᾶνις
φίλον ἐμόν, δεῦρό μοι
πάνυ γάρ τις ἔρως με δονεῖ
τῶνδε τῶν σῶν βοστρύχων.
955
ἄτοπος δʼ ἔγκειταί μοί τις
πόθος, ὅς με διακναίσας ἔχει.
καὶ ποίησον τόνδʼ ἐς εὐνὴν
Νεανίας
δεῦρο δὴ δεῦρο δή,
960
τήνδʼ· εἰ δὲ μή, καταπεσὼν κείσομαι.
βούλομαι κόλπῳ πληκτίζεσθαι
Κύπρι τί μʼ ἐκμαίνεις ἐπὶ ταύτῃ;
καὶ ποίησον τήνδʼ ἐς εὐνὴν
[Lyric-Scene 2]
καὶ ταῦτα μέντοι μετρίως πρὸς τὴν ἐμὴν ἀνάγκην
Νεᾶνις
εἰρημένʼ ἐστίν. σὺ δέ μοι, φίλτατον, ὢ ἱκετεύω,
970
Νεανίας
ὦ χρυσοδαίδαλτον ἐμὸν μέλημα, Κύπριδος ἔρνος,
μέλιττα Μούσης, Χαρίτων θρέμμα, Τρυφῆς πρόσωπον,
διά τοι σὲ πόνους ἔχω.
975
Γραῦς Α
οὗτος τί κόπτεις; μῶν ἐμὲ ζητεῖς;
Γραῦς Α
καὶ τὴν θύραν γʼ ἤραττες.
Γραῦς Α
τοῦ δαὶ δεόμενος δᾷδʼ ἔχων ἐλήλυθας;
Νεανίας
Ἀναφλύστιον ζητῶν τινʼ ἄνθρωπον.
Νεανίας
οὐ τὸν Σεβῖνον, ὃν σὺ προσδοκᾷς ἴσως.
980
Γραῦς Α
νὴ τὴν Ἀφροδίτην, ἤν τε βούλῃ γʼ ἤν τε μή.
Νεανίας
ἀλλʼ οὐχὶ νυνὶ τὰς ὑπερεξηκοντέτεις
εἰσάγομεν, ἀλλʼ εἰσαῦθις ἀναβεβλήμεθα.
τὰς ἐντὸς εἴκοσιν γὰρ ἐκδικάζομεν.
Γραῦς Α
ἐπὶ τῆς προτέρας ἀρχῆς γε ταῦτʼ ἦν ὦ γλύκων·
985
νυνὶ δὲ πρῶτον εἰσάγειν ἡμᾶς δοκεῖ.
Νεανίας
τῷ βουλομένῳ γε κατὰ τὸν ἐν πεττοῖς νόμον.
Γραῦς Α
ἀλλʼ οὐδὲ δειπνεῖς κατὰ τὸν ἐν πεττοῖς νόμον.
Νεανίας
οὐκ οἶδʼ ὅ τι λέγεις· τηνδεδί μοι κρουστέον.
Γραῦς Α
ὅταν γε κρούσῃς τὴν ἐμὴν πρῶτον θύραν.
990
Νεανίας
ἀλλʼ οὐχὶ νυνὶ κρησέραν αἰτούμεθα.
Γραῦς Α
οἶδʼ ὅτι φιλοῦμαι· νῦν δὲ θαυμάζεις ὅτι
θύρασί μʼ ηὗρες· ἀλλὰ πρόσαγε τὸ στόμα.
Νεανίας
ἀλλʼ ὦ μέλʼ ὀρρωδῶ τὸν ἐραστήν σου.
Νεανίας
τὸν τῶν γραφέων ἄριστον.
995
Γραῦς Α
οὗτος δʼ ἔστι τίς;
995
Νεανίας
ὃς τοῖς νεκροῖσι ζωγραφεῖ τὰς ληκύθους.
ἀλλʼ ἄπιθʼ, ὅπως μή σʼ ἐπὶ θύραισιν ὄψεται.
Γραῦς Α
οἶδʼ οἶδʼ ὅ τι βούλει.
Νεανίας
καὶ γὰρ ἐγώ σε νὴ Δία.
Γραῦς Α
μὰ τὴν Ἀφροδίτην ἥ μʼ ἔλαχε κληρουμένη,
Νεανίας
παραφρονεῖς ὦ γρᾴδιον.
1000
Γραῦς Α
ληρεῖς· ἐγὼ δʼ ἄξω σʼ ἐπὶ τἀμὰ στρώματα.
