Stasimon 2
[Lyric-Scene]
μέμνησʼ ὅτε τῆς στήλης κατετίλας ἑσπέρας;
Πισθέταιρος
αἰβοῖ· λαβέτω τις αὐτόν. οὗτος οὐ μενεῖς;
1055
ἀπίωμεν ἡμεῖς ὡς τάχιστʼ ἐντευθενὶ
θύσοντες εἴσω τοῖς θεοῖσι τὸν τράγον.
[Parabasis 1]
ἤδη ʼμοὶ τῷ παντόπτᾳ
Χορός
καὶ παντάρχᾳ θνητοὶ πάντες
θύσουσʼ εὐκταίαις εὐχαῖς.
1060
πᾶσαν μὲν γὰρ γᾶν ὀπτεύω,
ἐκ κάλυκος αὐξανόμενον γένυσι παμφάγοις
1065
δένδρεσί τʼ ἐφημένα καρπὸν ἀποβόσκεται·
κτείνω δʼ οἳ κήπους εὐώδεις
φθείρουσιν λύμαις ἐχθίσταις,
ἑρπετά τε καὶ δάκετα πάνθʼ ὅσαπερ
ἔστιν ὑπʼ ἐμᾶς πτέρυγος ἐν φοναῖς ὄλλυται.
1070
[Parabasis]
τῇδε μέντοι θἠμέρᾳ μάλιστʼ ἐπαναγορεύεται,
Χορός
ἢν ἀποκτείνῃ τις ὑμῶν Διαγόραν τὸν Μήλιον,
λαμβάνειν τάλαντον, ἤν τε τῶν τυράννων τίς τινα
