Parodos
[Prologue]
εὔφημος πᾶς ἔστω λαός,
Θεράπων
στόμα συγκλῄσας· ἐπιδημεῖ γὰρ
40
θίασος Μουσῶν ἔνδον μελάθρων
τῶν δεσποσύνων μελοποιῶν.
ἐχέτω δὲ πνοὰς νήνεμος αἰθήρ,
κῦμα δὲ πόντου μὴ κελαδείτω
Θεράπων
πτηνῶν τε γένη κατακοιμάσθω,
θηρῶν τʼ ἀγρίων πόδες ὑλοδρόμων
Μνησίλοχος
βομβαλοβομβάξ.
Θεράπων
μέλλει γὰρ ὁ καλλιεπὴς Ἀγάθων
Μνησίλοχος
μῶν βινεῖσθαι;
50
Μνησίλοχος
νήνεμος αἰθήρ.
Θεράπων
δρυόχους τιθέναι δράματος ἀρχάς.
κάμπτει δὲ νέας ἁψῖδας ἐπῶν,
τὰ δὲ τορνεύει, τὰ δὲ κολλομελεῖ,
καὶ γνωμοτυπεῖ κἀντονομάζει
55
καὶ κηροχυτεῖ καὶ γογγύλλει
Θεράπων
τίς ἀγροιώτας πελάθει θριγκοῖς;
Μνησίλοχος
ὃς ἕτοιμος σοῦ τοῦ τε ποιητοῦ
τοῦ καλλιεποῦς κατὰ τοῦ θριγκοῦ
60
συγγογγύλας καὶ συστρέψας
Θεράπων
ἦ που νέος γʼ ὢν ἦσθʼ ὑβριστὴς ὦ γέρον.
Εὐριπίδης
ὦ δαιμόνιε τοῦτον μὲν ἔα χαίρειν, σὺ δὲ
Ἀγάθωνά μοι δεῦρʼ ἐκκάλεσον πάσῃ τέχνῃ.
65
Θεράπων
μηδὲν ἱκέτευʼ· αὐτὸς γὰρ ἔξεισιν τάχα.
καὶ γὰρ μελοποιεῖν ἄρχεται· χειμῶνος οὖν
ὄντος κατακάμπτειν τὰς στροφὰς οὐ ῥᾴδιον,
ἢν μὴ προίῃ θύρασι πρὸς τὸν ἥλιον.
Εὐριπίδης
τί οὖν ἐγὼ δρῶ;
70
Θεράπων
περίμενʼ, ὡς ἐξερχεται.
70
Εὐριπίδης
ὦ Ζεῦ τί δρᾶσαι διανοεῖ με τήμερον;
Μνησίλοχος
νὴ τοὺς θεοὺς ἐγὼ πυθέσθαι βούλομαι
τί τὸ πρᾶγμα τουτί. τί στένεις; τί δυσφορεῖς;
οὐ χρῆν σε κρύπτειν ὄντα κηδεστὴν ἐμόν.
Εὐριπίδης
ἔστιν κακόν μοι μέγα τι προπεφυραμένον.
75
Εὐριπίδης
τῇδε θἠμέρᾳ κριθήσεται
εἴτʼ ἔστʼ ἔτι ζῶν εἴτʼ ἀπόλωλʼ Εὐριπίδης.
Μνησίλοχος
καὶ πῶς; ἐπεὶ νῦν γʼ οὔτε τὰ δικαστήρια
μέλλει δικάζειν οὔτε βουλῆς ἐσθʼ ἕδρα,
ἐπεὶ τρίτη ʼστὶ Θεσμοφορίων ἡ μέση.
80
Εὐριπίδης
τοῦτʼ αὐτὸ γὰρ τοι κἀπολεῖν με προσδοκῶ.
αἱ γὰρ γυναῖκες ἐπιβεβουλεύκασί μοι
κἀν Θεσμοφόροιν μέλλουσι περί μου τήμερον
Εὐριπίδης
ὁτιὴ τραγῳδῶ καὶ κακῶς αὐτὰς λέγω.
85
Μνησίλοχος
νὴ τὸν Ποσειδῶ καὶ δίκαιά γʼ ἂν πάθοις.
ἀτὰρ τίνʼ ἐκ τούτων σὺ μηχανὴν ἔχεις;
Εὐριπίδης
Ἀγάθωνα πεῖσαι τὸν τραγῳδοδιδάσκαλον
Μνησίλοχος
τί δράσοντʼ; εἰπέ μοι.
Εὐριπίδης
ἐκκλησιάσοντʼ ἐν ταῖς γυναιξὶ κἂν δέῃ
90
Μνησίλοχος
πότερα φανερῶς ἢ λάθρᾳ;
Εὐριπίδης
λάθρᾳ, στολὴν γυναικὸς ἠμφιεσμένον.
Μνησίλοχος
τὸ πρᾶγμα κομψὸν καὶ σφόδρʼ ἐκ τοῦ σοῦ τρόπου·
τοῦ γὰρ τεχνάζειν ἡμέτερος ὁ πυραμοῦς.
Μνησίλοχος
τί δʼ ἔστιν;
95
Εὐριπίδης
Ἁγάθων ἐξέρχεται.
95
Μνησίλοχος
καὶ ποῖός ἐστιν;
Εὐριπίδης
οὗτος οὑκκυκλούμενος.
Μνησίλοχος
ἀλλʼ ἢ τυφλὸς μέν εἰμʼ· ἐγὼ γὰρ οὐχ ὁρῶ
ἄνδρʼ οὐδένʼ ἐνθάδʼ ὄντα, Κυρήνην δʼ ὁρῶ.
Εὐριπίδης
σίγα· μελῳδεῖν γὰρ παρασκευάζεται.
Μνησίλοχος
μύρμηκος ἀτραπούς, ἢ τί διαμινύρεται;
100
Ἀγάθων
ἱερὰν χθονίαις δεξάμεναι
λαμπάδα κοῦραι ξὺν ἐλευθέρᾳ
Χορὸς Ἀγάθωνος
τίνι δαιμόνων ὁ κῶμος;
λέγε νυν. εὐπίστως δὲ τοὐμὸν
105
Ἀγάθων
ἄγε νυν ὄλβιζε Μοῦσα
Φοῖβον, ὃς ἱδρύσατο χώρας
Χορὸς Ἀγάθωνος
χαῖρε καλλίστας ἀοιδᾶς
Φοῖβʼ ἐν εὐμούσοισι τιμαῖς
Ἀγάθων
τάν τʼ ἐν ὄρεσι δρυογόνοισι
Χορὸς Ἀγάθωνος
ἕπομαι κλῄζουσα σεμνὸν
Ἀγάθων
Λατώ τε κρούματά τʼ Ἀσιάδος
120
ποδὶ †παράρυθμʼ εὔρυθμα Φρυγίων
Χορὸς Ἀγάθωνος
σέβομαι Λατώ τʼ ἄνασσαν
τᾷ φάος ἔσσυτο δαιμονίοις θεοῦ ὄμμασιν
ἁμετέρας τε διʼ αἰφνιδίου ὀπός. ὧν χάριν
ἄνακτʼ ἄγαλλε Φοῖβον τιμᾷ.
Μνησίλοχος
ὡς ἡδὺ τὸ μέλος ὦ πότνιαι Γενετυλλίδες
130
καὶ θηλυδριῶδες καὶ κατεγλωττισμένον
καὶ μανδαλωτόν, ὥστʼ ἐμοῦ γʼ ἀκροωμένου
ὑπὸ τὴν ἕδραν αὐτὴν ὑπῆλθε γάργαλος.
καί σʼ ὦ νεανίσχʼ ὅστις εἶ, κατʼ Αἰσχύλον
ἐκ τῆς Λυκουργείας ἐρέσθαι βούλομαι.
135
ποδαπὸς ὁ γύννις; τίς πάτρα; τίς ἡ στολή;
τίς ἡ τάραξις τοῦ βίου; τί βάρβιτος
λαλεῖ κροκωτῷ; τί δὲ λύρα κεκρυφάλῳ;
τί λήκυθος καὶ στρόφιον; ὡς οὐ ξύμφορον.
τίς δαὶ κατόπτρου καὶ ξίφους κοινωνία;
140
τίς δʼ αὐτὸς ὦ παῖ; πότερον ὡς ἀνὴρ τρέφει;
καὶ ποῦ πέος; ποῦ χλαῖνα; ποῦ Λακωνικαί;
ἀλλʼ ὡς γυνὴ δῆτʼ· εἶτα ποῦ τὰ τιτθία;
τί φῄς; τί σιγᾷς; ἀλλὰ δῆτʼ ἐκ τοῦ μέλους
ζητῶ σʼ, ἐπειδή γʼ αὐτὸς οὐ βούλει φράσαι;
145
Ἀγάθων
ὦ πρέσβυ πρέσβυ, τοῦ φθόνου μὲν τὸν ψόγον
ἤκουσα, τὴν δʼ ἄλγησιν οὐ παρεσχόμην·
ἐγὼ δὲ τὴν ἐσθῆθʼ ἅμα γνώμῃ φορῶ.
χρὴ γὰρ ποιητὴν ἄνδρα πρὸς τὰ δράματα
ἃ δεῖ ποιεῖν πρὸς ταῦτα τοὺς τρόπους ἔχειν.
150
αὐτίκα γυναικεῖʼ ἢν ποιῇ τις δράματα,
μετουσίαν δεῖ τῶν τρόπων τὸ σῶμʼ ἔχειν.
Μνησίλοχος
οὐκοῦν κελητίζεις, ὅταν Φαίδραν ποιῇς;
Ἀγάθων
ἀνδρεῖα δʼ ἢν ποιῇ τις, ἐν τῷ σώματι
ἔνεσθʼ ὑπάρχον τοῦθʼ. ἃ δʼ οὐ κεκτήμεθα,
155
μίμησις ἤδη ταῦτα συνθηρεύεται.
Μνησίλοχος
ὅταν σατύρους τοίνυν ποιῇς, καλεῖν ἐμέ,
ἵνα συμποιῶ σοὔπισθεν ἐστυκὼς ἐγώ.
Ἀγάθων
ἄλλως τʼ ἄμουσόν ἐστι ποιητὴν ἰδεῖν
ἀγρεῖον ὄντα καὶ δασύν· σκέψαι δʼ ὅτι
160
Ἴβυκος ἐκεῖνος κἀνακρέων ὁ Τήιος
κἀλκαῖος, οἳ περὶ ἁρμονίαν ἐχύμισαν,
ἐμιτροφόρουν τε καὶ διεκλῶντʼ Ἰωνικῶς,
καὶ Φρύνιχος, τοῦτον γὰρ οὖν ἀκήκοας,
αὐτός τε καλὸς ἦν καὶ καλῶς ἠμπέσχετο·
165
διὰ τοῦτʼ ἄρʼ αὐτοῦ καὶ κάλʼ ἦν τὰ δράματα.
ὅμοια γὰρ ποιεῖν ἀνάγκη τῇ φύσει.
Μνησίλοχος
ταῦτʼ ἄρʼ ὁ Φιλοκλέης αἰσχρὸς ὢν αἰσχρῶς ποιεῖ,
ὁ δʼ αὖ Ξενοκλέης ὢν κακὸς κακῶς ποιεῖ,
ὁ δʼ αὖ Θέογνις ψυχρὸς ὢν ψυχρῶς ποιεῖ.
170
Ἀγάθων
ἅπασʼ ἀνάγκη· ταῦτα γάρ τοι γνοὺς ἐγὼ
Μνησίλοχος
πῶς πρὸς τῶν θεῶν;
Εὐριπίδης
παῦσαι βαΰζων· καὶ γὰρ ἐγὼ τοιοῦτος ἦν
ὢν τηλικοῦτος, ἡνίκʼ ἠρχόμην ποιεῖν.
Μνησίλοχος
μὰ τὸν Δίʼ οὐ ζηλῶ σε τῆς παιδεύσεως.
175
Εὐριπίδης
ἀλλʼ ὧνπερ οὕνεκʼ ἦλθον, ἔα μʼ εἰπεῖν.
Εὐριπίδης
Ἀγάθων, σοφοῦ πρὸς ἀνδρός, ὅστις ἐν βραχεῖ
πολλοὺς καλῶς οἷός τε συντέμνειν λόγους.
ἐγὼ δὲ καινῇ ξυμφορᾷ πεπληγμένος
ἱκέτης ἀφῖγμαι πρὸς σέ.
180
Ἀγάθων
τοῦ χρείαν ἔχων;
180
Εὐριπίδης
μέλλουσί μʼ αἱ γυναῖκες ἀπολεῖν τήμερον
τοῖς Θεσμοφορίοις, ὅτι κακῶς αὐτὰς λέγω.
Ἀγάθων
τίς οὖν παρʼ ἡμῶν ἐστιν ὠφέλειά σοι;
Εὐριπίδης
ἡ πᾶσʼ· ἐὰν γὰρ ἐγκαθεζόμενος λάθρᾳ
ἐν ταῖς γυναιξίν, ὡς δοκῶν εἶναι γυνή,
185
ὑπεραποκρίνῃ μου, σαφῶς σώσεις ἐμέ.
μόνος γὰρ ἂν λέξειας ἀξίως ἐμοῦ.
Ἀγάθων
ἔπειτα πῶς οὐκ αὐτὸς ἀπολογεῖ παρών;
Εὐριπίδης
ἐγὼ φράσω σοι. πρῶτα μὲν γιγνώσκομαι·
ἔπειτα πολιός εἰμι καὶ πώγωνʼ ἔχω,
190
σὺ δʼ εὐπρόσωπος λευκὸς ἐξυρημένος
γυναικόφωνος ἁπαλὸς εὐπρεπὴς ἰδεῖν.