Νεανίας
τί δῆτα κρεάγρας τοῖς κάδοις ὠνούμεθα,
ἐξὸν καθέντα γρᾴδιον τοιουτονὶ
ἐκ τῶν φρεάτων τοὺς κάδους ξυλλαμβάνειν;
Γραῦς Α
μὴ σκῶπτέ μʼ ὦ τάλαν ἀλλʼ ἕπου δεῦρʼ ὡς ἐμέ.
1005
Νεανίας
ἀλλʼ οὐκ ἀνάγκη μοὐστίν, εἰ μὴ τῶν ἐμῶν
τὴν πεντακοσιοστὴν κατέθηκας τῇ πόλει.
Γραῦς Α
νὴ τὴν Ἀφροδίτην δεῖ γε μέντοι σʼ. ὡς ἐγὼ
τοῖς τηλικούτοις ξυγκαθεύδουσʼ ἥδομαι.
Νεανίας
ἐγὼ δὲ ταῖς γε τηλικαύταις ἄχθομαι,
1010
κοὐκ ἂν πιθοίμην οὐδέποτʼ.
Νεανίας
τοῦτο δʼ ἔστι τί;
Γραῦς Α
ψήφισμα, καθʼ ὅ σε δεῖ βαδίζειν ὡς ἐμέ.
Νεανίας
λέγʼ αὐτὸ τί ποτε κἄστι.
ἔδοξε ταῖς γυναιξίν, ἢν ἀνὴρ νέος
1015
νέας ἐπιθυμῇ, μὴ σποδεῖν αὐτὴν πρὶν ἂν
τὴν γραῦν προκρούσῃ πρῶτον· ἢν δὲ μὴ ʼθέλῃ
πρότερον προκρούειν ἀλλʼ ἐπιθυμῇ τῆς νέας,
ταῖς πρεσβυτέραις γυναιξὶν ἔστω τὸν νέον
ἕλκειν ἀνατεὶ λαβομένας τοῦ παττάλου.
1020
Νεανίας
οἴμοι Προκρούστης τήμερον γενήσομαι.
Γραῦς Α
τοῖς γὰρ νόμοις τοῖς ἡμετέροισι πειστέον.
Νεανίας
τί δʼ ἢν ἀφαιρῆταί μʼ ἀνὴρ τῶν δημοτῶν
ὑπὲρ μέδιμνόν ἐστʼ ἀνὴρ οὐδεὶς ἔτι.
1025
Νεανίας
ἐξωμοσία δʼ οὐκ ἔστιν;
Γραῦς Α
οὐ γὰρ δεῖ στροφῆς.
Νεανίας
ἀλλʼ ἔμπορος εἶναι σκήψομαι.
Νεανίας
τί δῆτα χρὴ δρᾶν;
Γραῦς Α
δεῦρʼ ἀκολουθεῖν ὡς ἐμέ.
Νεανίας
καὶ ταῦτʼ ἀνάγκη μοὐστί;
Νεανίας
ὑποστόρεσαί νυν πρῶτα τῆς ὀριγάνου
1030
καὶ κλήμαθʼ ὑπόθου συγκλάσασα τέτταρα,
καὶ ταινίωσαι καὶ παράθου τὰς ληκύθους,
ὕδατός τε κατάθου τοὔστρακον πρὸ τῆς θύρας.
Γραῦς Α
ἦ μὴν ἔτʼ ὠνήσει σὺ καὶ στεφάνην ἐμοί.
Νεανίας
νὴ τὸν Δίʼ ἤνπερ ᾖ γέ που τῶν κηρίνων·
1035
οἶμαι γὰρ ἔνδον διαπεσεῖσθαί σʼ αὐτίκα.
Νεᾶνις
ποῖ τοῦτον ἕλκεις;
Γραῦς Α
τὸν ἐμὸν αὐτῆς εἰσάγω.
Νεᾶνις
οὐ σωφρονοῦσά γʼ· οὐ γὰρ ἡλικίαν ἔχει
παρὰ σοὶ καθεύδειν τηλικοῦτος ὤν, ἐπεὶ
μήτηρ ἂν αὐτῷ μᾶλλον εἴης ἢ γυνή.
1040
ὥστʼ εἰ καταστήσεσθε τοῦτον τὸν νόμον,
τὴν γῆν ἅπασαν Οἰδιπόδων ἐμπλήσετε.
Γραῦς Α
ὦ παμβδελυρὰ φθονοῦσα τόνδε τὸν λόγον
ἐξηῦρες· ἀλλʼ ἐγώ σε τιμωρήσομαι.
