Stasimon 3
[Lyric-Scene 1]
πηνίκʼ ἐστὶν ἄρα τῆς ἡμέρας;
Πισθέταιρος
ὁπηνίκα; σμικρόν τι μετὰ μεσημβρίαν.
Προμηθεύς
βουλυτὸς ἢ περαιτέρω;
1500
Πισθέταιρος
οἴμʼ ὡς βδελύττομαί σε.
Προμηθεύς
τί γὰρ ὁ Ζεὺς ποιεῖ;
ἀπαιθριάζει τὰς νεφέλας ἢ ξυννέφει;
Πισθέταιρος
οἴμωζε μεγάλʼ.
Προμηθεύς
οὕτω μὲν ἐκκεκαλύψομαι.
Πισθέταιρος
ὦ φίλε Προμηθεῦ.
Προμηθεύς
παῦε παῦε, μὴ βόα.
Πισθέταιρος
τί γὰρ ἔστι;
1505
Προμηθεύς
σίγα, μὴ κάλει μου τοὔνομα·
1505
ἀπὸ γάρ μʼ ὀλεῖς, εἴ μʼ ἐνθάδʼ ὁ Ζεὺς ὄψεται.
ἀλλʼ ἵνα φράσω σοι πάντα τἄνω πράγματα,
τουτὶ λαβών μου τὸ σκιάδειον ὑπέρεχε
ἄνωθεν, ὡς ἂν μή μʼ ὁρῶσιν οἱ θεοί.
Πισθέταιρος
ἰοὺ ἰού·
1510
εὖ γʼ ἐπενόησας αὐτὸ καὶ προμηθικῶς.
ὑπόδυθι ταχὺ δὴ κᾆτα θαρρήσας λέγε.