χαίρεις ὁρῶν φῶς, πατέρα δʼ οὐ χαίρειν δοκεῖς;
Ἀγάθων
μή νυν ἐλπίσῃς τὸ σὸν κακὸν
195
ἡμᾶς ὑφέξειν. καὶ γὰρ ἂν μαινοίμεθʼ ἄν.
ἀλλʼ αὐτὸς ὅ γε σόν ἐστιν οἰκείως φέρε.
τὰς συμφορὰς γὰρ οὐχὶ τοῖς τεχνάσμασιν
φέρειν δίκαιον ἀλλὰ τοῖς παθήμασιν.
Μνησίλοχος
καὶ μὴν ού γʼ ὦ κατάπυγον εὐρύπρωκτος εἶ
200
οὐ τοῖς λόγοισιν ἀλλὰ τοῖς παθήμασιν.
Εὐριπίδης
τί δʼ ἔστιν ὅτι δέδοικας ἐλθεῖν αὐτόσε;
Ἀγάθων
κάκιον ἀπολοίμην ἂν ἢ σύ.
δοκῶν γυναικῶν ἔργα νυκτερείσια
κλέπτειν ὑφαρπάζειν τε θήλειαν Κύπριν.
205
Μνησίλοχος
ἰδού γε κλέπτειν· νὴ Δία βινεῖσθαι μὲν οὖν.
ἀτὰρ ἡ πρόφασίς γε νὴ Δίʼ εἰκότως ἔχει.
Εὐριπίδης
τί οὖν; ποιήσεις ταῦτα;
Εὐριπίδης
ὦ τρισκακοδαίμων ὡς ἀπόλωλʼ Εὐριπίδης.
Μνησίλοχος
ὦ φίλτατʼ ὦ κηδεστὰ μὴ σαυτὸν προδῷς.
210
Εὐριπίδης
πῶς οὖν ποιήσω δῆτα;
Μνησίλοχος
τοῦτον μὲν μακρὰ
κλάειν κέλευʼ, ἐμοὶ δʼ ὅ τι βούλει χρῶ λαβών.
Εὐριπίδης
ἄγε νυν ἐπειδὴ σαυτὸν ἐπιδίδως ἐμοί,
ἀτὰρ τί μέλλεις δρᾶν μʼ;
215
Εὐριπίδης
ἀποξυρεῖν ταδί,
215
Μνησίλοχος
ἀλλὰ πρᾶττʼ, εἴ σοι δοκεῖ.
ἢ μὴʼ πιδοῦνʼ ἐμαυτὸν ὤφελόν ποτε.
Εὐριπίδης
Ἀγάθων σὺ μέντοι ξυροφορεῖς ἑκάστοτε,
χρῆσόν τί νυν ἡμῖν ξυρόν.
ἐντεῦθεν ἐκ τῆς ξυροδόκης.
220
Εὐριπίδης
γενναῖος εἶ.
220
κάθιξε· φύσα τὴν γνάθον τὴν δεξιάν.
Εὐριπίδης
τί κέκραγας; ἐμβαλῶ σοι πάτταλον,
Μνησίλοχος
ἀτταταῖ ἰατταταῖ.
Εὐριπίδης
οὗτος σὺ ποῖ θεῖς;
Μνησίλοχος
ἐς τὸ τῶν σεμνῶν θεῶν·
οὐ γὰρ μὰ τὴν Δήμητρά γʼ ἐνταυθοῖ μενῶ
225
Εὐριπίδης
οὔκουν καταγέλαστος δῆτʼ ἔσει
τὴν ἡμίκραιραν τὴν ἑτέραν ψιλὴν ἔχων;
Μνησίλοχος
ὀλίγον μέλει μοι.
Εὐριπίδης
μηδαμῶς πρὸς τῶν θεῶν
Μνησίλοχος
κακοδαίμων ἐγώ.
Εὐριπίδης
ἔχʼ ἀτρέμα σαυτὸν κἀνάκυπτε· ποῖ στρέφει;
230
Εὐριπίδης
τί μύξεις; πάντα πεποίηται καλῶς.
Μνησίλοχος
οἴμοι κακοδαίμων, ψιλὸς αὖ στρατεύσομαι.
Εὐριπίδης
μὴ φροντίσῃ· ὡς εὐπρεπὴς φανεῖ πάνυ.
Μνησίλοχος
εἰ δοκεῖ, φέρε.
Εὐριπίδης
ὁρᾷς σεαυτόν;
235
Μνησίλοχος
οὐ μὰ Δίʼ ἀλλὰ Κλεισθένη.
235
Εὐριπίδης
ἀνίστασʼ, ἵνʼ ἀφεύσω σε, κἀγκύψας ἔχε.
Μνησίλοχος
οἴμοι κακοδαίμων δελφάκιον γενήσομαι.
Εὐριπίδης
ἐνεγκάτω τις ἔνδοθεν δᾷδʼ ἢ λύχνον.
ἐπίκυπτε· τὴν κέρκον φυλάττου νυν ἄκραν.
Μνησίλοχος
ἐμοὶ μελήσει νὴ Δία, πλήν γʼ ὅτι κάομαι.
240
οἴμοι τάλας. ὕδωρ ὕδωρ ὦ γείτονες.
πρὶν ἀντιλαβέσθαι †πρωκτὸν τῆς φλογός.†
Μνησίλοχος
τί θαρρῶ καταπεπυρπολημένος;
Εὐριπίδης
ἀλλʼ οὐκ ἔτʼ οἰδὲν πρᾶγμά σοι· τὰ πλεῖστα γὰρ
Μνησίλοχος
φῦ ἰοὺ τῆς ἀσβόλου.
245
αἰθὸς γεγένημαι πάντα τὰ περὶ τὴν τράμιν.
Εὐριπίδης
μὴ φροντίσῃς· ἕτερος γὰρ αὐτὰ σφογγιεῖ.
Μνησίλοχος
οἰμώξετἄρʼ εἴ τις τὸν ἐμὸν πρωκτὸν πλυνεῖ.
Εὐριπίδης
Ἀγάθων, ἐπειδὴ σαυτὸν ἐπιδοῦναι φθονεῖς,
ἀλλʼ ἱμάτιον γοῦν χρῆσον ἡμῖν τουτῳὶ
250
καὶ στρόφιον· οὐ γὰρ ταῦτά γʼ ὡς οὐκ ἔστʼ ἐρεῖς.
Ἀγάθων
λαμβάνετε καὶ χρῆσθʼ· οὐ φθονῶ.
Ἀγάθων
ὅ τι; τὸν κροκωτὸν πρῶτον ἐνδύου λαβών.
Μνησίλοχος
νὴ τὴν Ἀφροδίτην ἡδύ γʼ ὄζει ποσθίου.
σύζωσον ἀνύσας. αἶρε νῦν στρόφιον.
255
Μνησίλοχος
ἴθι νυν κατάστειλόν με τὰ περὶ τὼ σκέλει.
Εὐριπίδης
κεκρυφάλου δεῖ καὶ μίτρας.
κεφαλὴ περίθετος, ἣν ἐγὼ νύκτωρ φορῶ.
Εὐριπίδης
νὴ τὸν Δίʼ ἀλλὰ κἀπιτηδεία πάνυ.
Μνησίλοχος
ἆρʼ ἁρμόσει μοι;
260
Εὐριπίδης
νὴ Δίʼ ἀλλʼ ἄριστʼ ἔχει.
260
Ἀγάθων
τουτὶ λάβʼ ἀπὸ τῆς κλινίδος.
Εὐριπίδης
ὑποδημάτων δεῖ.
Ἀγάθων
τἀμὰ ταυτὶ λάμβανε.
Μνησίλοχος
ἆρʼ ἁρμόσει μοι;
Εὐριπίδης
χαλαρὰ γοῦν χαίρεις φορῶν.
Ἀγάθων
σὺ τοῦτο γίγνωσκʼ· ἀλλʼ ἔχεις γὰρ ὧν δέει,
εἴσω τις ὡς τάχιστά μʼ ἐσκυκλησάτω.
265
Εὐριπίδης
ἁνὴρ μὲν ἡμῖν οὑτοσὶ καὶ δὴ γυνὴ
τό γʼ εἶδος· ἢν λαλῇς δʼ, ὅπως τῷ φθέγματι
γυναικιεῖς εὖ καὶ πιθανῶς.
Μνησίλοχος
μὰ τὸν Ἀπόλλω οὔκ, ἤν γε μὴ
Μνησίλοχος
συσσώσειν ἐμὲ
270
πάσαις τέχναις, ἤν μοί τι περιπίπτῃ κακόν.
Εὐριπίδης
ὄμνυμι τοίνυν αἰθέρʼ οἴκησιν Διός.
Μνησίλοχος
τί μᾶλλον ἢ τὴν Ἱπποκράτους ξυνοικίαν;
Εὐριπίδης
ὄμνυμι τοίνυν πάντας ἄρδην τοὺς θεούς.
Μνησίλοχος
μέμνησο τοίνυν ταῦθʼ, ὅτι ἡ φρὴν ὤμοσεν,
275
ἡ γλῶττα δʼ οὐκ ὀμώμοκʼ· οὐδʼ ὥρκωσʼ ἐγώ.
Εὐριπίδης
ἔκσπευδε ταχέως· ὡς τὸ τῆς ἐκκλησίας
σημεῖον ἐν τῷ Θεσμοφορείῳ φαίνεται.
Μνησίλοχος
δεῦρό νυν ὦ Θρᾷτθʼ ἕπου.
ὦ Θρᾷττα θέασαι, καομένων τῶν λαμπάδων
280
ὅσον τὸ χρῆμʼ ἀνέρχεθʼ ὑπὸ τῆς λιγνύος.
ἀλλʼ ὦ περικαλλεῖ Θεσμοφόρω δέξασθέ με
ἀγαθῇ τύχῃ καὶ δεῦρο καὶ πάλιν οἴκαδε.
ὦ Θρᾷττα τὴν κίστην κάθελε, κᾆτʼ ἔξελε
τὸ πόπανον, ὅπως λαβοῦσα θύσω τοῖν θεοῖν.
285
δέσποινα πολυτίμητε Δήμητερ φίλη
καὶ Φερρέφαττα, πολλὰ πολλάκις μέ σοι
θύειν ἔχουσαν, εἰ δὲ μἀλλὰ νῦν λαθεῖν.
καὶ τοῦ θυγατρίου χοῖρον ἀνδρός μοι τυχεῖν
πλουτοῦντος, ἄλλως δʼ ἠλιθίου κἀβελτέρου,
290
καὶ ποσθαλίσκον νοῦν ἔχειν μοι καὶ φρένας.
ποῦ ποῦ καθίζωμʼ ἐν καλῷ, τῶν ῥητόρων
ἵνʼ ἐξακούω; σὺ δʼ ἄπιθʼ ὦ Θρᾷττʼ ἐκποδών.
δούλοις γὰρ οὐκ ἔξεστʼ ἀκούειν τῶν λόγων.
[Parodos]
εὐφημία ʼστω, εὐφημία ʼστω. εὔχεσθε τοῖν
295
Κηρύκαινα
Θεσμοφόροιν τῇ Δήμητρι καὶ τῇ Κόρῃ καὶ τῷ
Πλούτῳ καὶ τῇ Καλλιγενείᾳ καὶ τῇ Κουροτρόφῳ
τῇ Γῇ καὶ τῷ Ἑρμῇ καὶ Χάρισιν ἐκκλησίαν
300
τήνδε καὶ σύνοδον τὴν νῦν κάλλιστα καὶ ἄριστα
ποιῆσαι, πολυωφελῶς μὲν πόλει τῇ Ἀθηναίων
τυχηρῶς δʼ ἡμῖν αὐταῖς. καὶ τὴν δρῶσαν
305
τήν τʼ ἀγορεύουσαν τὰ βέλτιστα περὶ τὸν δῆμον
τὸν Ἀθηναίων καὶ τὸν τῶν γυναικῶν ταύτην
νικᾶν. ταῦτʼ εὔχεσθε, καὶ ὑμῖν αὐταῖς τἀγαθά.
310
ἰὴ παιὼν ἰὴ παιών. χαίρωμεν.