Νεανίας
νὴ τὸν Δία τὸν σωτῆρα κεχάρισαί γέ μοι
1045
ὦ γλυκύτατον τὴν γραῦν ἀπαλλάξασά μου·
ὥστʼ ἀντὶ τούτων τῶν ἀγαθῶν εἰς ἑσπέραν
μεγάλην ἀποδώσω καὶ παχεῖάν σοι χάριν.
Γραῦς Β
αὕτη σὺ ποῖ τονδὶ παραβᾶσα τὸν νόμον
ἕλκεις, παρʼ ἐμοὶ τῶν γραμμάτων εἰρηκότων
1050
πρότερον καθεύδειν αὐτόν;
πόθεν ἐξέκυψας ὦ κάκιστʼ ἀπολουμένη;
τοῦτο γὰρ ἐκείνου τὸ κακὸν ἐξωλέστερον.
Νεανίας
μηδαμῶς με περιίδῃς
ἑλκόμενον ὑπὸ τῆσδʼ ἀντιβολῶ σʼ.
1055
Γραῦς Β
ἀλλʼ οὐκ ἐγώ,
1055
Νεανίας
οὐκ ἐμέ γʼ, ἀλλʼ ἔμπουσά τις
ἐξ αἵματος φλύκταιναν ἠμφιεσμένη.
Γραῦς Β
ἕπου μαλακίων δεῦρʼ ἀνύσας καὶ μὴ λάλει.
Νεανίας
ἴθι νυν ἔασον εἰς ἄφοδον πρώτιστά με
ἐλθόντα θαρρῆσαι πρὸς ἐμαυτόν· εἰ δὲ μή,
1060
αὐτοῦ τι δρῶντα πυρρὸν ὄψει μʼ αὐτίκα
Γραῦς Β
θάρρει, βάδιζʼ· ἔνδον χεσεῖ.
Νεανίας
δέδοικα κἀγὼ μὴ πλέον γʼ ἢ βούλομαι.
ἀλλʼ ἐγγυητάς σοι καταστήσω δύο
Γραῦς Β
μή μοι καθίστη.
1065
Νεανίας
οὐκ ἔγωγʼ, ἀλλʼ ἕλκομαι.
ἀτὰρ ἥτις εἶ γε, πόλλʼ ἀγαθὰ γένοιτό σοι,
ὅτι μʼ οὐπεριεῖδες ἐπιτριβέντʼ. ὦ Ἡράκλεις
ὦ Πᾶνες ὦ Κορύβαντες ὦ Διοσκόρω,
τοῦτʼ αὖ πολὺ τούτου τὸ κακὸν ἐξωλέστερον.
1070
ἀτὰρ τί τὸ πρᾶγμʼ ἔστʼ ἀντιβολῶ τουτί ποτε;
πότερον πίθηκος ἀνάπλεως ψιμυθίου,
ἢ γραῦς ἀνεστηκυῖα παρὰ τῶν πλειόνων;
Γραῦς Γ
μὴ σκῶπτέ μʼ ἀλλὰ δεῦρʼ ἕπου.
Γραῦς Γ
ὡς οὐκ ἀφήσω σʼ οὐδέποτʼ.
1075
Γραῦς Β
οὐδὲ μὴν ἐγώ.
1075
Νεανίας
διασπάσεσθέ μʼ ὦ κακῶς ἀπολούμεναι.
Γραῦς Β
ἐμοὶ γὰρ ἀκολουθεῖν σʼ ἔδει κατὰ τὸν νόμον.
Γραῦς Γ
οὐκ ἢν ἑτέρα γε γραῦς ἔτʼ αἰσχίων φανῇ.
Νεανίας
ἢν οὖν ὑφʼ ὑμῶν πρῶτον ἀπόλωμαι κακῶς,
φέρε πῶς ἐπʼ ἐκείνην τὴν καλὴν ἀφίξομαι;
1080
Γραῦς Γ
αὐτὸς σκόπει σύ· τάδε δέ σοι ποιητέον.
Νεανίας
ποτέρας προτέρας οὖν κατελάσας ἀπαλλαγῶ;
Γραῦς Β
οὐκ οἶσθα; βαδιεῖ δεῦρʼ.
Νεανίας
ἀφέτω νύν μʼ αὑτηί.
Γραῦς Γ
δευρὶ μὲν οὖν ἴθʼ ὡς ἔμʼ.
Γραῦς Β
ἀλλʼ οὐκ ἀφήσω μὰ Δία σʼ.
1085
Γραῦς Γ
οὐδὲ μὴν ἐγώ.
