Stasimon 2
[Lyric-Scene 1]
ὑπὸ στυφοκόπου τὴν κεφαλὴν πεπληγμένῳ.
Κῆρυξ
ᾖδον δʼ ὑπὸ φιλορνιθίας πάντες μέλη,
1300
ὅπου χελιδὼν ἦν τις ἐμπεποιημένη
ἢ πηνέλοψ ἢ χήν τις ἢ περιστερὰ
ἢ πτέρυγες, ἢ πτεροῦ τι καὶ σμικρὸν προσῆν.
τοιαῦτα μὲν τἀκεῖθεν. ἓν δέ σοι λέγω·
ἥξουσʼ ἐκεῖθεν δεῦρο πλεῖν ἢ μύριοι
1305
πτερῶν δεόμενοι καὶ τρόπων γαμψωνύχων·
ὥστε πτερῶν σοι τοῖς ἐποίκοις δεῖ ποθέν.
Πισθέταιρος
οὐκ ἆρα μὰ Δίʼ ἡμῖν ἔτʼ ἔργον ἑστάναι.
ἀλλʼ ὡς τάχιστα σὺ μὲν ἰὼν τὰς ἀρρίχους
καὶ τοὺς κοφίνους ἅπαντας ἐμπίμπλη πτερῶν·
1310
Μανῆς δὲ φερέτω μοι θύραζε τὰ πτερά·
ἐγὼ δʼ ἐκείνων τοὺς προσιόντας δέξομαι.
[Choral 1]
ταχὺ δὴ πολυάνορα τάνδε πόλιν
Χορός
καλεῖ τις ἀνθρώπων.
Πισθέταιρος
τύχη μόνον προσείη.
1315
Χορός
κατέχουσι δʼ ἔρωτες ἐμᾶς πόλεως.
Πισθέταιρος
θάττον φέρειν κελεύω.
Χορός
τί γὰρ οὐκ ἔνι ταύτῃ