Χορός
δεχόμεθα καὶ θεῶν γένος
λιτόμεθα ταῖσδʼ ἐπʼ εὐχαῖς
Ζεῦ μεγαλώνυμε χρυσολύρα τε
315
καὶ σὺ παγκρατὲς κόρα γλαυκῶπι
καὶ πολυώνυμε θηροφόνη παῖ
320
σύ τε πόντιε σεμνὲ Πόσειδον
μυχὸν ἰχθυόεντʼ οἰστροδόνητον,
Νηρέος ἐναλίου τε κόραι
325
ἐκκλησιάσαιμεν Ἀθηναίων
330
Κηρύκαινα
εὔχεσθε τοῖς θεοῖσι τοῖς Ὀλυμπίοις
καὶ ταῖς Ὀλυμπίαισι καὶ τοῖς Πυθίοις
καὶ ταῖσι Πυθίαισι καὶ τοῖς Δηλίοις
καὶ ταῖσι Δηλίαισι τοῖς τʼ ἄλλοις θεοῖς,
εἴ τις ἐπιβουλεύει τι τῷ δήμῳ κακὸν
335
τῷ τῶν γυναικῶν ἢ ʼπικηρυκεύεται
Εὐριπίδῃ Μήδοις τʼ ἐπὶ βλάβῃ τινὶ
τῇ τῶν γυναικῶν, ἢ τυραννεῖν ἐπινοεῖ
ἢ τὸν τύραννον συγκατάγειν, ἢ παιδίον
ὑποβαλλομένης κατεῖπεν, ἢ δούλη τινὸς
340
προαγωγὸς οὖσʼ ἐνετρύλλισεν τῷ δεσπότῃ
ἢ πεμπομένη τις ἀγγελίας ψευδεῖς φέρει,
ἢ μοιχὸς εἴ τις ἐξαπατᾷ ψευδῆ λέγων
καὶ μὴ δίδωσιν ἃν ὑπόσχηταί ποτε,
ἢ δῶρά τις δίδωσι μοιχῷ γραῦς γυνή,
345
ἢ καὶ δέχεται προδιδοῦσʼ ἑταίρα τὸν φίλον,
κεἴ τις κάπηλος ἢ καπηλὶς τοῦ χοῶς
ἢ τῶν κοτυλῶν τὸ νόμισμα διαλυμαίνεται,
κακῶς ἀπολέσθαι τοῦτον αὐτὸν κᾠκίαν
ἀρᾶσθε, ταῖς δʼ ἄλλαισιν ὑμῖν τοὺς θεοὺς
350
εὔχεσθε πάσαις πολλὰ δοῦναι κἀγαθά.
Χορός
ξυνευχόμεσθα τέλεα μὲν
τὰ δʼ ἄρισθʼ ὅσαις προσήκει
355
νικᾶν λεγούσαις· ὁπόσαι δʼ
ἐξαπατῶσιν παραβαίνουσί τε τοὺς
ὅρκους τοὺς νενομισμένους
κερδῶν οὕνεκʼ ἐπὶ βλάβῃ,
360
τἀπόρρητά τε τοῖσιν ἐχθροῖς
ἀσεβοῦσιν ἀδικοῦσίν τε τὴν πόλιν.
Ζεῦ ταῦτα κυρώσειας, ὥσθʼ
ἡμῖν θεοὺς παραστατεῖν
370
Κηρύκαινα
ἄκουε πᾶς. ἔδοξε τῇ βουλῇ τάδε
τῇ τῶν γυναικῶν· Τιμόκλειʼ ἐπεστάτει,
Λύσιλλʼ ἐγραμμάτευεν, εἶπε Ζωστράτη·
375
ἐκκλησίαν ποιεῖν ἕωθεν τῇ μέσῃ
τῶν Θεσμοφορίων, ᾗ μάλισθʼ ἡμῖν σχολή,
καὶ χρηματίζειν πρῶτα περὶ Εὐριπίδου,
ὅ τι χρὴ παθεῖν ἐκεῖνον· ἀδικεῖν γὰρ δοκεῖ
ἡμῖν ἁπάσαις. τίς ἀγορεύειν βούλεται;
Κηρύκαινα
περίθου νυν τόνδε πρῶτον πρὶν λέγειν.
380
Χορός
σίγα σιώπα, πρόσεχε τὸν νοῦν· χρέμπτεται γὰρ ἤδη
ὅπερ ποιοῦσʼ οἱ ῥήτορες. μακρὰν ἔοικε λέξειν.
Γυνὴ Α
φιλοτιμίᾳ μὲν οὐδεμιᾷ μὰ τὼ θεὼ
λέξουσʼ ἀνέστην ὦ γυναῖκες· ἀλλὰ γὰρ
βαρέως φέρω τάλαινα πολὺν ἤδη χρόνον
385
προπηλακιζομένας ὁρῶς ἡμᾶς ὑπὸ
Εὐριπίδου τοῦ τῆς λαχανοπωλητρίας
καὶ πολλὰ καὶ παντοῖʼ ἀκουούσας κακά.
τί γὰρ οὗτος ἡμᾶς οὐκ ἐπισμῇ τῶν κακῶν;
ποῦ δʼ οὐχὶ διαβέβληχʼ, ὅπουπερ ἔμβραχυ
390
εἰσὶν θεαταὶ καὶ τραγῳδοὶ καὶ χοροί,
τὰς μοιχοτρόπους, τὰς ἀνδρεραστίας καλῶν,
τὰς οἰνοπότιδας, τὰς προδότιδας, τὰς λάλους,
τὰς οὐδὲν ὑγιές, τὰς μέγʼ ἀνδράσιν κακόν·
ὥστʼ εὐθὺς εἰσιόντες ἀπὸ τῶν ἰκρίων
395
ὑποβλέπουσʼ ἡμᾶς σκοποῦνταί τʼ εὐθέως
μὴ μοιχὸς ἔνδον ᾖ τις ἀποκεκρυμμένος.
δρᾶσαι δʼ ἔθʼ ἡμῖν οὐδὲν ὥσπερ καὶ πρὸ τοῦ
ἔξεστι· τοιαῦθʼ οὗτος ἐδίδαξεν κακὰ
τοὺς ἄνδρας ἡμῶν· ὥστʼ ἐάνπερ τις πλέκῃ
400
γυνὴ στέφανον, ἐρᾶν δοκεῖ· κἂν ἐκβάλῃ
σκεῦός τι κατὰ τὴν οἰκίαν πλανωμένη,
ἁνὴρ ἐρωτᾷ, ʼτῷ κατέαγεν ἡ χύτρα;
οὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐ τῷ Κορινθίῳ ξένῳ.ʼ
κάμνει κόρη τις, εὐθὺς ἁδελφὸς λέγει,
405
τὸ χρῶμα τοῦτό μʼ οὐκ ἀρέσκει τῆς κόρης.
εἶεν, γυνή τις ὑποβαλέσθαι βούλεται
ἀποροῦσα παίδων, οὐδὲ τοῦτʼ ἔστιν λαθεῖν.
ἅνδρες γὰρ ἤδη παρακάθηνται πλησίον·
πρὸς τοὺς γέροντάς θʼ οἳ πρὸ τοῦ τὰς μείρακας
410
ἤγοντο, διαβέβληκεν, ὥστʼ οὐδεὶς γέρων
γαμεῖν ἐθέλει γυναῖκα διὰ τοὔπος τοδὶ
δέσποινα γὰρ γέροντι νυμφίῳ γυνή.
εἶτα διὰ τοῦτον ταῖς γυναικωνίτισιν
σφραγῖδας ἐπιβάλλουσιν ἤδη καὶ μοχλοὺς
415
τηροῦντες ἡμᾶς, καὶ προσέτι Μολοττικοὺς
τρέφουσι μορμολυκεῖα τοῖς μοιχοῖς κύνας.
καὶ ταῦτα μὲν ξυγγνώσθʼ. ἃ δʼ ἦν ἡμῖν πρὸ τοῦ
αὐταῖς ταμιεῦσαι καὶ προαιρούσαις λαθεῖν
ἄλφιτον ἔλαιον οἶνον, οὐδὲ ταῦτʼ ἔτι
420
ἔξεστιν. οἱ γὰρ ἄνδρες ἤδη κλῄδια
αὐτοὶ φοροῦσι κρυπτὰ κακοηθέστατα
Λακωνίκʼ ἄττα, τρεῖς ἔχοντα γομφίους.
πρὸ τοῦ μὲν οὖν ἦν ἀλλʼ ὑποῖξαι τὴν θύραν
ποιησαμέναισι δακτύλιον τριωβόλου,
425
νῦν δʼ οὗτος αὐτοὺς ᾡκότριψ Εὐριπίδης
ἐδίδαξε θριπήδεστʼ ἔχειν σφραγίδια
ἐξαψαμένους. νῦν οὖν ἐμοὶ τούτῳ δοκεῖ
ὄλεθρόν τινʼ ἡμᾶς κυρκανᾶν ἁμωσγέπως,
ἢ φαρμάκοισιν ἢ μιᾷ γέ τῳ τέχνῃ,
430
ὅπως ἀπολεῖται. ταῦτʼ ἐγὼ φανερῶς λέγω,
τὰ δʼ ἄλλα μετὰ τῆς γραμματέως συγγράψομαι.
[Lyric-Scene 1]
οὔπω ταύτης ἤκουσα
Χορός
πολυπλοκωτέρας γυναικὸς
435
οὐδὲ δεινότερον λεγούσης.
†πάσας δʼ ἰδέας ἐξήτασεν,
πάντα δʼ ἐβάστασεν φρενὶ πυκνῶς τε†
ὥστʼ ἂν εἰ λέγοι παρʼ αὐτὴν
440
Ξενοκλέης ὁ Καρκίνου, δοκεῖν
Γυνὴ Β
ὀλίγων ἕνεκα καὐτὴ παρῆλθον ῥημάτων.
τὰ μὲν γὰρ ἄλλʼ αὕτη κατηγόρηκεν εὖ·
ἃ δʼ ἐγὼ πέπονθα, ταῦτα λέξαι βούλομαι.
445
ἐμοὶ γὰρ ἁνὴρ ἀπέθανεν μὲν ἐν Κύπρῳ
παιδάρια πέντε καταλιπών, ἁγὼ μόλις
στεφανηπλοκοῦσʼ ἔβοσκον ἐν ταῖς μυρρίναις.
τέως μὲν οὖν ἀλλʼ ἡμικάκως ἐβοσκόμην·
νῦν δʼ οὗτος ἐν ταῖσιν τραγῳδίαις ποιῶν
450
τοὺς ἄνδρας ἀναπέπεικεν οὐκ εἶναι θεούς·
ὥστʼ οὐκέτʼ ἐμπολῶμεν οὐδʼ εἰς ἥμισυ.
νῦν οὖν ἁπάσαισιν παραινῶ καὶ λέγω
τοῦτον κολάσαι τὸν ἄνδρα πολλῶν οὕνεκα·
ἄγρια γὰρ ἡμᾶς ὦ γυναῖκες δρᾷ κακά,
455
ἅτʼ ἐν ἀγρίοισι τοῖς λαχάνοις αὐτὸς τραφείς.
ἀλλʼ εἰς ἀγορὰν ἄπειμι· δεῖ γὰρ ἀνδράσιν
πλέξαι στεφάνους συνθηματιαίους εἴκοσιν.
[Lyric-Scene 2]
ἕτερον αὖ τι λῆμα τοῦτο
Χορός
κομψότερον ἔτʼ ἢ τὸ πρότερον
460
οὐκ ἄκαιρα, φρένας ἔχουσα
καὶ πολύπλοκον νόημʼ, οὐδʼ
ἀσύνετʼ ἀλλὰ πιθανὰ πάντα.
δεῖ δὲ ταύτης τῆς ὕβρεως ἡμῖν
465
περιφανῶς δοῦναι δίκην.
465
Μνησίλοχος
τὸ μὲν ὦ γυναῖκες ὀξυθυμεῖσθαι σφόδρα
Εὐριπίδῃ, τοιαῦτʼ ἀκουούσας κακά,
οὐ θαυμάσιόν ἐστʼ, οὐδʼ ἐπιζεῖν τὴν χολήν.
καὐτὴ γὰρ ἔγωγʼ, οὕτως ὀναίμην τῶν τέκνων,
μισῶ τὸν ἄνδρʼ ἐκεῖνον, εἰ μὴ μαίνομαι.
470
ὅμως δʼ ἐν ἀλλήλαισι χρὴ δοῦναι λόγον·
αὐταὶ γάρ ἐσμεν, κοὐδεμίʼ ἔκφορος λόγου.
τί ταῦτʼ ἔχουσαι ʼκεῖνον αἰτιώμεθα
βαρέως τε φέρομεν, εἰ δύʼ ἡμῶν ἢ τρία
κακὰ ξυνειδὼς εἶπε δρώσας μυρία;
475
ἐγὼ γὰρ αὐτὴ πρῶτον, ἵνα μἄλλην λέγω,
ξύνοιδʼ ἐμαυτῇ πολλὰ δείνʼ· ἐκεῖνο δʼ οὖν
δεινότατον, ὅτε νύμφη μὲν ἦν τρεῖς ἡμέρας,
ὁ δʼ ἀνὴρ παρʼ ἐμοὶ καθηῦδεν· ἦν δέ μοι φίλος,
ὅσπερ με διεκόρησεν οὖσαν ἑπτέτιν.
480
οὖτος πόθῳ μου ʼκνυεν ἐλθὼν τὴν θύραν·
κᾆτʼ εὐφὺς ἔγνων· εἶτα καταβαίνω λάθρᾳ.
ὁ δʼ ἀνὴρ ἐρωτᾷ ποῖ σὺ καταβαίνεις; ὅποι;
στρόφος μʼ ἔχει τὴν γαστέρ ὦνερ κὠδύνη·
ἐς τὸν κοπρῶνʼ οὖν ἔρχομαι. βάδιζέ νυν·
485
κᾆθʼ ὁ μὲν ἔτριβε κεδρίδας ἄννηθον σφάκον·
ἐγὼ δὲ καταχέασα τοῦ στροφέως ὕδωρ
ἐξῆλθον ὡς τὸν μοιχόν· εἶτʼ ἠρειδόμην
παρὰ τὸν Ἀγυιᾶ κύβδʼ ἐχομένη τῆς δάφνης.