1085
Νεανίας
χαλεπαί γʼ ἂν ἦστε γενόμεναι πορθμῆς.
Νεανίας
ἕλκοντε τοὺς πλωτῆρας ἂν ἀπεκναίετε.
Γραῦς Β
σιγῇ βάδιζε δεῦρο.
Γραῦς Γ
μὰ Δίʼ ἀλλʼ ὡς ἐμέ.
Νεανίας
τουτὶ τὸ πρᾶγμα κατὰ τὸ Καννωνοῦ σαφῶς
ψήφισμα, βινεῖν δεῖ με διαλελημμένον.
1090
πῶς οὖν δικωπεῖν ἀμφοτέρας δυνήσομαι;
Γραῦς Β
καλῶς, ἐπειδὰν καταφάγῃς βολβῶν χύτραν.
Νεανίας
οἴμοι κακοδαίμων ἐγγὺς ἤδη τῆς θύρας
Γραῦς Β
ἀλλʼ οὐδὲν ἔσται σοι πλέον.
ξυνεσπεσοῦμαι γὰρ μετὰ σοῦ.
1095
Νεανίας
μὴ πρὸς θεῶν·
1095
ἑνὶ γὰρ ξυνέχεσθαι κρεῖττον ἢ δυοῖν κακοῖν.
Γραῦς Γ
νὴ τὴν Ἑκάτην ἐάν τε βούλῃ γʼ ἤν τέ μή.
Νεανίας
ὦ τρισκακοδαίμων εἰ γυναῖκα δεῖ σαπρὰν
βινεῖν ὅλην τὴν νύκτα καὶ τὴν ἡμέραν,
κἄπειτʼ ἐπειδὰν τῆσδʼ ἀπαλλαγῶ, πάλιν
1100
φρύνην ἔχουσαν λήκυθον πρὸς ταῖς γνάθοις.
ἆρʼ οὐ κακοδαίμων εἰμί; βαρυδαίμων μὲν οὖν
νὴ τὸν Δία τὸν σωτῆρʼ ἀνὴρ καὶ δυστυχής,
ὅστις τοιούτοις θηρίοις συνείρξομαι.
ὅμως δʼ ἐάν τι πολλὰ πολλάκις πάθω
1105
ὑπὸ τοῖνδε τοῖν κασαλβάδοιν δεῦρʼ ἐσπλέων,
θάψαι μʼ ἐπʼ αὐτῷ τῷ στόματι τῆς ἐσβολῆς,
καὶ τήνδʼ ἄνωθεν ἐπιπολῆς τοῦ σήματος
ζῶσαν καταπιττώσαντες εἶτα τὼ πόδε
μολυβδοχοήσαντες κύκλῳ περὶ τὰ σφυρὰ
1110
ἄνω ʼπιθεῖναι πρόφασιν ἀντὶ ληκύθου.
Θεραπαίνα
ὦ μακάριος μὲν δῆμος, εὐδαίμων δʼ ἐγώ,
αὐτή τέ μοι δέσποινα μακαριωτάτη,
ὑμεῖς θʼ ὅσαι παρέστατʼ ἐπὶ ταῖσιν θύραις
οἱ γείτονές τε πάντες οἵ τε δημόται,
1115
ἐγώ τε πρὸς τούτοισιν ἡ διάκονος,
ἥτις μεμύρισμαι τὴν κεφαλὴν μυρώμασιν,
ἀγαθοῖσιν ὦ Ζεῦ· πολὺ δʼ ὑπερπέπαικεν αὖ
τούτων ἁπάντων τὰ Θάσιʼ ἀμφορείδια.
ἐν τῇ κεφαλῇ γὰρ ἐμμένει πολὺν χρόνον·
1120
τὰ δʼ ἄλλʼ ἀπανθήσαντα πάντʼ ἀπέπτετο·
ὥστʼ ἐστὶ πολὺ βέλτιστα, πολὺ δῆτʼ ὦ θεοί.
κέρασον ἄκρατον, εὐφρανεῖ τὴν νύχθʼ ὅλην
ἐκλεγομένας ὅ τι ἂν μάλιστʼ ὀσμὴν ἔχῃ.
ἀλλʼ ὦ γυναῖκες φράσατέ μοι τὸν δεσπότην,
1125
τὸν ἄνδρʼ, ὅπου ʼστί, τῆς ἐμῆς κεκτημένης.
Χορὸς
αὐτοῦ μένουσʼ ἡμῖν γʼ ἂν ἐξευρεῖν δοκεῖς.
