Parodos
[Lyric-Scene]
βαδιστέον τἄρʼ ἐστὶν ἐπὶ τονδὶ πάλιν.
Ξανθίας
τὴν ἄκανθαν ἔξελε.
Ἄιακος
τί τὸ πρᾶγμα τουτί; δεῦρο πάλιν βαδιστέον.
Διόνυσος
Ἄπολλον—ὅς που Δῆλον ἢ Πυθῶνʼ ἔχεις.
Ξανθίας
ἤλγησεν· οὐκ ἤκουσας;
660
Διόνυσος
οὐκ ἔγωγʼ, ἐπεὶ
660
ἴαμβον Ἱππώνακτος ἀνεμιμνῃσκόμην.
Ξανθίας
οὐδὲν ποιεῖς γάρ· ἀλλὰ τὰς λαγόνας σπόδει.
Ἄιακος
μὰ τὸν Δίʼ ἀλλʼ ἤδη πάρεχε τὴν γαστέρα.
Διόνυσος
ὃς Αἰγαίου πρῶνας ἢ γλαυκᾶς μέδεις ἁλὸς ἐν βένθεσιν.
665
Ἄιακος
οὔ τοι μὰ τὴν Δήμητρα δύναμαί πω μαθεῖν
ὁπότερος ὑμῶν ἐστι θεός. ἀλλʼ εἴσιτον·
ὁ δεσπότης γὰρ αὐτὸς ὑμᾶς γνώσεται
670
χἠ Φερρέφατθʼ, ἅτʼ ὄντε κἀκείνω θεώ.
Διόνυσος
ὀρθῶς λέγεις· ἐβουλόμην δʼ ἂν τοῦτό σε
πρότερον νοῆσαι, πρὶν ἐμὲ τὰς πληγὰς λαβεῖν.