ταῦτʼ οὐδεπώποτʼ εἶφʼ, ὁρᾶτʼ, Εὐριπίδης·
490
οὐδʼ ὡς ὑπὸ τῶν δούλων τε κὠρεωκόμων
σποδούμεθʼ, ἢν μὴ ʼχωμεν ἕτερον, οὐ λέγει·
οὐδʼ ὡς ὅταν μάλισθʼ ὑπό του ληκώμεθα
τὴν νύχθʼ, ἕωθεν σκόροδα διαμασώμεθα,
ἵνʼ ὀσφρόμενος ἁνὴρ ἀπὸ τείχους εἰσιὼν
495
μηδὲν κακὸν δρᾶν ὑποτοπῆται. ταῦθʼ, ὁρᾷς,
οὐπώποτʼ εἶπεν. εἰ δὲ Φαίδραν λοιδορεῖ,
ἡμῖν τί τοῦτʼ ἔστʼ; οὐδʼ ἐκεῖνʼ εἴρηκέ πω,
ὡς ἡ γυνὴ δεικνῦσα τἀνδρὶ τοὔγκυκλον
†ὑπʼ αὐγὰς † οἷόν ἐστιν, ἐγκεκαλυμμένον
500
τὸν μοιχὸν ἐξέπεμψεν, οὐκ εἴρηκέ πω.
ἑτέραν δʼ ἐγᾦδʼ ἣ ʼφασκεν ὠδίνειν γυνὴ
δέχʼ ἡμέρας, ἔως ἐπρίατο παιδίον·
ὁ δʼ ἀνὴρ περιέτρεχʼ ὠκυτόκιʼ ὠνούμενος·
τὸ δʼ εἰσέφερε γραῦς ἐν χύτρᾳ τὸ παιδίον,
505
ἵνα μὴ βό η, κηρίῳ βεβυσμένον·
εἶθʼ ὡς ἔνευσεν ἡ φέρουσʼ, εὐθὺς βοᾷ,
ἄπελθʼ ἄπελθʼ, ἤδη γὰρ ὦνέρ μοι δοκῶ
τέξειν. τὸ γὰρ ἦτρον τῆς χύτρας ἐλάκτισεν·
χὠ μὲν γεγηθὼς ἔτρεχεν, ἡ δʼ ἐξέσπασεν
510
ἐκ τοῦ στόματος τοῦ παιδίου, τὸ δʼ ἀνέκραγεν.
εἶθʼ ἡ μιαρὰ γραῦς, ἣ ʼφερεν τὸ παιδίον,
θεῖ μειδιῶσα πρὸς τὸν ἄνδρα καὶ λέγει,
λέων λέων σοι γέγονεν, αὔτʼ ἔκμαγμα σόν,
τά τʼ ἄλλʼ ἁπαξάπαντα καὶ τὸ πόσθιον
515
τῷ σῷ προσόμοιον, στρεβλὸν ὥσπερ κύτταρον.
ταῦτʼ οὐ ποιοῦμεν τὰ κακά; νὴ τὴν Ἄρτεμιν
ἡμεῖς γε. κᾆτʼ Εὐριπίδῃ θυμούμεθα,
οὐδὲν παθοῦσαι μεῖζον ἢ δεδράκαμεν;
[Lyric-Scene 1]
τουτὶ μέντοι θαυμαστόν,
520
Χορός
ὁπόθεν ηὑρέθη τὸ χρῆμα,
τάδε γὰρ εἰπεῖν τὴν πανοῦργον
κατὰ τὸ φανερὸν ὧδʼ ἀναιδῶς
525
ἀλλʼ ἅπαν γένοιτʼ ἂν ἤδη·
τὴν παλαιάν· ὑπὸ λίθῳ γὰρ
μὴ δάκῃ ῥητωρ ἀθρεῖν.
530
[Lyric-Scene]
ἀλλʼ οὐ γάρ ἐστι τῶν ἀναισχύτων φύσει γυναικῶν
Χορός
οὐδὲν κάκιον εἰς ἄπαντα πλὴν ἄρʼ εἰ γυναῖκες.
Γυνὴ Α
οὔ τοι μὰ τὴν Ἄγλαυρον ὦ γυναῖκες εὖ φρονεῖτε,
ἀλλʼ ἢ πεφάρμαχθʼ ἢ κακόν τι μέγα πεπόνθατʼ ἄλλο,
ταύτην ἐῶσαι τὴν φθόρον τοιαῦτα περιυβρίζειν
535
ἡμᾶς ἁπάσας. εἰ μὲν οἶν τις ἔστιν· εἰ δὲ μή, ἡμεῖς
αὐταί τε καὶ τὰ δουλάρια τέφραν ποθὲν λαβοῦσαι
ταύτης ἀποψιλώσομεν τὸν χοῖρον, ἵνα διδαχθῇ
γυνὴ γυναῖκας οὖσα μὴ κακῶς λέγειν τὸ λοιπόν.
Μνησίλοχος
μὴ δῆτα τόν γε χοῖρον ὦ γυναῖκες. εἰ γὰρ οὔσης
540
παρρησίας κἀξὸν λέγειν ὅσαι πάρεσμεν ἀσταί,
εἶτʼ εἶπον ἁγίγνωσκον ὑπὲρ Εὐριπίδου δίκαια,
διὰ τοῦτο τιλλομένην με δεῖ δοῦναι δίκην ὑφʼ ὑμῶν;
Γυνὴ Α
οὐ γάρ σε δεῖ δοῦναι δίκην; ἥτις μόνη τέτληκας
ὑπὲρ ἀνδρὸς ἀντειπεῖν, ὃς ἡμᾶς πολλὰ κακὰ δέδρακεν
545
ἐπίτηδες εὑρίσκων λόγους, ὅπου γυνὴ πονηρὰ
ἐγένετο, Μελανίππας ποιῶν Φαίδρας τε· Πηνελόπην δὲ
οὐπώποτʼ ἐποίησʼ, ὅτι γυνὴ σώφρων ἔδοξεν εἶναι.
Μνησίλοχος
ἐγὼ γὰρ οἶδα ταἴτιον. Μίαν γὰρ οὐκ ἂν εἴποις
τῶν νῦν γυναικῶν Πηνελόπην, Παίδρας δʼ ἁπαξαπάσας.
550
Γυνὴ Α
ἀκούετʼ ὦ γυναῖκες οἷʼ εἴρηκεν ἡ πανοῦργος
Μνησίλοχος
καὶ νὴ Δίʼ οὐδέπω γε
εἴρηχʼ ὅσα ξύνοιδʼ· ἐπεὶ βούλεσθε πλείονʼ εἴπω;
Γυνὴ Α
ἀλλʼ οὐκ ἂν ἔτʼ ἔχοις· ὅσα γὰρ ᾔδησθʼ ἐξέχεας ἅπαντα.
Μνησίλοχος
μὰ Δίʼ οὐδέπω τὴν μυριοστὴν μοῖραν ὧν ποιοῦμεν.
555
ἐπεὶ τάδʼ οὐκ εἴρηχʼ, ὁρᾷς, ὡς στλεγγίδας λαβοῦσαι
ἔπειτα σιφωνίζομεν τὸν οἶνον.
Μνησίλοχος
ὥς τʼ αὖ τὰ κρέʼ ἐξ Ἀπατουρίων ταῖς μαστροποῖς διδοῦσαι
Γυνὴ Α
τάλαινʼ ἐγώ· φλυαρεῖς.
Μνησίλοχος
οὐδʼ ὡς τὸν ἄνδρα τῷ πελέκει γυνὴ κατεσπόδησεν,
560
οὐκ εἶπον· οὐδʼ ὡς φαρμάκοις ἑτέρα τὸν ἄνδρʼ ἔμηνεν,
οὐδʼ ὡς ὑπὸ τῇ πυέλῳ κατώρυξέν ποτʼ—
Μνησίλοχος
ἁχαρνικὴ τὸν πατέρα.
Γυνὴ Α
ταυτὶ δῆτʼ ἀνέκτʼ ἀκούειν;
Μνησίλοχος
οὐδʼ ὡς σὺ τῆς δούλης τεκούσης ἄρρεν εἶτα σαυτῇ
τοῦθʼ ὑπεβάλου, τὸ σὸν δὲ θυγάτριον παρῆκας αὐτῇ.
565
Γυνὴ Α
οὔ τοι μὰ τὼ θεὼ σὺ καταπροίξει λέγουσα ταυτί,
ἀλλʼ ἐκποκιῶ σου τὰς ποκάδας.
Μνησίλοχος
οὐ δὴ μὰ Δία σύ γʼ ἅψει.
Γυνὴ Α
λαβὲ θοἰμάτιον Φιλίστη.
Μνησίλοχος
πρόσθες μόνον, κἀγώ σε νὴ τὴν Ἄρτεμιν—
Μνησίλοχος
τὸν σησαμοῦνθʼ ὃν κατέφαγες, τοῦτον χεσεῖν ποιήσω.
570
Χορός
παύσασθε λοιδορούμεναι· καὶ γὰρ γυνή τις ἡμῖν
ἐσπουδακυῖα προστρέχει. πρὶν οὖν ὁμοῦ γενέσθαι,
σιγᾶθʼ, ἵνʼ αὐτῆς κοσμίως πυθώμεθʼ ἅττα λέξει.
Κλεισθένης
φίλαι γυναῖκες ξυγγενεῖς τοὐμοῦ τρόπου·
ὅτι μὲν φίλος εἴμʼ ὑμῖν, ἐπίδηλος ταῖς γνάθοις·
575
γυναικομανῶ γὰρ προξενῶ θʼ ὑμῶν ἀεί.
καὶ νῦν ἀκούσας πρᾶγμα περὶ ὑμῶν μέγα
ὀλίγῳ τι πρότερον κατʼ ἀγορὰν λαλούμενον,
ἥκω φράσων τοῦτʼ ἀγγελῶν θʼ ὑμῖν, ἵνα
σκοπῆτε καὶ τηρῆτε μὴ καὶ προσπέσῃ
580
ὑμῖν ἀφάρκτοις πρᾶγμα δεινὸν καὶ μέγα.
Χορός
τί δʼ ἔστιν ὦ παῖ; παῖδα γάρ σʼ εἰκὸς καλεῖν,
ἕως ἂν οὕτως τὰς γνάθους ψιλὰς ἔχῃς.
Κλεισθένης
Εὐριπίδην φάσʼ ἄνδρα κηδεστήν τινα
αὑτοῦ γέροντα δεῦρʼ ἀναπέμψαι τήμερον.
585
Χορός
πρὸς ποῖον ἔργον ἢ τίνος γνώμης χάριν;
Κλεισθένης
ἵνʼ ἅττα βουλεύοισθε καὶ μέλλοιτε δρᾶν,
ἐκεῖνος εἴη τῶν λόγων κατάσκοπος.
Χορός
καὶ πῶς λέληθεν ἐν γυναιξὶν ὢν ἀνήρ;
Κλεισθένης
ἀφηῦσεν αὐτὸν κἀπέτιλʼ Εὐριπίδης
590
καὶ τἄλλʼ ἅπανθʼ ὥσπερ γυναῖκʼ ἐσκεύασεν.
Μνησίλοχος
πείθεσθε τούτῳ ταῦτα; τίς δʼ οὕτως ἀνὴρ
ἠλίθιος ὅστις τιλλόμενος ἠνείχετο;
οὐκ οἴομαι ʼγωγʼ ὦ πολυτιμήτω θεώ.
Κλεισθένης
ληρεῖς· ἐγὼ γὰρ οὐκ ἂν ἦλθον ἀγγελῶν,
595
εἰ μὴ ʼπεπύσμην ταῦτα τῶν σάφʼ εἰδότων.
Χορός
τὸ πρᾶγμα τουτὶ δεινὸν εἰσαγγέλλεται.
ἀλλʼ ὦ γυναῖκες οὐκ ἐλινύειν ἐχρῆν,
ἀλλὰ σκοπεῖν τὸν ἄνδρα καὶ ζητεῖν ὅπου
λέληθεν ἡμᾶς κρυπτὸς ἐγκαθήμενος.
600
καὶ σὺ ξυνέξευρʼ αὐτόν, ὡς ἂν τὴν χάριν
ταύτην τε κἀκείνην ἔχῃς ὦ πρόξενε.
Κλεισθένης
φέρʼ ἴδω· τίς ἡ πρώτη σύ;
Μνησίλοχος
ποῖ τις τρέψεται;
Κλεισθένης
ζητητέαι γάρ ἐστε.
Μνησίλοχος
κακοδαίμων ἐγώ.
Γυνὴ Α
ἔμʼ ἥτις εἴμʼ ἤρου; Κλεωνύμου γυνή.
605
Κλεισθένης
γιγνώσκεθʼ ὑμεῖς ἥτις ἔσθʼ ἥδʼ ἡ γυνή;
Χορός
γιγνώσκομεν δῆτʼ. ἀλλὰ τὰς ἄλλας ἄθρει.
Κλεισθένης
ἡδὶ δὲ δὴ τίς ἐστιν ἡ τὸ παιδίον
Κλεισθένης
αὕτη σὺ ποῖ στρέφει; μένʼ αὐτοῦ. τί τὸ κακόν;
610
Μνησίλοχος
ἔασον οὐρῆσαί μʼ.
Κλεισθένης
ἀναίσχυντός τις εἶ.
σὺ δʼ οὖν ποίει τοῦτʼ. ἀναμενῶ γὰρ ἐνθάδε.
Χορός
ἀνάμενε δῆτα καὶ σκόπει γʼ αὐτὴν σφόδρα·
μόνην γὰρ αὐτὴν ὦνερ οὐ γιγνώσκομεν.
Κλεισθένης
πολύν γε χρόνον οὐρεῖς σύ.