Θεραπαίνα
μάλισθʼ· ὁδὶ γὰρ ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἔρχεται.
ὦ δέσποτʼ ὦ μακάριε καὶ τρισόλβιε.
Θεραπαίνα
σὺ μέντοι νὴ Δίʼ ὥς γʼ οὐδεὶς ἀνήρ.
1130
τίς γὰρ γένοιτʼ ἂν μᾶλλον ὀλβιώτερος,
ὅστις πολιτῶν πλεῖον ἢ τρισμυρίων
ὄντων τὸ πλῆθος οὐ δεδείπνηκας μόνος;
Χορὸς
εὐδαιμονικόν γʼ ἄνθρωπον εἴρηκας σαφῶς.
Θεραπαίνα
ποῖ ποῖ βαδίζεις;
1135
Βλέπυρος
ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἔρχομαι.
1135
Θεραπαίνα
νὴ τὴν Ἀφροδίτην πολύ γʼ ἁπάντων ὕστατος.
ὅμως δʼ ἐκέλευε συλλαβοῦσάν μʼ ἡ γυνὴ
ἄγειν σε καὶ τασδὶ μετὰ σοῦ τὰς μείρακας.
οἶνος δὲ Χῖός ἐστι περιλελειμμένος
καὶ τἄλλʼ ἀγαθά. πρὸς ταῦτα μὴ βραδύνετε,
1140
καὶ τῶν θεατῶν εἴ τις εὔνους τυγχάνει,
καὶ τῶν κριτῶν εἰ μή τις ἑτέρωσε βλέπει,
ἴτω μεθʼ ἡμῶν· πάντα γὰρ παρέξομεν.
Βλέπυρος
οὔκουν ἅπασι δῆτα γενναίως ἐρεῖς
καὶ μὴ παραλείψεις μηδένʼ, ἀλλʼ ἐλευθέρως
1145
καλεῖς γέροντα μειράκιον παιδίσκον; ὡς
τὸ δεῖπνον αὐτοῖς ἐστʼ ἐπεσκευασμένον
ἁπαξάπασιν, ἢν ἀπίωσιν οἴκαδε.
ἐγὼ δὲ πρὸς τὸ δεῖπνον ἤδη ʼπείξομαι·
ἔχω δέ τοι καὶ δᾷδα ταυτηνὶ καλῶς.
1150
Χορὸς
τί δῆτα διατρίβεις ἔχων, ἀλλʼ οὐκ ἄγεις
τασδὶ λαβών; ἐν ὅσῳ δὲ καταβαίνεις, ἐγὼ
ἐπᾴσομαι μέλος τι μελλοδειπνικόν.
σμικρὸν δʼ ὑποθέσθαι τοῖς κριταῖσι βούλομαι.
[Parabasis]
τοῖς σοφοῖς μὲν τῶν σοφῶν μεμνημένοις κρίνειν ἐμέ,
1155
Χορὸς
τοῖς γελῶσι δʼ ἡδέως διὰ τὸν γέλων κρίνειν ἐμέ·
σχεδὸν ἅπαντας οὖν κελεύω δηλαδὴ κρίνειν ἐμέ,
μηδὲ τὸν κλῆρον γενέσθαι μηδὲν ἡμῖν αἴτιον,
ὅτι προείληχʼ· ἀλλὰ πάντα ταῦτα χρὴ μεμνημένους
μὴ ʼπιορκεῖν ἀλλὰ κρίνειν τοὺς χοροὺς ὀρθῶς ἀεί,
1160
μηδὲ ταῖς κακαῖς ἑταίραις τὸν τρόπον προσεικέναι,
αἳ μόνον μνήμην ἔχουσι τῶν τελευταίων ἀεί.
Χορὸς
ὦ φίλαι γυναῖκες, εἴπερ μέλλομεν τὸ χρῆμα δρᾶν,
ἐπὶ τὸ δεῖπνον ὑπαποκινεῖν. κρητικῶς οὖν τὼ πόδε
1165
λαγαρὰς τοῖν σκελίσκοιν τὸν ῥυθμόν.
κρανιολειψανοδριμυποτριμματο-
1170
σιλφιοτυρομελιτοκατακεχυμενο-
κιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστερα-
λεκτρυονοπτεκεφαλλιοκιγκλοπε-
λειολαγῳοσιραιοβαφητραγα-
νοπτερυγών· σὺ δὲ ταῦτʼ ἀκροασάμενος
1175
ταχὺ καὶ ταχέως λαβὲ τρύβλιον·
αἴρεσθʼ ἄνω, ἰαὶ εὐαί.
1180