Parodos
[Lyric-Scene 2]
τὸ δʼ εἰσέφερε γραῦς ἐν χύτρᾳ τὸ παιδίον,
505
Μνησίλοχος
ἵνα μὴ βό η, κηρίῳ βεβυσμένον·
εἶθʼ ὡς ἔνευσεν ἡ φέρουσʼ, εὐθὺς βοᾷ,
ἄπελθʼ ἄπελθʼ, ἤδη γὰρ ὦνέρ μοι δοκῶ
τέξειν. τὸ γὰρ ἦτρον τῆς χύτρας ἐλάκτισεν·
χὠ μὲν γεγηθὼς ἔτρεχεν, ἡ δʼ ἐξέσπασεν
510
ἐκ τοῦ στόματος τοῦ παιδίου, τὸ δʼ ἀνέκραγεν.
εἶθʼ ἡ μιαρὰ γραῦς, ἣ ʼφερεν τὸ παιδίον,
θεῖ μειδιῶσα πρὸς τὸν ἄνδρα καὶ λέγει,
λέων λέων σοι γέγονεν, αὔτʼ ἔκμαγμα σόν,
τά τʼ ἄλλʼ ἁπαξάπαντα καὶ τὸ πόσθιον
515
τῷ σῷ προσόμοιον, στρεβλὸν ὥσπερ κύτταρον.
ταῦτʼ οὐ ποιοῦμεν τὰ κακά; νὴ τὴν Ἄρτεμιν
ἡμεῖς γε. κᾆτʼ Εὐριπίδῃ θυμούμεθα,
οὐδὲν παθοῦσαι μεῖζον ἢ δεδράκαμεν;
[Lyric-Scene 1]
τουτὶ μέντοι θαυμαστόν,
520
Χορός
ὁπόθεν ηὑρέθη τὸ χρῆμα,
τάδε γὰρ εἰπεῖν τὴν πανοῦργον