615
Μνησίλοχος
νὴ Δίʼ ὦ μέλε·
615
στραγγουριῶ γάρ· ἐχθὲς ἔφαγον κάρδαμα.
Κλεισθένης
τί καρδαμίζεις; οὐ βαδιεῖ δεῦρʼ ὡς ἐμέ;
Μνησίλοχος
τί δῆτά μʼ ἕλκεις ἀσθενοῦσαν;
Μνησίλοχος
τὸν ἐμὸν ἄνδρα πυνθάνει;
τὸν δεῖνα γιγνώσκεις, τὸν ἐκ Κοθωκιδῶν;
620
Κλεισθένης
τὸν δεῖνα; ποῖον;
Μνησίλοχος
ἔσθʼ ὁ δεῖνʼ, ὃς καί ποτε
Κλεισθένης
ληρεῖν μοι δοκεῖς.
ἀνῆλθες ἤδη δεῦρο πρότερον;
Κλεισθένης
καὶ τίς σοὐστὶ συσκηνήτρια;
Μνησίλοχος
ἡ δεῖνʼ ἔμοιγʼ.
625
Κλεισθένης
οἴμοι τάλας, οὐδὲν λέγεις.
625
Γυνὴ Α
ἄπελθʼ. ἐγὼ γὰρ βασανιῶ ταύτην καλῶς
ἐκ τῶν ἱερῶν τῶν πέρυσι· σὺ δʼ ἀπόστηθί μοι,
ἵνα μὴ ʼπακούσῃς ὢν ἀνήρ. σὺ δʼ εἰπέ μοι
ὅ τι πρῶτον ἡμῖν τῶν ἱερῶν ἐδείκνυτο.
Μνησίλοχος
φέρʼ ἴδω, τί μέντοι πρῶτον ἦν; ἐπίνομεν.
630
Γυνὴ Α
τί δὲ μετὰ τοῦτο δεύτερον;
Γυνὴ Α
ταυτὶ μὲν ἤκουσάς τινος· τί δαὶ τρίτον;
Μνησίλοχος
σκάφιον Ξένυλλʼ ᾔτησεν· οὐ γὰρ ἦν ἀμίς.
Γυνὴ Α
οὐδὲν λέγεις. δεῦρʼ ἐλθὲ δεῦρʼ ὦ Κλείσθενες·
ὅδʼ ἐστὶν ἁνὴρ ὃν λέγεις.
635
Κλεισθένης
τί οὖν ποιῶ;
635
Γυνὴ Α
ἀπόδυσον αὐτόν· οὐδὲν ὑγιὲς γὰρ λέγει.
Μνησίλοχος
κἄπειτʼ ἀποδύσετʼ ἐννέα παίδων μητέρα;
Κλεισθένης
χάλα ταχέως τὸ στρόφιον ὦναίσχυντε σύ.
Γυνὴ Α
ὡς καὶ στιβαρά τις φαίνεται καὶ καρτερά·
καὶ νὴ Δία τιτθούς γʼ ὥσπερ ἡμεῖς οὐκ ἔχει.
640
Μνησίλοχος
στερίφη γάρ εἰμι κοὐκ ἐκύησα πώποτε.
Γυνὴ Α
νῦν· τότε δὲ μήτηρ ἦσθα παίδων ἐννέα.
Κλεισθένης
ἀνίστασʼ ὀρθός. ποῖ τὸ πέος ὠθεῖς κάτω;
Γυνὴ Α
τοδὶ διέκυψε καὶ μάλʼ εὔχρων ὦ τάλαν.
Κλεισθένης
καὶ ποῦ ʼστιν;
645
Γυνὴ Α
αὖθις ἐς τὸ πρόσθεν οἴχεται.
645
Κλεισθένης
οὐκ ἐνγεταυθί.
Γυνὴ Α
μἀλλὰ δεῦρʼ ἥκει πάλιν.
Κλεισθένης
ἰσθμόν τινʼ ἔχεις ὦνθρωπʼ· ἄνω τε καὶ κάτω
τὸ πέος διέλκεις πυκνότερον Κορινθίων.
Γυνὴ Α
ὦ μιαρὸς οὗτος· ταῦτʼ ἄρʼ ὑπὲρ Εὐριπίδου
Μνησίλοχος
κακοδαίμων ἐγώ,
650
εἰς οἷʼ ἐμαυτὸν εἰσεκύλισα πράγματα.
Κλεισθένης
τουτονὶ φυλάττετε
καλῶς, ὅπως μὴ διαφυγὼν οἰχήσεται·
ἐγὼ δὲ ταῦτα τοῖς πρυτάνεσιν ἀγγελῶ.
[Choral]
ἡμᾶς τοίνυν μετὰ τοῦτʼ ἤδη τὰς λαμπάδας ἁψαμένας χρὴ
655
Χορός
ξυζωσαμένας εὖ κἀνδρείως τῶν θʼ ἱματίων ἀποδύσας
ζητεῖν, εἴ που κἄλλος τις ἀνὴρ ἀνελήλυθε, καὶ περιθρέξαι
τὴν πύκνα πᾶσαν καὶ τὰς σκηνὰς καὶ τὰς διόδους διαθρῆσαι.
εἶα δὴ πρώτιστα μὲν χρὴ κοῦφον ἐξορμᾶν πόδα
καὶ διασκοπεῖν σιωπῇ πανταχῇ· μόνον δὲ χρὴ
660
μὴ βραδύνειν, ὡς ὁ καιρός ἐστι μὴ μέλλειν ἔτι,
ἀλλὰ τὴν πρώτην τρέχειν χρῆν ὡς τάχιστʼ ἤδη κύκλῳ.
εἶά νυν ἴχνευε καὶ μάτευε ταχὺ πάντʼ,
πανταχῇ δὲ ῥῖψον ὄμμα,
665
[Choral 1]
ἢν γάρ με λάθῃ δράσας ἀνόσια,
Χορός
δώσει τε δίκην καὶ πρὸς τούτῳ
τοῖς ἄλλοις ἀνδράσιν ἔσται
παράδειγμʼ ὕβρεως ἀδίκων τʼ ἔργων
670
φήσει δʼ εἶναί τε θεοὺς φανερῶς,
πᾶσιν ἀνθρώποις σεβίζειν δαίμονας
†δικαίως τʼ ἐφέποντας † ὅσια καὶ νόμιμα
675
μηδομένους ποιεῖν ὅ τι καλῶς ἔχει.
κἂν μὴ ποιῶσι ταῦτα τοιάδʼ ἔσται·
αὐτῶν ὅταν ληφθῇ τις ἀνόσιόν τι δρῶν,
†μανίαισ† φλέγων λύσσῃ παράκοπος,
680
πᾶσιν ἐμφανὴς ὁρᾶν ἔσται γυναιξὶ καὶ βροτοῖσιν,
ὅτι τά τε παράνομα τά τʼ ἀνόσια παρὼν
ἀλλʼ ἔοιχʼ ἡμῖν ἅπαντά τως διεσκέφθαι καλῶς.
οὐχ ὁρῶμεν γοῦν ἔτʼ ἄλλον οὐδένʼ ἐγκαθήμενον.
Γυνὴ Α
ἆ ποῖ σὺ φεύγεις; οὗτος οὗτος οὐ μενεῖς;
τάλαινʼ ἐγὼ τάλαινα, καὶ τὸ παιδίον
690
ἐξαρπάσας μοι φροῦδος ἀπὸ τοῦ τιτθίου.
Μνησίλοχος
κέκραχθι· τοῦτο δʼ οὐδέποτε σὺ ψωμιεῖς,
ἢν μή μʼ ἀφῆτʼ· ἀλλʼ ἐνθάδʼ ἐπὶ τῶν μηρίων
πληγὲν μαχαίρᾳ τῇδε φοινίας φλέβας
Γυνὴ Α
ὦ τάλαινʼ ἐγώ.
695
γυναῖκες, οὐκ ἀρήξετʼ; οὐ πολλὴν βοὴν
στήσεσθε καὶ τροπαῖον, ἀλλὰ τοῦ μόνου
τέκνου με περιόψεσθʼ ἀποστερουμένην;
Χορός
ὦ πότνιαι Μοῖραι τί τόδε δέρκομαι
700
ὡς ἅπαντʼ ἄρʼ ἐστὶ τόλμης μεστὰ κἀναισχυντίας.
οἷον αὖ δέδρακεν ἔργον, οἷον αὖ φίλαι τόδε.
Μνησίλοχος
οἷον ὑμῶν ἐξαράξω τὴν ἄγαν αὐθαδίαν.
Χορός
ταῦτα δῆτʼ οὐ δεινὰ πράγματʼ ἐστὶ καὶ περαιτέρω;
705
Γυνὴ Α
δεινὰ δῆθʼ, ὅστις γʼ ἔχει μου ʼξαρπάσας τὸ παιδίον.
[Choral 1]
τί ἂν οὖν εἴποι πρὸς ταῦτά τις, ὅτε
Χορός
τοιαῦτα ποιῶν ὅδʼ ἀναισχυντεῖ;
Μνησίλοχος
κοὔπω μέντοι γε πέπαυμαι.
Χορός
ἀλλʼ οὖν ἥκεις γʼ ὅθεν οὐ φαύλως γʼ
710
οἷον δράσας διέδυς ἔργον,
Μνησίλοχος
τοῦτο μέντοι μὴ γένοιτο μηδαμῶς, ἀπεύχομαι.
Χορός
τίς οὖν σοι, τίς ἂν σύμμαχος ἐκ θεῶν
715
ἀθανάτων ἔλθοι ξὺν ἀδίκοις ἔργοις;
Μνησίλοχος
μάτην λαλεῖτε· τὴν δʼ ἐγὼ οὐκ ἀφήσω.
Χορός
ἀλλʼ οὐ μὰ τὼ θεὼ τάχʼ οὐ χαίρων ἴσως
ἐνυβριεῖς λόγους λέξεις τʼ ἀνοσίους
720
καὶ γὰρ ἀνταμειψόμεσθά σʼ ὥσπερ εἰκὸς ἀντὶ τῶνδε.
τάχα δὲ μεταβαλοῦσʼ ἐπὶ κακὸν ἑτερότροπον
ἀλλὰ τάσδε μὲν λαβεῖν χρῆν σʼ ἐκφέρειν τε τῶν ξύλων,
καὶ καταίθειν τὸν πανοῦργον πυρπολεῖν θʼ ὅσον τάχος.
Γυνὴ Α
ἴωμεν ἐπὶ τὰς κληματίδας ὦ Μανία.
κἀγώ σʼ ἀποδείξω θυμάλωπα τήμερον.
Μνησίλοχος
ὕφαπτε καὶ κάταιθε· σὺ δὲ τὸ Κρητικὸν
730
ἀπόδυθι ταχέως· τοῦ θανάτου δʼ ὦ παιδίον
μόνην γυναικῶν αἰτιῶ τὴν μητέρα.
τουτὶ τί ἔστιν; ἀσκὸς ἐγένεθʼ ἡ κόρη
οἴνου πλέως καὶ ταῦτα Περσικὰς ἔχων.
ὦ θερμόταται γυναῖκες, ὦ ποτίσταται
735
κἀκ παντὸς ὑμεῖς μηχανώμεναι πιεῖν,
ὦ μέγα καπήλοις ἀγαθὸν ἡμῖν δʼ αὖ κακόν,
κακὸν δὲ καὶ τοῖς σκευαρίοις καὶ τῇ κρόκῃ.
Γυνὴ Α
παράβαλλε πολλὰς κληματίδας ὦ Μανία.
Μνησίλοχος
παράβαλλε δῆτα· σὺ δʼ ἀπόκριναί μοι τοδί,
740
Γυνὴ Α
καὶ δέκα μῆνας αὔτʼ ἐγὼ
Μνησίλοχος
πρικότυλον ἢ πῶς; εἰπέ μοι.
ἀπέδυσας ὦναίσχυντέ μου τὸ παιδίον
Γυνὴ Α
μικρὸν νὴ Δία.
745
Μνησίλοχος
πόσʼ ἔτη δὲ γέγονε; τρεῖς Χοᾶς ἢ τέτταρας;
Γυνὴ Α
σχεδὸν τοσοῦτον χὤσον ἐκ Διονυσίων.
Μνησίλοχος
μὰ τὸν Ἀπόλλω τουτονί.
Γυνὴ Α
ἐμπρήσομεν τοίνυν σε.
Μνησίλοχος
πάνυ γʼ ἐμπίμπρατε·
αὕτη δʼ ἀποσφαγήσεται μάλʼ αὐτίκα.
750
Γυνὴ Α
μὴ δῆθʼ, ἱκετεύω σʼ· ἀλλʼ ἔμʼ ὅ τι χρῄζεις ποίει
Μνησίλοχος
φιλότεκνός τις εἶ φύσει.
ἀλλʼ οὐδὲν ἧττον ἥδʼ ἀποσφαγήσεται
Γυνὴ Α
οἴμοι τέκνον. δός μοι σφαγεῖον Μανία,
ἵνʼ οὖν τό γʼ αἷμα τοῦ τέκνου τοὐμοῦ λάβω.
755
Μνησίλοχος
ὕπεχʼ αὐτό, χαριοῦμαι γὰρ ἕν γε τοῦτό σοι.
Γυνὴ Α
κακῶς ἀπόλοιʼ, ὡς φθονερὸς εἶ καὶ δυσμενής.
Μνησίλοχος
τουτὶ τὸ δέρμα τῆς ἱερείας γίγνεται.
Γυνὴ Α
τί τῆς ἱερείας γίγνεται;
Γυνὴ Γ
ταλαντάτη Μίκκα τίς ἐξεκόρησέ σε;
760
τίς τὴν ἀγαπητὴν παῖδά σοὐξῃρήσατο;
Γυνὴ Α
ὁ πανοῦργος οὗτος. ἀλλʼ ἐπειδήπερ πάρει,
φύλαξον αὐτόν, ἵνα λαβοῦσα Κλεισθένη
τοῖσιν πρυτάνεσιν ἃ πεποίηχʼ οὗτος φράσω.
Μνησίλοχος
ἄγε δὴ τίς ἔσται μηχανὴ σωτηρίας;
765
τίς πεῖρα, τίς ἐπίνοιʼ; ὁ μὲν γὰρ αἴτιος
κἄμʼ ἐσκυλίσας ἐς τοιαυτὶ πράγματα
οὐ φαίνεταί πω. φέρε τίνʼ οὖν ἂν ἄγγελον
πέμψαιμʼ ἐπʼ αὐτόν; οἶδʼ ἐγὼ καὶ δὴ πόρον
ἐκ τοῦ Παλαμήδους· ὡς ἐκεῖνος, τὰς πλάτας
770
ῥίψω γράφων. ἀλλʼ οὐ πάρεισιν αἱ πλάται.
πόθεν οὖν γένοιντʼ ἄν μοι πλάται πόθεν; πόθεν;
τί δʼ ἂν εἰ ταδὶ τἀγάλματʼ ἀντὶ τῶν πλατῶν
γράφων διαρρίπτοιμι; βέλτιον πολύ.
ξύλον γέ τοι καὶ ταῦτα κἀκεῖνʼ ἦν ξύλον.
775
Μνησίλοχος
ἐγχειρεῖν χρῆν ἔργῳ πορίμῳ.
ἄγε δὴ πινάκων ξεστῶν δέλτοι,
κήρυκας ἐμῶν μόχθων· οἴμοι
780
χώρει χώρει. ποίαν αὔλακα;
βάσκετʼ ἐπείγετε πάσας καθʼ ὁδοὺς
[Parabasis]
ἡμεῖς τοίνυν ἡμᾶς αὐτὰς εὖ λέξωμεν παραβᾶσαι,
785
Χορός
καίτοι πᾶς τις τὸ γυναικεῖον φῦλον κακὰ πόλλʼ ἀγορεύει,
ὡς πᾶν ἐσμὲν κακὸν ἀνθρώποις κἀξ ἡμῶν ἐστιν ἅπαντα,
ἔριδες νείκη στάσις ἀργαλέα λύπη πόλεμος. φέρε δή νυν,
εἰ κακόν ἐσμεν, τί γαμεῖθʼ ἡμᾶς, εἴπερ ἀληθῶς κακόν ἐσμεν,
κἀπαγορεύετε μήτʼ ἐξελθεῖν μήτʼ ἐκκύψασαν ἁλῶναι,
790
ἀλλʼ οὑτωσὶ πολλῇ σπουδῇ τὸ κακὸν βούλεσθε φυλάττειν;
κἂν ἐξέλθῃ τὸ γύναιόν ποι, κᾆθʼ εὕρητʼ αὐτὸ θύρασιν,
μανίας μαίνεσθʼ, οὓς χρῆν σπένδειν καὶ χαίρειν, εἴπερ ἀληθῶς
ἔνδοθεν ηὕρετε φροῦδον τὸ κακὸν καὶ μὴ κατελαμβάνετʼ ἔνδον.
κἂν καταδάρθωμεν ἐν ἀλλοτρίων παίζουσαι καὶ κοπιῶσαι,
795
πᾶς τις τὸ κακὸν τοῦτο ζητεῖ περὶ τὰς κλίνας περινοστῶν.
κἂν ἐκ θυρίδος παρακύπτωμεν, τὸ κακὸν ζητεῖτε θεᾶσθαι·
κἂν αἰσχυνθεῖσʼ ἀναχωρήσῃ, πολὺ μᾶλλον πᾶς ἐπιθυμεῖ
αὖθις τὸ κακὸν παρακύψαν ἰδεῖν. οὕτως ἡμεῖς ἐπιδήλως
ὑμῶν ἐσμεν πολὺ βελτίους, βάσανός τε πάρεστιν ἰδέσθαι.
800
βάσανον δῶμεν πότεροι χείρους. ἡμεῖς μὲν γάρ φαμεν ὑμᾶς,
ὑμεῖς δʼ ἡμᾶς. σκεψώμεθα δὴ κἀντιτιθῶμεν πρὸς ἕκαστον,
παραβάλλουσαι τῆς τε γυναικὸς καὶ τἀνδρὸς τοὔνομʼ ἑκάστου.
Ναυσιμάχης μέν γʼ ἥττων ἐστὶν Χαρμῖνος· δῆλα δὲ τἄργα.
καὶ μὲν δὴ καὶ Κλεοφῶν χείρων πάντως δήπου Ξαλαβακχοῦς.
805
πρὸς Ἀριστομάχην δὲ χρόνου πολλοῦ, πρὸς ἐκείνην τὴν Μαραθῶνι,
καὶ Ξτρατονίκην ὑμῶν οὐδεὶς οὐδʼ ἐγχειρεῖ πολεμίζειν.
ἀλλʼ Εὐβούλης τῶν πέρυσίν τις βουλευτής ἐστιν ἀμείνων
παραδοὺς ἑτέρῳ τὴν βουλείαν; οὐδʼ αὐτὸς τοῦτό γε φήσεις.
οὕτως ἡμεῖς πολὺ βελτίους τῶν ἀνδρῶν εὐχόμεθʼ εἶναι.
810
οὐδʼ ἂν κλέψασα γυνὴ ζεύγει κατὰ πεντήκοντα τάλαντα
ἐς πόλιν ἔλθοι τῶν δημοσίων· ἀλλʼ ἢν τὰ μέγισθʼ ὑφέληται
φορμὸν πυρῶν τἀνδρὸς κλέψασʼ, αὐθημερὸν αὔτʼ ἀπέδωκεν.
ἀλλʼ ἡμεῖς ἂν πολλοὺς τούτων
ἀποδείξαιμεν ταῦτα ποιοῦντας.
815
καὶ πρὸς τούτοις γάστριδας ἡμῶν
ὄντας μᾶλλον καὶ λωποδύτας
καὶ βωμολόχους κἀνδραποδιστάς.
καὶ μὲν δήπου καὶ τὰ πατρῷά γε
χείρους ἡμῶν εἰσιν σῴζειν·
820
ἡμῖν μὲν γὰρ σῶν ἔτι καὶ νῦν
τἀντίον ὁ κανὼν οἱ καλαθίσκοι
τοῖς δʼ ἡμετέροις ἀνδράσι τούτοις
ἀπόλωλεν μὲν πολλοῖς ὁ κανὼν
825
πολλοῖς δʼ ἑτέροις ἀπὸ τῶν ὤμων
πόλλʼ ἂν αἱ γυναῖκες ἡμεῖς ἐν δίκῃ μεμψαίμεθʼ ἂν
830
τοῖσιν ἀνδράσιν δικαίως, ἓν δʼ ὑπερφυέστατον.
χρῆν γάρ, ἡμῶν εἰ τέκοι τις ἄνδρα χρηστὸν τῇ πόλει,
ταξίαρχον ἢ στρατηγόν, λαμβάνειν τιμήν τινα,
προεδρίαν τʼ αὐτῇ δίδοσθαι Στηνίοισι καὶ Σκίροις
ἔν τε ταῖς ἄλλαις ἑορταῖς αἷσιν ἡμεῖς ἤγομεν·
835
εἰ δὲ δειλὸν καὶ πονηρὸν ἄνδρα τις τέκοι γυνή,
ἢ τριήραρχον πονηρὸν ἢ κυβερνήτην κακόν,
ὑστέραν αὐτὴν καθῆσθαι σκάφιον ἀποκεκαρμένην
τῆς τὸν ἀνδρεῖον τεκούσης. τῷ γὰρ εἰκὸς ὦ πόλις
τὴν Ὑπερβόλου καθῆσθαι μητέρʼ ἠμφιεσμένην
840
λευκὰ καὶ κόμας καθεῖσαν πλησίον τῆς Λαμάχου,
καὶ δανείζειν χρήμαθʼ, ᾗ χρῆν, εἰ δανείσειέν τινι
καὶ τόκον πράττοιτο, διδόναι μηδένʼ ἀνθρώπων τόκον,
ἀλλʼ ἀφαιρεῖσθαι βίᾳ τὰ χρήματʼ εἰπόντας τοδί,
ἀξία γοῦν εἶ τόκου τεκοῦσα τοιοῦτον τόκον.
845
Μνησίλοχος
ἰλλὸς γεγένημαι προσδοκῶν· ὁ δʼ οὐδέπω.
τί δῆτʼ ἂν εἴη τοὐμποδών; οὐκ ἔσθʼ ὅπως
οὐ τὸν Παλαμήδην ψυχρὸν ὄντʼ αἰσχύνεται.
τῷ δῆτʼ ἂν αὐτὸν προσαγαγοίμην δράματι;
ἐγᾦδα· τὴν καινὴν Ἑλένην μιμήσομαι.
850
πάντως ὑπάρχει μοι γυναικεία στολή.
Γυνὴ Γ
τί αὖ σὺ κυρκανᾷς; τί κοικύλλεις ἔχων;
πικρὰν Ἑλένην ὄψει τάχʼ, εἰ μὴ κοσμίως
ἕξεις, ἕως ἂν τῶν πρυτάνεών τις φανῇ.
Μνησίλοχος
Νείλου μὲν αἵδε καλλιπάρθενοι ῥοαί,
855
ὃς ἀντὶ δίας ψακάδος Αἰγύπτου πέδον
λευκῆς νοτίζει μελανοσυρμαῖον λεών.
Γυνὴ Γ
πανοῦργος εἶ νὴ τὴν Ἑκάτην τὴν φωσφόρον.
Μνησίλοχος
ἐμοὶ δὲ γῆ μὲν πατρὶς οὐκ ἀνώνυμος
Σπάρτη, πατὴρ δὲ Τυνδάρεως.
860
πατὴρ ἐκεῖνός ἐστι; Φρυνώνδας μὲν οὖν.
Μνησίλοχος
Ἑλένη δʼ ἐκλήθην.
Γυνὴ Γ
αὖθις αὖ γίγνει γυνή,
πρὶν τῆς ἑτέρας δοῦναι γυναικίσεως δίκην;
Μνησίλοχος
ψυχαὶ δὲ πολλαὶ διʼ ἔμʼ ἐπὶ Σκαμανδρίαις
Γυνὴ Γ
ὤφελες δὲ καὶ σύ γε.
865
Μνησίλοχος
κἀγὼ μὲν ἐνθάδʼ εἴμʼ· ὁ δʼ ἄθλιος πόσις
οὑμὸς Μενέλαος οὐδέπω προσέρχεται.
Γυνὴ Γ
τῶν κοράκων πονηρίᾳ.
Μνησίλοχος
ἀλλʼ ὥσπερ αἰκάλλει τι καρδίαν ἐμήν.
μὴ ψεῦσον ὦ Ζεῦ τῆς ἐπιούσης ἐλπίδος.
870
Εὐριπίδης
τίς τῶνδʼ ἐρυμνῶν δωμάτων ἔχει κράτος,
ὅστις ξένους δέξαιτο ποντίῳ σάλῳ
κάμνοντας ἐν χειμῶνι καὶ ναυαγίαις;
Μνησίλοχος
Πρωτέως τάδʼ ἐστὶ μέλαθρα.
Γυνὴ Γ
ὦ τρισκακόδαιμον, ψεύδεται νὴ τὼ θεώ,
875
ἐπεὶ τέθνηκε Πρωτέας ἔτη δέκα.
Εὐριπίδης
ποίαν δὲ χώραν εἰσεκέλσαμεν σκάφει;
Εὐριπίδης
ὦ δύστηνος οἷ πεπλώκαμεν.
Γυνὴ Γ
πείθει τι τούτῳ τῷ κακῶς ἀπολουμένῳ
ληροῦντι λῆρον; Θεσμοφορεῖον τουτογί.
880
Εὐριπίδης
αὐτὸς δὲ Πρωτεὺς ἔνδον ἔστʼ ἢ ʼξώπιος;
Γυνὴ Γ
οὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐ ναυτιᾷς ἔτʼ ὦ ξένε,
ὅστις γʼ ἀκούσας ὅτι τέθνηκε Πρωτέας
ἔπειτʼ ἐρωτᾷς ἔνδον ἔστʼ ἢ ʼξώπιος;
Εὐριπίδης
αἰαῖ τέθνηκε. ποῦ δʼ ἐτυμβεύθη τάφῳ;
885
Μνησίλοχος
τόδʼ ἐστὶν αὐτοῦ σῆμʼ, ἐφʼ ᾧ καθήμεθα.
Γυνὴ Γ
κακῶς τʼ ἄρʼ ἐξόλοιο κἀξολεῖ γέ τοι,
ὅστις γε τολμᾷς σῆμα τὸν βωμὸν καλεῖν.
Εὐριπίδης
τί δὴ σὺ θάσσεις τάσδε τυμβήρεις ἕδρας
φάρει καλυπτὸς ὦ ξένη;
890
γάμοισι Πρωτέως παιδὶ συμμεῖξαι λέχος.
Γυνὴ Γ
τί ὦ κακόδαιμον ἐξαπατᾷς αὖ τὸν ξένον;
οὗτος πανουργῶν δεῦρʼ ἀνῆλθεν ὦ ξένε
ὡς τὰς γυναῖκας ἐπὶ κλοπῇ τοῦ χρυσίου.
Μνησίλοχος
βάυζε τοὐμὸν σῶμα βάλλουσα ψόγῳ.
895
Εὐριπίδης
ξένη τίς ἡ γραῦς ἡ κακορροθοῦσά σε;
Μνησίλοχος
αὕτη Θεονόη Πρωτέως.
εἰ μὴ Κρίτυλλά γʼ Ἀντιθέου Γαργηττόθεν·
Μνησίλοχος
ὁπόσα τοι βούλει λέγε.
οὐ γὰρ γαμοῦμαι σῷ κασιγνήτῳ ποτὲ
900
προδοῦσα Μενέλεων τὸν ἐμὸν ἐν Τροίᾳ πόσιν.
Εὐριπίδης
γύναι τί εἶπας; στρέψον ἀνταυγεῖς κόρας.
Μνησίλοχος
αἰσχύνομαί σε τὰς γνάθους ὑβρισμένη.
Εὐριπίδης
τουτὶ τί ἔστιν; ἀφασία τίς τοί μʼ ἔχει.
ὦ θεοὶ τίνʼ ὄψιν εἰσορῶ; τίς εἶ γύναι;
905
Μνησίλοχος
σὺ δʼ εἶ τίς; αὑτὸς γὰρ σὲ κἄμʼ ἔχει λόγος.
Εὐριπίδης
Ἑλληνὶς εἶ τις ἢ ʼπιχωρία γυνή;
Μνησίλοχος
Ἑλληνίς. ἀλλὰ καὶ τὸ σὸν θέλω μαθεῖν.
Εὐριπίδης
Ἑλένῃ σʼ ὁμοίαν δὴ μάλιστʼ εἶδον γύναι.
Μνησίλοχος
ἐγὼ δὲ Μενελάῳ σʼ ὅσα γʼ ἐκ τῶν ἰφύων.
910
Εὐριπίδης
ἔγνως ἄρʼ ὀρθῶς ἄνδρα δυστυχέστατον.
Μνησίλοχος
ὦ χρόνιος ἐλθὼν σῆς δάμαρτος ἐσχάρας
λαβέ με λαβέ με πόσι, περίβαλε δὲ χέρας.
φέρε σὲ κύσω. ἄπαγέ μʼ ἄπαγʼ ἄπαγέ με
915
Γυνὴ Γ
κλαύσετʼ ἄρα νὴ τὼ θεὼ
ὅστις σʼ ἀπάξει τυπτόμενος τῇ λαμπάδι.
Εὐριπίδης
σὺ τὴν ἐμὴν γυναῖκα κωλύεις ἐμέ,
τὴν Τυνδάρειον παῖδʼ, ἐπὶ Σπάρτην ἄγειν;
Γυνὴ Γ
οἴμʼ ὡς πανοῦργος καὐτὸς εἶναί μοι δοκεῖς
920
καὶ τοῦδέ τις ξύμβουλος. οὐκ ἐτὸς πάλαι
ᾐγυπτιάζετʼ. ἀλλʼ ὅδε μὲν δώσει δίκην.
προσέρχεται γὰρ ὁ πρύτανις χὠ τοξότης.
Εὐριπίδης
τουτὶ πονηρόν· ἀλλʼ ὑπαποκινητέον.
Μνησίλοχος
ἐγὼ δʼ ὁ κακοδαίμων τί δρῶ;
925
Εὐριπίδης
μένʼ ἥσυχος.
925
οὐ γὰρ προδώσω σʼ οὐδέποτʼ, ἤνπερ ἐμπνέω,
ἢν μὴ προλίπωσʼ αἱ μυρίαι με μηχαναί.
Μνησίλοχος
αὕτη μὲν ἡ μήρινθος οὐδὲν ἔσπασεν.
Πρύτανις
ὅδʼ ἔσθʼ ὁ πανοῦργος ὃν ἔλεγʼ ἡμῖν Κλεισθένης;
οὗτος τί κύπτεις; δῆσον αὐτὸν εἰσάγων
930
ὦ τοξότʼ ἐν τῇ σανίδι, κἄπειτʼ ἐνθαδὶ
στήσας φύλαττε καὶ προσιέναι μηδένα
ἔα πρὸς αὐτόν, ἀλλὰ τὴν μάστιγʼ ἔχων
Γυνὴ Γ
νὴ Δίʼ ὡς νῦν δή γʼ ἀνὴρ
ὀλίγου μʼ ἀφείλετʼ αὐτὸν ἱστιορράφος.
935
Μνησίλοχος
ὦ πρύτανι πρὸς τῆς δεξιᾶς, ἥνπερ φιλεῖς
κοίλην προτείνειν ἀργύριον ἤν τις διδῷ,
χάρισαι βραχύ τί μοι καίπερ ἀποθανουμένῳ.
Πρύτανις
τί σοι χαρίσωμαι;
Μνησίλοχος
γυμνὸν ἀποδύσαντά με
κέλευε πρὸς τῇ σανίδι δεῖν τὸν τοξότην,
940
ἵνα μὴ ʼν κροκωτοῖς καὶ μίτραις γέρων ἀνὴρ
γέλωτα παρέχω τοῖς κόραξιν ἑστιῶν.
Πρύτανις
ἔχοντα ταῦτʼ ἔδοξε τῇ βουλῇ σε δεῖν,
ἵνα τοῖς παριοῦσι δῆλος ᾖς πανοῦργος ὤν.
Μνησίλοχος
ἰαππαπαιάξ· ὦ κροκώθʼ οἷʼ εἴργασαι·
945
κοὐκ ἔστʼ ἔτʼ ἐλπὶς οὐδεμία σωτηρίας.
[Lyric-Scene]
ἄγε νυν ἡμεῖς παίσωμεν ἅπερ νόμος ἐνθάδε ταῖσι γυναιξίν,
Χορός
ὅταν ὄργια σεμνὰ θεοῖν ἱεραῖς ὥραις ἀνέχωμεν, ἅπερ καὶ
Παύσων σέβεται καὶ νηστεύει,
πολλάκις αὐτοῖν ἐκ τῶν ὡρῶν
950
ἐς τὰς ὥρας ξυνεπευχόμενος
τοιαῦτα μέλειν θάμʼ ἑαυτῷ.
κοῦφα ποσὶν ἄγʼ ἐς κύκλον,
ῥυθμὸν χορείας ὕπαγε πᾶσα·
955
βαῖνε καρπαλίμοιν ποδοῖν.
κυκλοῦσαν ὄμμα χρὴ χοροῦ κατάστασιν.
[Lyric-Scene 1]
ἅμα δὲ καὶ
Χορός
γένος Ὀλυμπίων θεῶν
960
μέλπε καὶ γέραιρε φωνῇ πᾶσα χορομανεῖ τρόπῳ.
[Lyric-Scene 1a]
εἰ δέ τις
Χορός
προσδοκᾷ κακῶς ἐρεῖν
ἐν ἱερῷ γυναῖκά μʼ οὖσαν ἄνδρας, οὐκ ὀρθῶς φρονεῖ.
[Lyric-Scene 1b]
ἀλλὰ χρῆν
Χορός
ὥσπερ ἔργον αὖ τι καινὸν
πρῶτον εὐκύκλου χορείας εὐφυᾶ στῆσαι βάσιν.
[Lyric-Scene 2]
πρόβαινε ποσὶ τὸν εὐλύραν
Χορός
μέλπουσα καὶ τὴν τοξοφόρον
970
ἣ πᾶσι τοῖς χοροῖσιν ἐμπαίζει τε καὶ
975
καὶ Πᾶνα καὶ Νύμφας φίλας
παίσωμεν ὦ γυναῖκες οἷάπερ νόμος,
[Lyric-Scene]
ἀλλʼ εἶα πάλλʼ ἀνάστρεφʼ εὐρύθμῳ ποδί,
985
[Lyric-Scene 3]
εὔιον ὦ Διόνυσε
990
Χορός
Βρόμιε καὶ Σεμέλας παῖ,
κατʼ ὄρεα νυμφᾶν †ἐρατοῖσ† ἐν ὕμνοις,
Numbered 993b in print; renumbered 993a according to Perseus conventions.εὔιον εὔιον εὐοῖ
ἀμφὶ δὲ σοὶ κτυπεῖται
995
δάσκια καὶ νάπαι πετρώδεις βρέμονται·
εὐπέταλος ἕλικι θάλλει.
1000
Τοξότης
ἐνταῦτα νῦν οἰμῶξι πρὸς τὴν αἰτρίαν.
Μνησίλοχος
ὦ τοξόθʼ ἱκετεύω σε.
Τοξότης
μή μʼ ἰκετεῦσι σύ.
Μνησίλοχος
χάλασον τὸν ἧλον.
Τοξότης
ἀλλὰ ταῦτα δρᾶσʼ ἐγώ.
Μνησίλοχος
οἴμοι κακοδαίμων, μᾶλλον ἐπικρούεις σύ γε.
Τοξότης
ἔτι μᾶλλο βοῦλις;
1005
Μνησίλοχος
ἀτταταῖ ἰατταταῖ·
1005
Τοξότης
σῖγα κακοδαίμων γέρον.
πέρʼ ἐγὼ ʼξινίγκι πορμός, ἴνα πυλάξι σοι.
Μνησίλοχος
ταυτὶ τὰ βέλτιστʼ ἀπολέλαυκʼ Εὐριπίδου.
ἔα· θεοί, Ζεῦ σῶτερ, εἰσὶν ἐλπίδες.
ἁνὴρ ἔοικεν οὐ προδώσειν, ἀλλά μοι
1010
σημεῖον ὑπεδήλωσε Περσεὺς ἐκδραμών,
ὅτι δεῖ με γίγνεσθʼ Ἀνδρομέδαν· πάντως δέ μοι
τὰ δέσμʼ ὑπάρχει. δῆλον οὖν τοῦτʼ ἔσθʼ ὅτι
ἥξει με σώσων· οὐ γὰρ ἂν παρέπτετο.
1015
[Lyric-Scene]
φίλαι παρθένοι φίλαι, πῶς ἂν οὖν
κλύεις; ὦ πρὸς αἰδοῦς σὲ τὰν ἐν ἄντροις,
κατάνευσον, ἔασον ὡς
1020
Μνησίλοχος
ἄνοικτος ὅς μʼ ἔδησε τὸν
σαπρὰν ἀπωλόμην ὅμως.
1025
ὅδε γὰρ ὁ Σκύθης πάλαι μοι φύλαξ
ἐφεστὼς ὀλοὸν ἄφιλον ἐκρέμασεν
χοροῖσιν οὐδʼ ὑφʼ ἡλίκων νεανίδων
1030
ἀλλʼ ἐν πυκνοῖς δεσμοῖσιν ἐμπεπλεγμένη
κήτει βορὰ Γλαυκέτῃ πρόκειμαι,
μέλεα μὲν πέπονθα μέλεος,
ἀπὸ δὲ συγγόνων τάλανʼ ἄνομα πάθεα,
φῶτά τε λιτομέναν, πολυδάκρυτον Ἀίδα
1040
ὃς ἐμὲ κροκόεντʼ ἐνέδυσεν·
ἐπὶ δὲ τοῖσδʼ ἐς τόδʼ ἀνέπεμψεν
1045
ἰώ μοι μοίρας ἄτεγκτε δαίμων·
πάθος ἀμέγαρτον ἐπὶ κακῶν παρουσίᾳ;
εἴθε με πυρφόρος αἰθέρος ἀστὴρ—
1050
οὐ γὰρ ἔτʼ ἀθανάταν φλόγα λεύσσειν
ἐστὶν ἐμοὶ φίλον, ὡς ἐκρεμάσθην,
λαιμότμητʼ ἄχη δαιμόνων αἰόλαν
νέκυσιν ἐπὶ πορείαν.
1055
Εὐριπίδης
χαῖρʼ ὦ φίλη παῖ· τὸν δὲ πατέρα Κηφέα
ὅς σʼ ἐξέθηκεν ἀπολέσειαν οἱ θεοί.
Μνησίλοχος
σὺ δʼ εἶ τίς ἥτις τοὐμὸν ᾤκτιρας πάθος;
Εὐριπίδης
Ἠχὼ λόγων ἀντῳδὸς ἐπικοκκάστρια,
ἥπερ πέρυσιν ἐν τῷδε ταὐτῷ χωρίῳ
1060
Εὐριπίδῃ καὐτὴ ξυνηγωνιζόμην.
ἀλλʼ ὦ τέκνον σὲ μὲν τὸ σαυτῆς χρὴ ποιεῖν,
Μνησίλοχος
σὲ δʼ ἐπικλάειν ὕστερον.
Εὐριπίδης
ἐμοὶ μελήσει ταῦτά γʼ. ἀλλʼ ἄρχου λόγων.
Μνησίλοχος
ὦ νὺξ ἱερὰ
1065
ὡς μακρὸν ἵππευμα διώκεις
ἀστεροειδέα νῶτα διφρεύουσʼ
τοῦ σεμνοτάτου διʼ Ὀλύμπου;
Μνησίλοχος
τί ποτʼ Ἀνδρομέδα περίαλλα κακῶν
1070
Εὐριπίδης
μέρος ἐξέλαχον—
Μνησίλοχος
θανάτου τλήμων;
Εὐριπίδης
θανάτου τλήμων;
Μνησίλοχος
ἀπολεῖς μʼ ὦ γραῦ στωμυλλομένη.
Μνησίλοχος
νὴ Δίʼ ὀχληρά γʼ εἰσήρρηκας
1075
Μνησίλοχος
ὦγάθʼ ἔασόν με μονῳδῆσαι,
Μνησίλοχος
βάλλʼ ἐς κόρακας.
Εὐριπίδης
βάλλʼ ἐς κόρακας.
Μνησίλοχος
τί κακόν;
1080
Εὐριπίδης
οὖτος σί λαλῖς;
Τοξότης
πρυτάνεις καλέσω;
Εὐριπίδης
πρυτάνεις καλέσω;
Μνησίλοχος
μὰ Δίʼ ἀλλὰ γυνὴ πλησίον αὕτη.
1090
Τοξότης
ποῦ στʼ ηʼ μιαρά; καὶ δὴ πεύγει.
Εὐριπίδης
ποῖ ποῖ πεύγεις;
Τοξότης
ἔτι γὰρ γρύζεις;
1095
Εὐριπίδης
ἔτι γὰρ γρύζεις;
1095
Τοξότης
λάλο καὶ κατάρατο γύναικο.
Εὐριπίδης
ὦ θεοὶ τίνʼ ἐς γῆν βαρβάρων ἀφίγμεθα
ταχεῖ πεδίλῳ; διὰ μέσου γὰρ αἰθέρος
τέμνων κέλευθον πόδα τίθημʼ ὑπόπτερον
1100
Περσεὺς πρὸς Ἄργος ναυστολῶν τὸ Γοργόνος
Τοξότης
τί λέγι; τὴ Γόργος πέρι
τὸ γραμματέο σὺ τὴ κεπαλή;
Τοξότης
Γόργο τοι κἀγὼ λέγι.
Εὐριπίδης
ἔα· τίνʼ ὄχθον τόνδʼ ὁρῶ καὶ παρθένον
1105
θεαῖς ὁμοίαν ναῦν ὅπως ὡρμισμένην;
Μνησίλοχος
ὦ ξένε κατοίκτιρόν με τὴν παναθλίαν,
Τοξότης
οὐκὶ μὶ λαλῆσι σύ;
κατάρατο τολμᾷς ἀποτανουμένη λαλᾷς;
Εὐριπίδης
ὦ παρθένʼ οἰκτίρω σὲ κρεμαμένην ὁρῶν.
1110
Τοξότης
οὐ παρτένʼ ἐστίν, ἀλλʼ ἀμαρτωλὴ γέρων
Εὐριπίδης
ληρεῖς ὦ Σκύθα.
αὕτη γάρ ἐστιν Ἀνδρομέδα παῖς Κηφέως.
Τοξότης
σκέψαι τὸ κύστο· μή τι μικτὸν παίνεται;
Εὐριπίδης
φέρε δεῦρό μοι τὴν χεῖρʼ, ἵνʼ ἅψωμαι κόρης·
1115
φέρε Σκύθʼ· ἀνθρώποισι γὰρ νοσήματα
ἅπασίν ἐστιν· ἐμὲ δὲ καὐτὸν τῆς κόρης
ἀτὰρ εἰ τὸ πρωκτὸ δεῦρο περιεστραμμένον,
οὐκ ἐπτόνησά σʼ αὐτὸ πυγίζεις ἄγων.
1120
Εὐριπίδης
τί δʼ οὐκ ἐᾷς λύσαντά μʼ αὐτὴν ὦ Σκύθα
πεσεῖν ἐς εὐνὴν καὶ γαμήλιον λέχος;
Τοξότης
εἰ σπόδρʼ ἐπιτυμεῖς τὴ γέροντο πύγισο,
τὴ σανίδο τρήσας ἐξόπιστο πρώκτισον.
Εὐριπίδης
μὰ Δίʼ ἀλλὰ λύσω δεσμά.
1125
Τοξότης
μαστιγῶ σʼ ἄρα.
1125
Εὐριπίδης
καὶ μὴν ποιήσω τοῦτο.
τὸ ξιπομάκαιραν ἀποκεκόψι τουτοϊ.
Εὐριπίδης
αἰαῖ· τί δράσω; πρὸς τίνας στρεφθῶ λόγους;
ἀλλʼ οὐ γὰρ ἂν δέξαιτο βάρβαρος φύσις.
σκαιοῖσι γάρ τοι καινὰ προσφέρων σοφὰ
1130
μάτην ἀναλίσκοις ἄν, ἀλλʼ ἄλλην τινὰ
τούτῳ πρέπουσαν μηχανὴν προσοιστέον.
Τοξότης
μιαρὸς ἀλώπηξ, οἶον ἐπιτήκιζί μοι.
Μνησίλοχος
μέμνησο Περσεῦ μʼ ὡς καταλείπεις ἀθλίαν.
Τοξότης
ἔτι γὰρ σὺ τὴ μάστιγαν ἐπιτυμεῖς λαβεῖν;
1135
[Choral 1]
Παλλάδα τὴν φιλόχορον ἐμοὶ
Χορός
δεῦρο καλεῖν νόμος ἐς χορόν,
[Choral 1a]
ἣ πόλιν ἡμετέραν ἔχει
1140
Χορός
καὶ κράτος φανερὸν μόνη
[Choral]
φάνηθʼ ὦ τυράννους
Χορός
στυγοῦσʼ ὥσπερ εἰκός.
[Choral 1b]
δῆμός τοί σε καλεῖ γυναικῶν·
1145
Χορός
ἔχουσα δέ μοι μόλοις
[Choral 2]
ἥκετʼ εὔφρονες ἵλαοι,
Χορός
πότνιαι, ἄλσος ἐς ὑμέτερον,
οὗ δὴ ἀνδράσιν οὐ θέμις εἰσορᾶν
1150
ὄργια σεμνὰ θεοῖν, ἵνα λαμπάσι
μόλετον ἔλθετον, ἀντόμεθʼ ὦ
εἰ καὶ πρότερόν ποτʼ ἐπηκόω
1155
ἤλθετον, ἔλθετε νῦν, ἀφίκεσθʼ ἱκετεύομεν
Εὐριπίδης
γυναῖκες εἰ βούλεσθε τὸν λοιπόν χρόνον
1160
σπονδὰς ποιήσασθαι πρὸς ἐμέ, νυνὶ πάρα,
ἐφʼ ᾧτʼ ἀκοῦσαι μηδὲν ὑπʼ ἐμοῦ μηδαμὰ
κακὸν τὸ λοιπόν. ταῦτʼ ἐπικηρυκεύομαι.
Χορός
χρείᾳ δὲ ποίᾳ τόνδʼ ἐπεσφέρεις λόγον;
Εὐριπίδης
ὅδʼ ἐστὶν οὑν τῇ σανίδι κηδεστὴς ἐμός.
1165
ἢν οὖν κομίσωμαι τοῦτον, οὐδὲν μή ποτε
κακῶς ἀκούσητʼ· ἢν δὲ μὴ πίθησθέ μοι,
ἃ νῦν ὑποικουρεῖτε τοῖσιν ἀνδράσιν
ἀπὸ τῆς στρατιᾶς παροῦσιν ὑμῶν διαβαλῶ.
Χορός
τὰ μὲν παρʼ ἡμῶν ἴσθι σοι πεπεισμένα·
1170
τὸν βάρβαρον δὲ τοῦτον αὐτὸς πεῖθε σύ.
Εὐριπίδης
ἐμὸν ἔργον ἐστίν· καὶ σὸν ὦλάφιον ἅ σοι
καθʼ ὁδὸν ἔφραζον ταῦτα μεμνῆσθαι ποιεῖν.
πρῶτον μὲν οὖν δίελθε κἀνακάλπασον.
σὺ δʼ ὦ Τερηδὼν ἐπαναφύσα Περσικόν.
1175
Τοξότης
τί τὸ βόμβο τοῦτο; κῶμο τίς ἀνεγεῖρί μοι
Εὐριπίδης
ἡ παῖς ἔμελλε προμελετᾶν ὦ τοξότα.
ὀρχησομένη γὰρ ἔρχεθʼ ὡς ἄνδρας τινάς.
Τοξότης
ὀρκῆσι καὶ μελετῆσι, οὐ κωλύσʼ ἐγώ.
ὡς ἐλαπρός, ὥσπερ ψύλλο κατὰ τὸ κῴδιο.
1180
Εὐριπίδης
φέρε θοἰμάτιον ἄνωθεν ὦ τέκνον τοδί·
καθιζομένη δʼ ἐπὶ τοῖσι γόνασι τοῦ Σκύθου
τὼ πόδε πρότεινον, ἵνʼ ὑπολύσω.
κάτησο κάτησο, ναῖκι ναῖκι τυγάτριον.
οἴμʼ ὠς στέριπο τὸ τιττἴ, ὤσπερ γογγύλη.
1185
Εὐριπίδης
αὔλει σὺ θᾶττον· ἔτι δέδοικας τὸν Σκύθην;
Τοξότης
καλό γε τὸ πυγή. κλαῦσί γʼ ἂν μὴ ʼνδον μένῃς.
Numbered 1187b in print; renumbered 1187a according to Perseus conventions.ἀνακύπτι καὶ παρακύπτι ἀπεψωλημένος·
εἶεν· καλὴ τὸ σκῆμα περὶ τὸ πόστιον.
Εὐριπίδης
καλῶς ἔχει. λαβὲ θοἰμάτιον· ὥρα ʼστὶ νῷν
Τοξότης
οὐκὶ πιλῆσι πρῶτά με;
1190
Εὐριπίδης
πάνυ γε· φίλησον αὐτόν.
ὠς γλυκερὸ τὸ γλῶσσʼ, ὤσπερ Ἀττικὸς μέλις.
ἐμοὶ κάρισο σὺ τοῦτο.
1195
Εὐριπίδης
δώσεις οὖν δραχμήν;
1195
Εὐριπίδης
τἀργύριον τοίνυν φέρε.
Τοξότης
ἀλλʼ οὐκ ἔκὠδέν· ἀλλὰ τὸ συβήνην λαβέ.
Εὐριπίδης
ἔπειτα † κομίζεις αὐτοῖς.†
σὺ δὲ τοῦτο τήρει τὴ γέροντο, γρᾴδιο.
ὄνομα δέ σοι τί ἔστιν;
1200
Εὐριπίδης
Ἀρτεμισία.
1200
Τοξότης
μεμνῆσι τοίνυν τοὔνομʼ· Ἀρταμουξία.
Εὐριπίδης
Ἑρμῆ δόλιε ταυτὶ μὲν ἔτι καλῶς ποιεῖς.
σὺ μὲν οὖν ἀπότρεχε παιδάριον τουτὶ λαβών·
ἐγὼ δὲ λύσω τόνδε. σὺ δʼ ὅπως ἀνδρικῶς
ὅταν λυθῇς τάχιστα θεύξει καὶ τενεῖς
1205
ὡς τὴν γυναῖκα καὶ τὰ παιδἴ οἴκαδε.
Μνησίλοχος
ἐμοὶ μελήσει ταῦτά γʼ ἢν ἅπαξ λυθῶ.
Εὐριπίδης
λέλυσο. σὸν ἔργον, φεῦγε πρὶν τὸν τοξότην
Μνησίλοχος
ἐγὼ δὴ τοῦτο δρῶ.
Τοξότης
ὦ γρᾴδιʼ ὠς καρίεντό σοι τὸ τυγάτριον,
1210
κοὐ δύσκολʼ ἀλλὰ πρᾶο. ποῦ τὸ γρᾴδιο;
οἴμʼ ὠς ἀπόλωλο· ποῦ τὸ γέροντʼ ἐντευτενί;
ὦ γρᾴδιʼ, ὦ γρᾷ. οὐκ ἐπαινῶ γρᾴδιο.
διέβαλλέ μʼ ηʼ γραῦς. ἀπότρεκʼ ὠς τάκιστα σύ·
ὀρτῶς δὲ συβήνη ʼστί· καταβηνῆσι γάρ.
1215
τί δρᾶσι; ποῖ τὸ γρᾴδιʼ; Ἀρταμουξία.
Χορός
τὴν γραῦν ἐρωτᾷς, ἣ ʼφερεν τὰς πηκτίδας;
Τοξότης
ναὶ ναῖκι. εἶδες αὐτό;
αὐτή τʼ ἐκείνη καὶ γέρων τις εἵπετο.
Τοξότης
κροκῶτʼ ἔκοντο τὴ γέροντο;
1220
ἔτʼ ἂν καταλάβοις, εἰ διώκοις ταυτῃί.
Τοξότης
ὦ μιαρὸ γρᾶο· πότερα τρέξι τὴν ὀδό;
Χορός
ὀρθὴν ἄνω δίωκε. ποῖ θεῖς; οὐ πάλιν
τῃδὶ διώξει; σʼ τοὔμπαλιν τρέχεις σύ γε.
Τοξότης
κακόδαιμον, ἀλλὰ τρέξι. Ἀρταμουξία.
1225
[Exodus]
τρέχε νυν κατὰ τοὺς κόρακας ἐπουρίσας, τρέχε.
Χορός
ἀλλὰ πέπαισται μετρίως ἡμῖν·
ὥσθʼ ὥρα δή ʼστι βαδίζειν
οἴκαδʼ ἑκάστῃ. τὼ Θεσμοφόρω δʼ
τούτων χάριν ἀνταποδοίτην.